Obchody Dnia Życia Konsekrowanego w diecezjach

 – Zgromadziliśmy się w matce kościołów naszej diecezji, by dziękować Bogu za dar wybrania i powołania. Za wielką łaskę, której doświadczyliśmy i ciągle doświadczamy. To nasze dziękczynienie niech wiąże się także z refleksją, na jakim etapie mojego życia jestem, jakie jest moje oddanie Bogu – podkreślał ks. infułat Stanisław Kotowski, który przewodniczył modlitwie.

Ks. Adrian Piecuch ze Zgromadzenia Misjonarzy Świętej Rodziny, proboszcz parafii i kustosz sanktuarium w Górce Klasztornej, wymienił trzy cele uczniostwa, które – jak dodał – są wciąż aktualne, niezależnie od stanu życia – być z Jezusem, stać się podobnym do Jezusa, robić to, co czynił Jezus. – Bycie z Panem Jezusem oznacza praktykowanie Bożej obecności w codzienności. Stawanie się podobnym do Jezusa jest postawą, która zaprasza nas do uważności na to, co się dzieje wokół mnie. Po to, by na nowo zadawać sobie pytanie, co zrobiłby Jezus w tej sytuacji, okolicznościach, jak On by postąpił. Robić to, co czynił Jezus, czyli naśladować Go. Mamy działać i przyjąć ten styl życia – mówił.

Do czego zaprasza nas Jezus? Co wypływa z mojego zakonnego, wspólnotowego życia w codziennym naśladowaniu Boga? –  pytał ks. Adrian Piecuch MSF. – Jezus pokazuje model formacji. By z naszego spotkania z Nim pojawiały się owoce ducha – takie, jak miłość, pokój, radość, łagodność i coraz większa wiara – powiedział 

Podczas spotkania osoby konsekrowane ponowiły śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. – Ilekroć wypowiadamy te słowa, w naszych sercach rodzi się uczucie do Boga, któremu mówimy: Kocham Cię, dla Ciebie tu jestem – mówił ks. Janusz Jezusek MSF, dziękując w imieniu osób konsekrowanych.

„Dziękuję, że jesteście siostry i bracia na drodze życia konsekrowanego. W dobie, kiedy z przestrzeni publicznej usuwa się Boga, wasza obecność jest bardzo ważna. Jesteście światłami niosącymi nadzieję, że Bóg jest obecny nie tylko w przestrzeni sakralnej, ale w życiu każdego człowieka. Jest o niego zatroskany” – podsumował bp Krzysztof Włodarczyk, udzielając zebranym błogosławieństwa.

Uczestnicy spotkali się przed Mszą św. w Domu Polskim, gdzie okolicznościową konferencję wygłosił o. Janusz Tereszczuk SJ. Natomiast po Eucharystii i wspólnej agapie odbyło się kolędowanie.

Światowy Dzień Życia Konsekrowanego ustanowił w Kościele w 1997 roku, Ojciec Święty Jan Paweł II. Przypada on zawsze w święto Ofiarowania Pańskiego – 2 lutego.

Na terenie diecezji bydgoskiej posługuje ponad 130 sióstr zakonnych, około 40 mężczyzn, a także kilka dziewic i wdów konsekrowanych.

Zgromadzonych w rzeszowskiej katedrze przywitał ks. dr Stanisław Kamiński, Wikariusz Biskupi ds. Życia Konsekrowanego. Zaznaczył, że jest to szczególny dzień wdzięczności i modlitwy o nowe powołania do życia konsekrowanego.

Homilię wygłosił bp Jan Wątroba. Kaznodzieja, rozpoczynając homilię, odwołał się do czytań z II Księgi Samuela, które w ostatnich dniach liturgii ukazują historię króla Dawida. Jak mówił kaznodzieja, Dawid jawi się jako postać złożona: z jednej strony odważny i szlachetny, z drugiej podatny na pokusy i zdolny do ciężkich przewinień. Kaznodzieja przypomniał, że po grzechu Dawida, Bóg nie pozostawia go bez upomnienia, lecz posyła proroka Natana, by ten skłonił serce króla do nawrócenia. „Prorok Natan nie przemawia już poprzez symbole czy porównania, ale mówi wprost, ty jesteś tym człowiekiem, który dopuścił się grzechu. Te słowa proroka wywołują zamierzony efekt. Dawid uznaje swój grzech, a jego modlitwa pełna żalu i skruchy znalazła odzwierciedlenie w znanym nam dobrze psalmie 51. Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości. W ogromie swego miłosierdzia wymarz moją nieprawość. Obmyj mnie zupełnie z mojej winy i oczyść mnie z grzechu mojego” – mówił bp Wątroba.

