150 lat temu rozpoczęła się historia sanktuarium w Pompejach. 13 listopada 1875 r. z inicjatywy św. Bartola Longa – nawróconego świeckiego apostoła Różańca – do Pompejów, z położonego nieopodal Neapolu, został sprowadzony wizerunek Matki Bożej Różańcowej.
Na tym charakterystycznym wizerunku Maryja siedzi na tronie, trzyma na prawym kolanie Dzieciątko Jezus, które podtrzymuje prawą ręką, lewą wręcza różaniec klęczącej u jej stóp św. Katarzynie ze Sieny. Mały Jezus podaje różaniec klęczącemu św. Dominikowi Guzmanowi. Wokół postaci Matki Bożej widnieje 12 gwiazd. Początkowo na obrazie była wymalowana św. Róża z Limy, jednak na polecenie Bartola Longa, została przemalowana właśnie na św. Katarzynę ze Sieny.
– Wątek dotyczący sprowadzania obrazu do Pompejów został podjęty także w „Positio”, księdze na podstawie której Papież decydował o kanonizacji Bartola Longa – mówi o. prof. Szczepan Praśkiewicz OCD, relator Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych, który był ralatorem m.in. sprawy dotyczącej apostoła Różańca z Pompejów.
Na wozie do Pompejów
Bartolo Longo poszukiwał dużego obrazu Matki Bożej Różańcowej z myślą o umieszczeniu go w głównym ołtarzu mającej powstać świątyni, której budowę już nosił w sercu.
– 13 listopada 1875 r., pojechał do Neapolu w celu zakupu obrazu. Jednak za radą napotkanego tam swojego spowiednika – dominikanina ojca Alberto Radentego – udał się do s. Marii Concetty de Litalla, której o. Alberto powierzył niegdyś obraz Matki Bożej Różańcowej zakupiony od przypadkowego przekupnia. Bartolo nie chciał początkowo przyjąć tego daru, ponieważ wizerunek był bardzo zniszczony, jednak ostatecznie zdecydował się go zabrać – mówi o. prof. Szczepan Praśkiewcz OCD.
Przewiezienie obrazu do Pompejów Bartolo Longo zlecił woźnicy Angelo Tortora. Pracował on przy oczyszczaniu stajni w Neapolu, a pozyskany w ten sposób nawóz w drodze do rodzinnych Pompejów sprzedawał okolicznym mieszkańcom. Bartolo przekazał mu obraz, woźnica owinął go w prześcieradło i umieścił na załadowanym wozie. Obraz został przywieziony do Pompejów jeszcze tego samego dnia. Bartolo Longo polecił jego renowację. 13 lutego 1876 r. obraz udostępniono do publicznego kultu w pompejańskim kościele parafialnym pw. Najświętszego Zbawiciela. Podczas jednej z kolejnych renowacji ustalono datowanie obrazu na wiek XVII.
Zasadnicza część Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Pompejach wzniesiona została w latach1876-1891. Obraz Matki Bożej Różańcowej został uroczyście umieszczony w głównym ołtarzu nowej świątyni, którą Papież Leon XIII podniósł do godności bazyliki papieskiej.
W bliskości Maryi
Z czasem świątynia w Pompejach została rozbudowana, aby móc przyjmować coraz większą liczbę wiernych przybywających przed słynący łaskami wizerunek Maryi. Powstała imponująca świątynia. Przylegają do niej liczne kaplice w tym ta, w której spoczywa ciało budowniczego sanktuarium w Pompejach – św. Bartola Longi, kanonizowanego 19 października br.
Na okoliczność rocznicy sprowadzania obrazu Matki Bożej Różańcowej do Pompejów, w sanktuarium odbywają się wielkie uroczystości. Z okazji jubileuszu 150-lecia, dziś będzie im przewodniczył – mianowany jako specjalny przedstawiciel Papieża Leona XIV – sekretarz stanu ks. kard. Pietro Parolin. Centralna Msza św. rocznicowa odprawiona zostanie na Piazza Bartolo Longo, placu przed bazyliką.
– Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Pompejach to sanktuarium wiary, ale równocześnie miłosierdzia, bo tu pod czułym okiem Maryi kontynuowane są dzieła służące ubogim, zapoczątkowane przez Bartola Longo – akcentuje o. prof. Szczepan Praśkiewicz OCD, przypominając, że to również zostało wzięte pod uwagę w sprawie jego kanonizacji.
Zapowiadając dzisiejszą uroczystość ks. abp Tommaso Caputo, ordynariusz prałatury pompejańskiej, podkreślił: „13 listopada 1875 r. jest podstawową datą historii sanktuarium i z tego powodu co roku Obraz Dziewicy zstępuje z jej Tronu, aby być wystawionym na cześć wiernych, którzy mogą podziwiać jego piękno. Tego dnia wszystko się zaczęło. Od tego czasu minęło 150 lat. Celebrowana Eucharystia i modlitwa w dniu tej ważnej rocznicy jest dziękczynieniem Bogu i Maryi Dziewicy”. Co roku w dzień sprowadzenia obrazu do Pompejów wizerunek Maryi wyjmowany jest z ołtarza głównego – „zstępuje z tronu” – i umieszczany w przestrzeni dostępnej dla pielgrzymów, by każdy mógł go uczcić z bliska.
Małgorzata Bochenek
Nasz Dziennik, 13.11.2025
