W niedzielę, 21 grudnia 2025 r., odbyła się uroczystość wprowadzenia relikwii bł. Michała Czartoryskiego do Bazyliki Matki Bożej Bolesnej w Jarosławiu.
Data i miejsce tego wydarzenia nie były przypadkowe, gdyż właśnie w tej jarosławskiej świątyni 20 grudnia 1931 roku Michał Czartoryski otrzymał sakrament święceń z rąk biskupa Franciszka Bardy, sufragana przemyskiego. W ścisłej asyście byli ówczesny prowincjał, o. Kalikst Świątek OP, magister-wychowawca braci, o. Cyryl Markiewicz OP, dwaj rodzeni bracia-kapłani: Stanisław i Jerzy. Ojcu Michałowie towarzyszyli także dwaj cioteczni bracia: ks. Włodzimierz Cieński, który wstąpił w 1955 do kartuzów we Francji, oraz późniejszy kapłan, salezjanin, męczennik – Włodzimierz Szembek, zamordowany w Auschwitz, którego beatyfikacja odbędzie się 6 czerwca 2026 roku w Krakowie.
Relikwiarz patrona miasta Jarosławia został wniesiony do świątyni podczas Mszy świętej, której przewodniczył abp Adam Szal, ordynariusz przemyski. Obecni byli przedstawiciele rodzin Czartoryskich, Radziwiłów i Dzieduszyckich. Relikwie to podarowany jarosławskim dominikanom alabastrowy krzyż wykonany własnoręcznie przez ojca Michała dla jednej z bratanic na jej I Komunię świętą. Darczyńcami jest rodzina Konstantego Radziwiłła, który przedstawił zgromadzonym historię krzyża, z którą można zapoznać się tutaj.
W trakcie uroczystości miało miejsce także odśmiertne odznaczenie bł. Michała Czartoryskiego Krzyżem 80-lecia Akcji „Burza”.
Podczas homilii metropolita przemyski, nawiązując do przypadającej w tym dniu IV Niedzieli Adwentu, zwrócił uwagę, że mamy wielu przewodników, którzy prowadzą nas do Boga.
Jako jednego z nich wskazał bł. Michała Czartoryskiego. Abp Szal zwrócił szczególną uwagę na jego duszpasterskie zaangażowanie w Warszawie podczas II wojny światowej: Był kapelanem powstańców, głosił Słowo Boże, pocieszał, udzielał sakramentów świętych – i to, co jest bardzo ważne: przygotowywał na śmierć tych, którzy stanęli przed perspektywą śmierci. Szczególnym heroicznym jego aktem było to, że mając możliwość ucieczki, schronienia się legalnego, bo tak otrzymał sugestie czy polecenia nawet, powiedział, że habitu i szkaplerza nie zdejmie, nie będzie udawał kogoś innego, że pozostanie przy tych, którzy są ranni, którzy są w jakiś sposób skazani na dole i niedole, a ostatecznie okazało się, że na śmierć ze strony okupantów, którzy pacyfikowali zdobytą Warszawę. Tam o. Michał zginął 6 września 1944 r.
Metropolita przemyski podkreślił, że męczeńska śmierć bł. Michała jest owocem jego życia: Chciał zdobyć świętość przez zjednoczenie z Bogiem, przez słuchanie słowa Bożego, sprawowanie sakramentów świętych. Chciał także pokazać Panu Bogu, że Go kocha i że powinniśmy my Go kochać, że jesteśmy do Niego przywiązani, że chcemy Mu służyć. Uważał, że jeżeli Chrystus nieustannie ofiarowuje się za nas w ofierze Mszy świętej, to najwspanialszym sposobem naśladowania Pana jest podobne złożenie daru swojego życia z miłości do Boga i braci. I to się stało.
Nagranie uroczystości dostępne jest na kanale YouTube Radia Fara (kazanie – od 47:53).
