Bądź dla nas, Jezu, radością
i światłem Paschy wieczystej,
przyłącz do swego orszaku
na nowo łaską zrodzonych
(Hymn wielkanocny z Liturgii Godzin)
Drodzy Współbracia!
Wielkanocny poranek, pomimo przeświadczenia o wiarygodności i prawdomówności Chrystusa, podobnie jak u uczniów, budzi w nas podziw i zdumienie, upewnia o autentyczności misji i posłannictwa Bożego Syna, poprzez nowość i niezwykłość samego zdarzenia wprawia nas jednak w pewne zakłopotanie…
Fakt zmartwychwstania przekracza bowiem nasze ludzkie rozumowanie. Ale przecież On mówił, że zmartwychwstanie… I wystarczy, zdawałoby się, tak niewiele – tylko uwierzyć…
Zmartwychwstanie, jak poucza nas Kościół, stanowi najgłębszy fundament naszej wiary. Święty Jan Paweł II pisał, iż zmartwychwstanie Jezusa jest pierwotnym faktem, na którym opiera się chrześcijańska wiara (List apostolski Dies Domini, 31 maja 1998 r.). Papież Benedykt XVI mówił, iż stanowi ono skok jakościowy w dziejach „ewolucji” i ogólnie życia do nowego, przyszłego życia, do nowego świata, który, począwszy od Chrystusa, już nieustannie przenika nasz świat, przemienia go i pociąga do siebie (Homilia podczas Wigilii Paschalnej, 15 kwietnia 2006 r.).
Trzeba nam, Najdrożsi, podjąć starania o ożywienie, umocnienie i pogłębienie naszej wiary. Zachęca nas do tego Ojciec św. Leon XIV, gdy powie: (…) jesteśmy wezwani do przeżywania chrześcijaństwa „z otwartymi oczami”. Wiara nie jest ślepym aktem, abdykacją rozumu ani ulokowaniem się w jakiejś pewności religijnej, która powoduje, że odwracamy wzrok od świata. Przeciwnie, wiara pomaga nam patrzeć „z punktu widzenia Jezusa, Jego oczami: jest uczestnictwem w Jego sposobie patrzenia” (Franciszek, Lumen Fidei, 18), a zatem wymaga od nas „otwierania oczu”, tak jak to czynił Jezus, przede wszystkim na cierpienia innych i na rany świata. Dzisiaj (…) potrzeba wiary czujnej, uważnej i profetycznej, która otwierałaby oczy na ciemności świata i wnosiła w nie światło Ewangelii poprzez zaangażowanie na rzecz pokoju, sprawiedliwości i solidarności (Modlitwa Anioł Pański, 15 marca 2026 r.).
Trzeba nam, Bracia, w duchu wiary, na nowo zachwycić się tajemnicą osobistego wybrania przez Pana i historią jego dynamicznej realizacji. Pan życia zna nas i oświeca nasze serca swoim pełnym miłości spojrzeniem (List apostolski Wierność, która rodzi przyszłość, 8 grudnia 2025 r.).
Świadomi wyjątkowości powołania i przekonani o udziale w zaplanowanej dla nas przez Boga, będącego Miłością, drodze świętości i służby, z radością i wielkodusznością stawajmy się narzędziami Bożego pokoju i podejmujmy się dzieła głoszenia Chrystusa Zmartwychwstałego. Jako tacy właśnie jesteśmy potrzebni współczesnemu światu (por. Orędzie Ojca Świętego Leona XIV na LXIII Światowy Dzień Modlitw o Powołania).
Na tegoroczne Święta Wielkiej Nocy życzę każdemu z Was błogosławionych owoców przeżyć tajemnic męki, śmierci i zmartwychwstania naszego Pana. Osobiste spotkanie ze Zmartwychwstałym niech będzie dla Was źródłem duchowego odrodzenia ku pełni życia w drodze realizacji powołania.
Spotykając Zmartwychwstałego przy łamaniu chleba, rozpoznając w Nim Zbawiciela świata, obejmuję sercem wszystkie nasze wspólnoty i realizowane dzieła.
Błogosławionych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego!
Z braterskim pozdrowieniem –
ks. Dariusz Wilk CSMA
Przewodniczący KWPZM
