W wieku 93 lat, w Zakonie 75 lat, w kapłaństwie 69 lat, 15 lipca 2026 w Infirmerii Prowincjalnej w Jarocinie zmarł nasz współbrat: śp. o. Joachim Andrzej Mazurek OFM.
O. Joachim Andrzej Mazurek, syn Macieja i Weroniki Koniecznej, urodził się 5 listopada 1933 roku w Roszkowie k. Jarocina.
Do Prowincji Wniebowzięcia NMP Zakonu Braci Mniejszych- Franciszkanów wstąpił 20 października 1951 roku. Po ukończeniu nowicjatu studiował filozofię i teologię w Seminarium Duchownym Zakonu w Opolu i w Katowicach – Panewnikach. Profesję uroczystą złożył 5 stycznia 1956 roku. Święcenia kapłańskie przyjął 14 sierpnia 1957 roku. Zaraz po święceniach został skierowany na studia specjalistyczne w zakresie Historii Kościoła na Wydziale Teologicznym KUL, gdzie 24 maja 1961 roku uzyskał stopień licencjata teologii na podstawie pracy: Bernardyni w Poznaniu 1455-1655. Z kolei tytuł doktora teologii otrzymał na Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, 2 czerwca 1966 roku, na podstawie pracy: Kasata zakonu Bernardynów w zaborze pruskim.
Zajęcia z zakresu historii rozpoczął w roku szkolnym 1961/62 w Niższym Seminarium Duchownym Zakonu w Rybniku. W tymże roku rozpoczął też wykłady z Historii Kościoła w Wyższym Seminarium Duchownym Franciszkanów w Katowicach Panewnikach i prowadził je tam do 1991 r. Był też Rektorem tego Seminarium [1968 – 1980]. Równocześnie w latach 1966 – 1972 wykładał Historię Kościoła w Seminarium Duchownym Prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP w Kalwarii Zebrzydowskiej.
Przez cały okres pobytu w konwencie panewnickim (od 1962) pracował pomocniczo w duszpasterstwie w przyklasztornej parafii. Zarząd Prowincji w 1966 roku polecił mu zaangażowanie się w duszpasterstwo akademickie przy parafii św. Ludwika, w którym to duszpasterstwie pracował przez cztery lata. W tym czasie głosił także misje i rekolekcje ludowe oraz rekolekcje dla osób życia konsekrowanego.
Na mocy dekretu Prymasa Polski, w latach 1974 – 1977 był kuratorem Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety w Cieszynie. Był tez członkiem Zarządu Prowincji Wniebowzięcia NMP [definitor, wikariusz prowincjalny, a w latach 1983 – 1989 minister prowincjalny tejże Prowincji ].
W roku 1989 roku, Biskup opolski Alfons Nossol, w związku z przygotowywaną beatyfikacją Marii Merkert – pierwszej przełożonej generalnej Sióstr św. Elżbiety, ustanowił go teologiem – cenzorem pism Służebnicy Bożej. W latach 1989-1991 był gwardianem konwentu poznańskiego. Udzielał się w tym okresie aktywnie także w duszpasterstwie sióstr zakonnych.
Dnia 19 marca 1991 roku wstąpił do utworzonej nowej prowincji w Polsce pw. św. Franciszka z Asyżu, z siedzibą władz w Poznaniu. W tej nowej rzeczywistości kontynuował zajęcia z Historii Kościoła w naszym Seminarium Duchownym we Wronkach, rezydując nadal w Poznaniu jako gwardian miejscowej wspólnoty[ 1991 – 1994 ] . Z mandatu ówczesnego Generała Zakonu, o. Hermanna Schalücka, w 1992 roku został wizytatorem generalnym Prowincji Matki Boskiej Anielskiej w Polsce.
W 1994 roku skierowany został do klasztoru w Woźnikach na Wyrwale, gdzie pełnił obowiązki najpierw wikariusza domu, potem ekonoma, gwardiana [ 2003 – 2006] i w końcu stacjonariusza.
Biorąc pod uwagę jego stan zdrowotny, decyzją Kongresu Kapitulnego 2025, został przeniesiony do Infirmerii prowincjalnej w Jarocinie, gdzie w 93 roku życia [ przeżywszy w Zakonie 75lat, w Kapłaństwie 69 ] zmarł dnia 15 lipca 2026 roku, w liturgiczne święto św. Bonawentury.
Uroczystości pogrzebowe i pochówek miały miejsce w Woźnikach, na wzgórzu Wyrwał, dnia 18 lipca br. we wspomnienie liturgiczne św. Szymona z Lipnicy.
