Początek września to czas planowania, ale także podsumowania minionego roku duszpasterskiego. Nowy rok 2025/26 rozpoczynamy w Albanii z wielką nadzieją, ponieważ do naszej wspólnoty polskich redemptorystów dołączył seminarzysta br. Krystian Grabowski CSsR, który odbędzie u nas praktykę duszpasterską.
5 września przypadło święto Matki Teresy z Kalkuty, córki narodu i dumy Albańczyków. Chociaż urodziła się w Skopje, w dzisiejszej Macedonii Północnej, dorastała w albańskiej rodzinie. Jako dziecko mówiła po albańsku, a jej matka i siostra są pochowane na cmentarzu w stolicy Albanii, Tiranie, niedaleko naszej misji.
Z tego powodu początek września to czas pełen spotkań, konferencji, koncertów i publikacji książek poświęconych świętej. Takie spotkania organizujemy również w naszej parafii. Jest to godne uwagi, ponieważ w tym kraju, gdzie 70% ludności to muzułmanie, szacunek i uznanie, z jakim spotyka się święta Matka Teresa, są promykiem nadziei i pomostem do innych religii w dziedzinie ewangelizacji.
Jest to również radosny moment dla naszej wspólnoty, ponieważ od wielu lat współpracujemy z Misjonarkami Miłości w zakresie ewangelizacji i spraw społecznych. Siostry prowadzą domy dla porzuconych i chorych, zapewniając im opiekę medyczną oraz wyżywienie i dach nad głową. Nauczają katechizmu i odwiedzają najbiedniejsze rodziny. My, redemptoryści, ze swojej strony towarzyszymy siostrom i ich podopiecznym w opiece duchowej, realizując nasze charyzmatyczne powołanie do głoszenia kazań i służby w konfesjonale, jako apostołowie Bożego Miłosierdzia.
Nasza posługa redemptorystów jest wieloaspektowa. Jej centralnym punktem jest misyjna parafia św. Alfonsa Liguori w Kamez, gdzie służymy i kontynuujemy nasz charyzmat głoszenia obfitego odkupienia dla najbardziej opuszczonych i ubogich. Staramy się również zakładać misje wzorowane na św. Alfonsie i wspierać lokalnych księży w ich posłudze w takich miejscach jak Vlora, Bilaj, Puka i Rrëshen.
Współpracujemy również z żeńskimi zgromadzeniami zakonnymi i ruchami kościelnymi, wspierając je w ich działalności ewangelizacyjnej i charytatywnej. Szczególne miejsce zajmuje praca z dziećmi i młodzieżą, które są nadzieją tego kraju. Oprócz katechezy staramy się organizować dla nich różne formy rekreacji, aby mogli doświadczyć spotkania z żywym Kościołem i Bogiem.
Wyzwaniem jest praca z osobami świeckimi i przygotowywanie ich do podejmowania coraz większej odpowiedzialności za pracę i posługę Kościoła dla dobra Kościoła i innych. Wierzymy, że nawet małe wspólnoty składające się zaledwie z kilku osób są warte poświęcenia czasu i energii, ponieważ są one ziarnem, które, jak wierzymy, przyniesie w przyszłości stokrotne owoce.
Wkraczamy więc w nowy rok duszpasterski z wielką nadzieją, ale także ze świadomością, że największe cuda Boga kryją się w ludzkim sercu. I choć trudno je zmierzyć lub opisać w pisemnych raportach, mają one realny wpływ na codzienne życie i relacje międzyludzkie.