Źródło: Radio Fara
Za: www.czartoryski.dominikanie.pl
HISTORIA RELIKWII BŁ. MICHAŁA W JAROSŁAWIU
Rodzinny skarb
W roku 1935 ojciec Michał Czartoryski został zaproszony na uroczystości Pierwszej Komunii dwóch córek swojego brata Romana. Od starszego brata Kazimierza, który był właścicielem kopalni i fabryki alabastru w Żurawnie koło Lwowa, o. Michał otrzymał dwa niewielkie kawałki tego kamienia. Alabaster jest niezwykle miękki i łatwy w obróbce, dlatego o. Michał mógł własnoręcznie wyciąć dwa krzyżyki, każdy o wysokości około 20 cm. Na odwrocie jednego wyciął inicjał „E”, a na drugim „Z”, dopełniając na obu skrótem „I. K. 35” – „I Komunia (święta) 1935”. Pierwsze litery były skrótem imion. Krzyżyk z „E” otrzymała Elżbieta Czartoryska (1926-2016) po mężu Przewłocka. Drugi krzyżyk, ten z inicjałem „Z”, dostała Zofia Czartoryska (1927-2013), po mężu Lichniak.
Właśnie ten drugi krzyż został ofiarowany dla dominikanów w Jarosławiu. Podczas uroczystości przekazania krzyża-relikwii jego historię opowiedział Konstanty Radziwiłł, wnuk Romana Czartoryskiego. Pomimo zawieruchy II wojny światowej krzyż przetrwał. Zofia Lichniak, ciocia p. Konstantego, w 2013 roku zmarła bezpotomnie. Wśród jej rzeczy odnaleziono krzyżyk, jednak był w opłakanym stanie – przełamany na pół. Żona p. Konstantego, Joanna, przymocowała precyzyjnie pasyjkę do krzyża, a także skleiła obie przełamane części. Na prośbę przeora jarosławskiego, o. Marka Grubki, rodzina przekazała go do kultu. Ta relikwia po bł. Michale Czartoryskim został uroczyście wprowadzona do Bazyliki Matki Bożej Bolesnej w Jarosławiu w dniu 21 grudnia 2025 r.
Relikwiarz został umieszczony w nawie północnej, na mensie ołtarza św. Wincentego Ferreriusza OP. Ma formę ośmiokąta owiniętego stułą kapłańską. Wszystkie elementy ozdobne i symbole są inspirowane szkicami, jakie zostawił o. Michał Czartoryski. Rysunki te znajdują się w archiwum dominikanów w Krakowie. Projektant relikwiarza, p. Stanisław Lenar, wkomponował je w relikwiarz. Symbole Alfa i Omega, herb dominikański, krzyż czy deseń stuły są „cytatami” z rysunków Błogosławionego.
Za: www.czartoryski.dominikanie.pl
KRZYŻ „80-LECIA AKCJI BURZA”
Honorowe odznaczenie
21 grudnia 2025 roku, podczas uroczystości wprowadzenia relikwii bł. Michała Czartoryskiego do bazyliki Panny Marii w Jarosławiu,pośmiertnie przyznano Błogosławionemu i złożono na ręce ojca prowincjała Łukasza Wiśniewskiego Złoty Krzyż 80-lecia Akcji „Burza”.
Okręg Dolnośląski Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, który nadał to odznaczenie, reprezentował jego prezes, profesor zwyczajny nauk przyrodniczych Stanisław Ułaszewski, który wygłosił okolicznościową przemowę.
Krzyż 80-lecia Akcji „Burza” ustanowiono na pamiątkę 80. rocznicy największego strefowego powstania okupowanej Europy i największego wysiłku zbrojnego podziemia – Armii Krajowej, w które wpisywały się: działania 27. wołyńskiej dywizji piechoty AK, Akcji Ostra Brama, Akcji Burza we Lwowie, działań Gryfa na Pomorzu i oczywiście Powstania Warszawskiego, w którym uczestniczył bł. Michał Czartoryski.
Krzyż 80-lecia Akcji „Burza” to nowe odznaczenie ustanowione w 2024 roku, w środowisku kombatanckim, z okazji 80. rocznicy operacji wojskowo-politycznej Armii Krajowej. Krzyż, upamiętniający żołnierzy AK za ich walkę, wyglądem nawiązuje do Odznaki Pamiątkowej Akcji „Burza” (z 1994 roku), ale z dodatkowymi motywami rocznicowymi (m.in. daty 1944-2024 i inskrypcja), wpisanymi w formę krzyża kawalerskiego.
