Siostry zamieszkają w parafii Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Herberta na katowickim osiedlu Witosa.
W święto Narodzenia NMP 8 września w Kościele pw. Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Herberta w Katowicach oficjalnie zainaugurowano nową placówkę Córek Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny w Świątyni. To pierwsza placówka tego zgromadzenia w kraju. Jak wskazuje ks. proboszcz Jarosław Ogrodniczak, w maju bp Adam Wodarczyk zwrócił się do niego z pytaniem, czy nie zna on parafii, w której mogłyby zamieszkać zakonnice. Bez wahania odpowiedział, że parafia na katowickim osiedlu Witosa ma miejsce, które od dawna było przeznaczone dla wspólnoty zakonnej.
– Gdy budowaliśmy nasze probostwo, był taki zamiar, żeby była tam przestrzeń dla sióstr zakonnych. Śp. ks. prał. Władysław Nieszporek nawet już rozmawiał wówczas z siostrami szensztackimi, żeby tutaj zamieszkały i pełniły posługę w parafii. Do tego jednak nie doszło, a ta przestrzeń cały czas stała pusta – mówi ks. Ogrodniczak i zauważa, że jeszcze tego samego dnia to miejsce odwiedziły siostry. – Rozmawialiśmy o posłudze, o charyzmacie zakonnym, o tym, czym się zajmują siostry. Siostry poczuły, że to jest dobre miejsce. Ostatecznie podpisaliśmy porozumienie i od dzisiaj siostry już oficjalnie będą przebywać w naszej parafii i pełnić posługę – dodaje.
W czasie Eucharystii inaugurującej posługę sióstr ks. Jarosław Ogrodniczak w homilii zwrócił uwagę, nawiązując do obchodzonego w tym dniu święta Narodzenia Matki Bożej, że “Maryja wypełniona była wszelką łaską i wszystko, co się działo w jej życiu, było z natchnienia Ducha Świętego”. – Ona cały czas była wsłuchana w Pana Boga, nawet jeśli nie rozumiała wszystkiego, co się dzieje. Ufamy, że dzisiejsze wydarzenie, to że przyjmujemy do naszej parafii siostry zakonne, że to także jest także wydarzenie z Ducha Świętego – powiedział.
We Mszy św. uczestniczyły siostry ze Zgromadzenia Córek Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny w Świątyni oraz katowiccy parafianie, którzy z radością i wdzięcznością powitali w swojej wspólnocie zakonnice. Na zakończenie liturgii głos zabrała przełożona generalna. – Pragnę w imieniu całego zgromadzenia wyrazić naszą głęboką i szczerą wdzięczność Jego Ekscelencji ks. abp. Andrzejowi Przybylskiemu oraz ks. bp. Adamowi Wodarczykowi. Jesteśmy niezmiernie wdzięczne za życzliwe przyjęcie, a przede wszystkim za umożliwienie nam rozpoczęcia tutaj naszej obecności i podjęcia posługi duszpasterskiej w tym Kościele lokalnym – w archidiecezji katowickiej. Jest to dla nas wielki przywilej i odpowiedzialność. Okazane przez nich wsparcie i otwartość duszpasterska dodały nam odwagi do podjęcia tego kroku wiary. Zapewniamy o naszej modlitwie oraz o gotowości do wiernej służby w jedności z diecezją, z poszanowaniem jej priorytetów duszpasterskich i we współpracy dla dobra Ludu Bożego – mówiła.
Do Zgromadzenia Córek Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny w Świątyni należy s. Teresa, pochodząca z Czernej. – Jesteśmy zgromadzeniem czynnym, wychodzimy do każdego człowieka. Myślę, że powoli będziemy też wszędzie tam, gdzie potrzebują nas ludzie – powiedziała. – Dla mnie to była wielka radość, kiedy rada generalna zdecydowała, żeby otworzyć dom w Polsce. Dziękuję Panu Bogu za życzliwość moich przełożonych, księdza proboszcza i całej archidiecezji katowickiej. Bóg zapłać – dodała.
7 kwietnia 1833 roku zgromadzenie zostało założone przez Francescę Butti i Marię Rossi, dwie młode przyjaciółki żyjące w XIX wieku w Como we Włoszech. W wieku 17 lat, włączając się w parafialną działalność charytatywną, zostały poruszone miłosierną miłością Jezusa. Służyły ludziom wokół nich w ich walce o przetrwanie i wyrwanie się z rąk wyzyskiwaczy w kontekście rozwoju przemysłowego. Nazwa zgromadzenia wywodzi się z obrazu Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny w Świątyni, który był wielką inspiracją dla pierwszych członkiń do poświęcenia się Bogu w świątyni. Charyzmat zgromadzenia to zobowiązanie do miłowania Chrystusa niepodzielonym sercem i służenia Mu na peryferiach życia. Siostry angażują się w posługę edukacyjną, społeczną, duszpasterską i leczniczą, dając świadectwo miłości Chrystusa.