Kaznodzieja zachęcał, by w tej historii rozpoznać własne słabości i nieporządki serca. Odwołując się do postaci Dawida, wskazał, że każdy człowiek nosi w sobie zarówno pragnienia szlachetne, jak i te, które prowadzą do grzechu. Jak mówił kaznodzieja, Bóg jednak nie zostawia człowieka samego, lecz przychodzi z pomocą, by odnaleźć w sobie to, co najlepsze, i uporządkować nieład, lęk i niepokój.

W dalszej części homilii kaznodzieja odwołując się do Ewangelii o uciszeniu burzy na jeziorze, przypomniał, że uczniowie, mimo obecności Jezusa, doświadczają lęku i poczucia zagrożenia. Jak podkreślił , Kościół często bywa porównywany do łodzi, która napotyka przeciwny wiatr, nabiera wody i prawie tonie. – Uczniowie w obliczu niebezpieczeństwa tracą głowę, mają wrażenie, że Pan o nich zapomniał. Ale jedno jest pewne i niezmienne. Ratunek i wybawienie pochodzi od Jezusa i tylko od Niego. Jemu każdy wicher jest posłuszny i to On jest kapitanem tej łodzi – powiedział.

Bp Wątroba zachęcał, by w trudnych chwilach życia, w kryzysach i przeciwnościach, nie tracić zaufania do Boga. Odwołując się do słów papieża Benedykta, przypomniał, że cierpienie i próby są nieodłączną częścią dojrzewania i kształtowania człowieczeństwa.

Następnie kaznodzieja przywołał postać św. Jana Bosko, patrona dnia, opisując jego dzieciństwo, powołanie i działalność wychowawczą. Jak mówił kaznodzieja, św. Jan Bosko od młodości gromadził wokół siebie młodzież, ucząc ją wiary i organizując czas wolny. Kaznodzieja podkreślił, że święty ten wprowadził nowatorski system wychowawczy, oparty na zaufaniu do dobra i rozumu wychowanka. – Ta metoda wychowawcza nie jest oparta na stosowaniu przymusu, lecz odwołuje się do potencjału dobra i rozumu, jakie wychowanek nosi w swoim wnętrzu. Wychowawca, w pełni szanując wolną wolę młodego człowieka, staje się mu bliski i towarzyszy mu na drodze autentycznego wzrastania. System zapobiegawczy polega właśnie na uprzedzaniu czynów podopiecznego, tak aby nie doprowadzić do zrobienia przez niego czegoś niewłaściwego – mówił.

Następnie kaznodzieja nawiązał do listu Watykańskiej Dykasterii skierowanego do osób konsekrowanych. Podkreślił, że ich wierna obecność i modlitwa są znakiem, iż Bóg nie opuszcza swojego ludu.

Kaznodzieja kończąc homilię wyraził wdzięczność za powołanie osób konsekrowanych, za ich wierność i codzienną modlitwę. Zachęcał do modlitwy o nowe powołania i o gorliwość w służbie. – Bądźcie nadal takim czytelnym znakiem, że Bóg, który jest miłością, który Was powołał, nigdy nie opuszcza swojego ludu – mówił.

Po homilii osoby konsekrowane zgromadzone w katedrze odnowiły swoje przyrzeczenia.

W Eucharystii w rzeszowskiej katedrze uczestniczyło prawie 100 osób życia konsekrowanego, a pośród nich ojcowie i bracia zakonni, siostry zakonne, wdowy i dziewice konsekrowane oraz członkowie instytutów świeckich.

Dzień Życia Konsekrowanego ustanowił w 1997 roku święty papież Jan Paweł II, stwarzając okazję do głębszej refleksji całego Kościoła nad darem życia poświęconego Bogu. Siostry i bracia zakonni, a także członkowie instytutów świeckich, stowarzyszeń życia apostolskiego, pustelnicy, dziewice i wdowy podobnie jak Jezus w świątyni Jerozolimskiej, ofiarowują swoje życie na wyłączną służbę Bogu. Osoby konsekrowane odnawiają w tym dniu swoje śluby, a w kościołach zbierane są datki na rzecz zakonów klauzurowych.