Pomysł 800 drzew jubileuszowych jest konkretnym zastosowaniem nauki Patrona Ekologów i okazją, gdzie jego naśladowcy będą się ćwiczyć w pięknych relacjach ze Stwórcą i wszystkimi stworzeniami. Gdzie będą chronić i promować życie, zachwycać się różnorodnością biologiczną oraz praktykować franciszkańskie braterstwo.
Franciszkański jubileusz to dobry czas by cieszyć się zielenią, wspólnotą i wspaniałością Bożego Stworzenia. Możemy też razem wysławiać Stwórcę za wspaniałe dary, jakimi ciągle obdarza nasz świat. Tym bardziej, że chyba zagubił się nam zachwyt nad pięknem przyrody. Zanika też świadomość głębokiej współzależności w świecie i zależności swego życia od jakości środowiska. A warto pamiętać słowa Jana Pawła II, że „…gdy pękają więzy solidarności, które winny łączyć ludzi ze sobą i z przyszłymi pokoleniami, to troska o ziemię zanika”.
Boży świat jest bogaty, różnorodny, zachwyca kolorami i mnogością form życia. Bioróżnorodność jest wartością i to wartością dla całej naszej cywilizacji. Długie, bogate i pasjonujące są dzieje rozumienia przyrody, odkrywania jej rytmów i logiki oraz wpisywania ich w wielką historię świata. Obecnie oblicza się, że na Ziemi żyje 8,7 miliona gatunków, z czego 6,5 mln to gatunki lądowe. Istnieje poważna obawa, że znaczna ich część zniknie na zawsze, zanim zdołamy je odkryć, policzyć, poznać, zachwycić się nimi.
Te wszystkie niezliczone formy, jakie w indywidualnym istnieniu przybrała żywa materia nie stanowią zbiorowiska przypadkowych elementów, lecz tworzą pewne zwarte systemy charakteryzujące się przepływem energii, krążeniem materii oraz wymianą informacji. To wszystko pozwala stwierdzić, że życie w aspekcie ekologicznym ukazuje nam nową jakość. Świat przyrody (a więc organizmy, gatunki i ich populacje) jest wspaniale zorganizowany, tworzy kompleksowy system o ogromnej różnorodności.
Dobry stan środowiska naturalnego jest podstawowym warunkiem rozwoju ludzkości. Różnorodność biologiczna ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa zasobów żywności i wody oraz ochrony przed katastrofami ekologicznymi. Jej utrata zwykle oznacza utratę zasobów ryb i lasów, spadek produkcji rolnej, żyzności gleby i ograniczenie zasobów wody pitnej.
Można zatem zaryzykować twierdzenie, iż od różnorodności biologicznej zależy jakość życia człowieka. A ignorowanie tych prawd, niechęć do respektowania całości praw przyrody prowadzi do degradacji i śmierci. Niestety, dopiero sytuacja kryzysu ekologicznego i jego następstwa w postaci chorób i przedwczesnych zgonów uświadomiły nam złożoność sytuacji. Instrumentalne i koniunkturalne podejście do przyrody spowodowało zerwanie harmonii w świecie i zatracenie sieci powiązań; w tym przede wszystkim zgubienie postrzegania Ziemi, jako Bożego daru i matki karmicielki. Pole uprawne jest czymś więcej niż jedynie kawałkiem ziemi o takim a takim dochodzie; las czy jezioro to nie tylko teren rekreacyjny…
A drzewo? Aleja drzew, zagajnik czy las?
Można powiedzieć, że drzewa to cisi bohaterowie w walce z kryzysem ekologicznym i klimatycznym – zatrzymują wodę, przeciwdziałają erozji gleby i obniżają temperaturę w miastach. Dbając o nie, ratujemy nie tylko drzewa, ale i przyszłość – Twoją, naszych rodzin i naszej planety.
W Italii i wielu innych krajach istnieją współczesne „Ogrody i ostoje św. Franciszka”, promujące zachowanie naturalnych lub półnaturalnych ekosystemów poprzez społeczną ochronę ostoi przyrody. Pełnią ważną rolę edukacyjną, są miejscem odpoczynku, medytacji i modlitwy. Często jest tam cytowany tekst br. Tomasza z Celano: „braciom drwalom zabraniał ścinać całe drzewo, żeby miało nadzieję odrośnięcia na nowo. Ogrodnikowi kazał dokoła ogrodu pozostawiać nieuprawne obrzeże, ażeby na nim w swoich porach zieleń ziół i piękno kwiatów głosiły Ojca wszystkich pięknych rzeczy. W ogrodzie polecił wydzielić działkę na pachnące zioła i kwiaty, ażeby patrzącym przywoływały na pamięć błogość wiekuistą.”
Dostrzegamy w nim prekursorską myśl ochrony przyrody ze względu na jej wartość samą w sobie, ideę koegzystencji przyrody dzikiej z ogrodem uprawnym i docenienie bioróżnorodności, jako koniecznej wartości świata i ożywionego. Temu zadaniu chcą też służyć Ogrody Świętego Franciszka promujące zachowanie naturalnych lub półnaturalnych ekosystemów poprzez społeczną ochronę ostoi przyrody, które od lat promują uczestnicy Ruchu Ekologicznego Św. Franciszka z Asyżu – REFA. Ogrodnik Świętego Franciszka jest szczególnym rodzajem architekta, który nie tylko tworzy i kreuje przestrzeń, ale również pielęgnuje życie. Dotyczy to również ekologii człowieka, czyli tych wartości, które służą naszej regeneracji (fizycznej i duchowej) i odpoczynkowi. A ostatecznie, w centrum Ogrodu Świętego Franciszka jest zawsze CZŁOWIEK w relacji do Stworzenia i Stwórcy.
Z tych idei wyrasta pomysł 800 drzew jubileuszowych w tym roku i przyszłym, gdy będziemy świętować finał uroczystości jubileuszowych. Drzewa sadźmy przy różnych naszych uroczystościach i spotkaniach, na naszych ogrodach i placach przykościelnych, na cmentarzach i drogach dojazdowych do klasztorów.
Będą konkretnym zastosowaniem nauki świętego Patrona Ekologów i miejscem, gdzie jego naśladowcy będą się ćwiczyć w umiejętnościach oraz postawach koniecznych do pięknych relacji ze Stwórcą i wszystkimi stworzeniami na czele z ludźmi. Gdzie będą chronić i promować życie w jego wszystkich kształtach, zachwycać się jego różnorodnością biologiczną, uczyć się praktykowania franciszkańskiego braterstwa i pamiętać o tych wszystkich braciach mniejszych, którzy tu mieszkają.
