Pożegnania: o. Zbigniew Janus CSsR

13 września 2018 r. zmarł śp. O. Zbigniew Janus CSsR. Przeżył 87 lat, w Zgromadzeniu Redemptorystów 70, jako kapłan 63. Wieczny odpoczynek racz mu dać, Panie…

Pogrzeb odbędzie się w Krakowie w poniedziałek, 17 września:

  • godz. 10:30 różaniec, godz. 11:00  Msza św. pogrzebowa – w kościele redemptorystów, sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy, ul. Zamoyskiego 56.
  • godz. 12:30 – złożenie ciała śp. o. Janusa w grobowcu redemptorystów na Cmentarzu Podgórskim.

O. Zbigniew Janus CSsR urodził się 6 lipca 1931 r. w Skawie. Odbył juwenat redemptorystów w Krakowie i wstąpił do nowicjatu. Pierwszą profesję złożył 2 lutego 1948 r. Po ukończeniu Wyższego Seminarium Duchownego w Tuchowie przyjął święcenia kapłańskie 19 czerwca 1955 r.  z rąk ks. abp. Włodzimierza Jasińskiego.

Przez dwa lata pracował jako duszpasterz we Wrocławiu, a następnie jako misjonarz w Gdyni, Łomnicy-Zdroju (pełnił tam także funkcję przełożonego), Warszawie, Bardzie, Tuchowie i Krakowie.

Kochał Boga, ludzi i góry. Wrażliwość na piękno przyrody, pogoda ducha i życzliwe serce uwyraźniały się w jego kazaniach misyjnych i rekolekcyjnych, a czasem także w wierszu…

Dzięki Ci, Boże, za wszystko co Twoje
A mogę nazwać swoim przez oczy i serce
Za paschalną nadzieję brzasków o poranku
Za dzień, którego nie ma, bo jest tylko chwila

[…]

Dzięki za ludzi napotkanych w drodze
Im prostsi – pewniejszą mają receptę na szczęście
Jak patrzeć, by najłatwiej rozpoznać człowieka
Nie po stroju, urodzie, ale sercem – serce

(„Podziękowanie”)

***

[…]

I to jest właśnie najpiękniejsze
W jesieni i w życiu
Że wystarczy mały promyk nadziei
I słońca – rzucony z przebitego nieba
By znów prawdziwą była droga
Górska panorama

 A wtedy…
Samo serce wraz z ustami szepnie
Wierzę
Kocham
Chociaż nie wszystko rozumiem

(„Jesienna mgła”)

Fragmenty wierszy pochodzą ze zbioru pt. Wyrosłe w górach, Tuchów 1991, 64 s. (Z. Janus, A. Nifum [pseud.], S. Stańczyk).

red.

Za: redemptor.pl.