25 września obchodzimy wspomnienie bł. Władysława z Gielniowa (1440 – 1505). Z tej racji w minioną niedzielę w parafii Bl. Władysława z Gielniowa na Ursynowie Natolinie odbyły się uroczystości ku czci patrona Polski i patrona Warszawy. Mszy św. Odpustowej przewodniczył i homilię wygłosił proboszcz bazyliki archikatedralnej św. Jana Chrzciciela ks. Prał. Bogdan Bartold.
Chociaż od śmierci błogosławionego bernardyna minęło 520 lat, kult jego wśród mieszkańców Warszawy jest nadal żywy, a wieńce pod jego pomnikiem składają rokrocznie przedstawiciele władz państwowych, rządowych i samorządowych, organizacji oraz instytucji. Bł. Władysław słynie z tego, że jako pierwszy, jeszcze przed Rejem tworzył pieśni, modlitwy i kazania w języku polskim. Patron Warszawy był też muzykiem. Jego pieśń „Jezusa Judasz sprzedał za pieniądze nędzne” (Żołtarz Jezusów) znajduje się w repertuarze wielu współczesnych chórów i zespołów muzycznych.
Bernardyni podkreślają wielką gorliwość o. Władysława w pełnieniu urzędu prowincjała zakonu . Wizytując klasztory , pokonywał duże odległości pieszo i boso, chcąc zachować regułę św. Franciszka. W czasie wędrówki do istniejących już klasztorów zakładał nowe konwenty, a także tworzył kazania i pieśni po łacinie i po polsku, które służyły potem wiernym do modlitwy, ale też duchownym, jako pomoc katechetyczna.
Przetłumaczone i częściowo ułożone przez o. Władysława Godzinki o Niepokalanym Poczęciu NM Panny przez wieki śpiewane były w polskich domach , a w naszych czasach płyną do wiernych codziennie poprzez Radio Maryja.
Bernardyni dbają o miejsce kultu bł. patrona stolicy, jakim jest kościół św. Anny, gdzie znajduje się grób bł. Władysława z Gielniowa . Jego relikwie znalazły miejsce spoczynku w specjalnie wybudowanym ołtarzu w XVI w. obok prezbiterium , aby wierni mogli modlić się i wypraszać potrzebne łaski za przyczyną świątobliwego zakonnika.
Aż do Powstania Styczniowego ojcowie bernardyni byli gospodarzami klasztoru i kościoła św. Anny na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie.
Bł. kard. Stefan Wyszyński miał wielkie życzenie , aby patron Warszawy był kanonizowany na Millenium Chrztu Polski w 1966 r. z uwagi na wielowiekowy kult.
Bernardyni przygotowali wówczas „positio”, jednak nie doszło do tego wydarzenia, być może z uwagi na internowanie w tamtych latach bł. kard. Stefana Wyszyńskiego.
W jednym z kazań bł. Stefan Wyszyński o bł. Władysławie z Gielniowa mówił: „Bernardyn Władysław wiedział dobrze, że Polacy nie gęsi język, ale swój język mają. Po nim właśnie powtarzał Rej.”
Bł. Władysław z Gielniowa pozostawił po sobie utwory muzyczne i literackie w języku łacińskim i polskim. Jego spuścizna do dziś fascynuje muzyków i poetów.
Od śmierci o. Władysława przez wieki lud Warszawy gromadził się na modlitwach w kościele bernardynów p.w. św. Anny przy grobie o. Władysława z Gielniowa , oddając mu cześć, jaka jest należna świętym i prosząc o cuda, oddalenie nieszczęść i uzdrowienia z chorób .
Osobami, które doznały łaski uzdrowienia byli dwaj synowie króla Zygmunta III Wazy. Dlatego też, 15 czerwca 1604 r. Senat Warszawy w dowód wdzięczności uczynił o. Władysława z Gielniowa opiekunem i patronem Warszawy .
Po raz drugi patronem miasta o. Władysław został ogłoszony na prośbę wiernych dekretem oficjała warszawskiego ks. Stefana Wierzbowskiego w 18 kwietnia 1705 r .
Przedtem, kiedy to wokół Warszawy zaraza dziesiątkowała ludzi wierni prosili biskupa Wierzbowskiego , aby do istniejących już patronów i obrońców przed zarazą, dodać świętego bł. Władysława z Gielniowa. Patronami tymi byli: NM Panna Łaskawa u pijarów, św. Roch w kościele św. Krzyża i św. Stanisław Kostka u jezuitów.
Biskup Wierzbowski zgodził się i nakazał publiczne procesje i suplikacje.
Pierwsza procesja z obrazem świętego Władysława, jak wówczas mówiono o ojcu Władysławie przeszła 4 maja 1705 r. tj. dzień śmierci bernardyna. Nabożeństwa, miały miejsce przez całą oktawę. Zaraza ustała, ale w trzy lata później, tj. 27 kwietnia 1708 r. bp. Wierzbowski nakazał podobne nabożeństwo , również z oktawą.
Wznowiono w 1724 roku proces kanoniczny o cudach, które prowadził wyznaczony przez Rzym bp. Jan Tarło, komisarz apostolski i ks. Michał Barankiewicz eksprowincjał bernardynów. W przyspieszeniu procesu Istniały przeszkody, jak np. bezkrólewia, które powodowały, że nie było króla, który mógłby wnieść petycję do Rzymu.
Jednak w kościele bernardyńskim trwały publiczne nabożeństwa do o. Władysława. Uczestniczyli w nich mieszkańcy zamku królewskiego, jak np. pobożna żona Augusta III . Nabożeństwa celebrowali biskupi i kanonicy, jak kan. Zdzieborski, bp. Grzegorzewski, bp. łucki Wołlowicz, Oni też wygłaszali kazania na cześć o. Władysława.
