W małej gminie Solesmes w departamencie Sarthe, w północno-zachodniej Francji, jednym z kandydatów na radnego w zbliżających się wyborach samorządowych jest benedyktyński mnich z tamtejszego opactwa św. Piotra. Znajduje się on na liście wyborczej dotychczasowego mera, Pascala Lelièvre’a.
I choć sytuacja ta nie jest sprzeczna z prawem francuskim, to ma charakter wyjątkowy w laickiej Francji, gdyż osoby duchowne rzadko angażują się w lokalne życie polityczne. W dodatku 70-letni brat Jean-Philippe Duval jest radnym już od dwóch kadencji. Nie jest zresztą pierwszym zakonnikiem pełniącym taką funkcję w Solesmes. Od 1855 roku stale przynajmniej jeden benedyktyn zasiada w radzie gminy, choć bywało ich nawet dwóch jednocześnie. Ta ponadpółtorawieczna tradycja tłumaczy się ścisłymi więzami między opactwem i gminą Solesmes. Benedyktyńskie opactwo góruje nad wsią i od stuleci kształtuje jej historię.
„Jesteśmy mnichami, aby służyć” – tłumaczy brat Jean-Philippe Duval dziennikowi „Le Parisien”. Przypomina, że benedyktyni z definicji żyją zamknięci w klasztornej klauzurze. Wychodzenie poza klasztor jest praktyką nadzwyczajną, wynikającą najczęściej z powodów medycznych lub obowiązków religijnych. Mieszkańcy Solesmes rzadko mają okazję spotykać mnichów na ulicy. Jednocześnie wioska jest dla benedyktynów ich naturalnym środowiskiem, w którym żyją i pracują.
Opactwo w Solesmes, założone w XI wieku, stało się sławne w XIX wieku za sprawą Dom Prospera Guérangera, który odnowił życie benedyktyńskie w porewolucyjnej Francji. Uczynił z Solesmes ośrodek odnowy liturgicznej. Mnisi wykonali olbrzymią pracę naukową, służącą przywróceniu autentycznej tradycji śpiewu gregoriańskiego na podstawie średniowiecznych rękopisów. Nagrania śpiewów gregoriańskich z Solesmes są dziś znane na całym świecie.
Wybory samorządowe we Francji odbędą się 15 marca.