W 1748 roku księża mieli już nowe listy od króla z Drezna i bp. poznański , książę Czartoryski wniósł do stolicy apostolskiej prośbę o kanonizację o. Władysława.
Benedykt XIV wydał urzędowy akt beatyfikacji 11 lutego 1750 r.
Pierwsze nabożeństwo na część bł. Władysława odprawione zostało 3 sierpnia 1750 r. Nabożeństwo celebrowali biskupi. Uczestniczyła w nim królowa i tłumy wiernych.
Natomiast już w 1753 r. Klemens XIII ogłosił bł. Władysława z Gielniowa patronem Królestwa Polskiego i Litwy. Stolica apostolska nakazała święto patrona obchodzić z oktawą .
W kościele św. Anny zawiązywały się bractwa i skupiały cechy, jak Bractwo św. Anny, Bractwo Drogi Krzyżowej, cech Kowalów, woźniców, itd. Które przekształcały się w bractwa świętych, jak św. Stanisława czy św. Jana Nepomucena.
Większe nabożeństwa celebrowali tutaj biskupi, a procesjom towarzyszyły zakony, bractwa i tłumy ludzi. Odbywały się dysputy pomiędzy uczonymi duchownymi.
Bernardynów cenili jezuici litewscy , którzy 14 lipca 1726 r. wystawili w kościele św. Anny panegiryk na cześć św. Bonawentury, a następnie rokrocznie odbywali tutaj dysputy.
Dobrodziejami klasztoru bernardynów w Warszawie na Krakowskim Przedmieściu na przestrzeni wieków byli możni fundatorzy i czciciele bł. Władysława z Gielniowa jak królowie, królowe, księżna Anna Mazowiecka, królowa Anna Jagiellonka, król Stefan Batory, kanclerz Kryski, wdowa po kanclerzu, książę Jerzy Lubomirski, wojewoda krakowski, ordynatowa Zamojska, Stanisław Potocki, jak też mieszczanie, ,m. in. niejaki Kwieciński, który oprócz wsparcia finansowego domurował w 1778 r. kaplicę NM Panny Sokalskiej.
Bernardyni otrzymali wtedy od władz Rzeczpospolitej i Warszawy potwierdzenie własności wszelkich dóbr w Warszawie.
Rozbiory i zabory Polski, kasaty klasztorów bernardyńskich, w tym wspólnoty bernardynów przy kościele św. Anny w 1864 r. były wielką krzywdą dla prowadzenia procesu kanonizacyjnego, jednak kult bł. Władysława nieprzerwanie istniał.
Warszawa obchodziła uroczyście jubileusz 400 – lecia śmierci bł. Władysława z Gielniowa w 1905 roku. Uroczystości organizował proboszcz kościoła św. Anny ks. Henryk Fiatowski, rektor kościoła św. Anny na polecenie arcybiskupa warszawskiego Wincentego Chościak – Popiela.
Na wzmiankę zasługuje fakt, że w najstarszym warszawskim kościele p.w. Niepokalanego Poczęcia NM Panny i Św. Katarzyny na Służewie możemy oglądać aż dwa siedemnastowieczne obrazy z wizerunkiem bł. Władysława z Gielniowa.
Dzisiaj Patron Warszawy odbiera swój kult w całej Polsce w klasztorach bernardyńskich.
Wierni kilka razy w miesiącu modlą się w kościele św. Anny o kanonizację bł. Władysława z Gielniowa. Ojcowie bernardyni przyjeżdżają tutaj właśnie z różnych bernardyńskich klasztorów kilkakrotnie w miesiącu i wraz z księżmi akademickimi odprawiają mszę świętą z modlitwą o kanonizację swego współbrata.
Na Ursynowie Natolinie od 1988 roku istnieje wielka, ok. 30 – tysięczna parafia p.w. Bł. Władysława z Gielniowa , gdzie w każdy poniedziałek odprawiana jest nowenna ku czci bł. Władysława z Gielniowa.
O godz. 19.00 odprawiana jest msza św. w intencji kanonizacji Patrona parafii , a także odmawiane są modlitwy o uproszenie łask za wstawiennictwem błogosławionego bernardyna.
Natomiast w każdą II niedzielę miesiąca Towarzystwo Bł. Władysława z Gielniowa wystawia poczet sztandarowy na mszy św. w intencji Ojczyzny i kanonizacji błogosławionego . Po mszy św. członkowie Towarzystwa spotykają się na spotkaniu formacyjnym .
Patron Warszawy ma w Warszawie swoje pomniki: przy kościele bł. Władysława na Natolinie stoi okazały 3 metrowy monument postaci bł bernardyna, zaś statua bł. Władysława z Gielniowa znajduje się w bocznej elewacji kościoła św. Karola Boromeusza na Chłodnej. Na Ochocie zaś od przedwojnia znajduje się ulica „Bł. Ładysława z Gielniowa”.
Patron Warszawy ma też swoje strony internetowe na portalu społecznościowym facebook.
O kanonizację patrona Warszawy i patrona Polski modlą się także mieszkańcy parafii w Gielniowie k/ Radomia.
Święto Bl. Władysława z Gielniowa wspiera aktywnie Dzielnica Ursynów, na terenie której znajduje się parafia Patrona Warszawy. Urząd dzielnicy organizuje koncerty, potańcówkę i kiermasz regionalny na terenie parafii.
Anna Dziemska
