Po raz pierwszy 9 listopada, w święto rocznicy poświęcenia Bazyliki Laterańskiej, w Kościołach lokalnych obchodzić będziemy dzień wspomnienia „świętych z sąsiedztwa”. Kościoły partykularne zachęcane są do tego, aby w tym dniu wspominać świętych, błogosławionych, kandydatów na ołtarze, tych wszystkich świadków wiary, którzy żyli i świadczyli o Jezusowej Ewangelii, a wzrastali w konkretnych środowiskach.
Nie jest to wspomnienie celebrowane liturgicznie, ale ma stać się okazją do podejmowania różnych inicjatyw mających na celu ukazanie lokalnych świadków Ewangelii. Jego obchody mają też przypominać o powszechnym powołaniu do świętości.
– Chodzi o zwrócenie uwagi zwłaszcza na postaci tych osób, co do których toczą się procesy beatyfikacyjne, w różnych fazach. Chodzi też o wspomnienie tych, którzy żyli wśród nas na co dzień Ewangelią. Po to, aby trwała o nich pamięć, przekazywana kolejnym pokoleniom. Może nie wszyscy będą objęci postępowaniem procesowym, nie zostaną beatyfikowani czy kanonizowani, ale mamy przekonanie, że swoim życiem zasłużyli na Niebo, to właśnie o nich mamy też kultywować pamięć lokalnie – tłumaczy o. prof. Szczepan Praśkiewicz OCD, relator Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych.
Wprowadzone wspomnienie, idzie po linii adhortacji „Gaudete et exsultate”, która mówi właśnie o „świętych z sąsiedztwa”. Jest też wynikiem przede wszystkim nauczania i przykładu św. Jana Pawła II.
– Papież Polak o powszechnym powołaniu do świętości mówił wielokrotnie oraz dał nam wspaniały przykład osobistej świętości życia. Zachęcał do podejmowania wysiłku zmierzającego do ukazywania wzorów świętości ludzi, którzy żyli pośród nas. Jako Piotr naszych czasów beatyfikował i kanonizował wielu błogosławionych i świętych, wskazując, że pedagogika świętości winna być i jest zasadniczym elementem programu duszpasterskiego na nowe tysiąclecie – akcentuje o. prof. Szczepan T. Praśkiewicz OCD.
Żyli pośród nas
Takimi przykładami „świętych z sąsiedztwa” mogliby być słudzy Boży: inżynier Jerzy Ciiesielski, lekarz Kazimierz Hołownia, nauczycielka Anna Jenke, krawiec Jan Tyranowski, wiejska Kobieta Kunegunda Siwiec, wolontariuszka Helena Kmieć, Boża Kunegunda Siwiec, wolontariuszka misyjna Kmieć, student Jan Krawczyk i wielu innych.
Dwa tygodnie temu Papież Leon XIV podpisał dekret o męczeństwie dziewięciu polskich salezjanów, ks. Jana Świerca i ośmiu jego współbraci zakonnych, męczenników z rąk niemieckich podczas II wojny światowej. Aż sześciu z nich pracowało duszpastersko w parafii św. Stanisława Kostki w Krakowie-Dębnikach.
– Nim zostaną wyniesieni do chwały ołtarzy, a ich beatyfikacja prawdopodobnie odbędzie się w pierwszej połowie czerwca przyszłego roku w Krakowie, może właśnie 9 listopada w tym roku, stanie się czasem, gdy w ich rodzinnych miejscowościach czy też w tych miejscach, z którymi byli związani, zostaną przypomniani, na przykład w homiliach przez duszpasterzy – wskazuje o. prof. Szczepan T. Praśkiewicz.
Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej przed rokiem 16 listopada opublikowało, w sprawie dnia wspomnienia „świętych z sąsiedztwa”, list Papieża Franciszka. Dokument nosi datę 9 listopada. I to właśnie ten dzień został wskazany, aby co roku był czasem szczególnej pamięci o lokalnych świadkach wiary.
– Nieprzypadkowo list dotyczący wspominania „świętych z sąsiedztwa” nosi datę 9 listopada, jest to dzień obchodzonego w całym Kościele powszechnym święta rocznicy poświęcenia Bazyliki Laterańskiej. Ma to na celu przypomnienie i umocnienie więzi Kościołów lokalnych ze Stolicą Apostolską. 1 listopada wspominamy wszystkich świętych. Przywołanie 9 listopada tych, którzy żyli pośród naszych przodków i nas w lokalnych środowiskach, oddanie im czci w dniu, w którym kierujemy myśli ku Lateranowi, ma szczególną wymowę – zaznacza o. prof. Szczepan T. Praśkiewicz OCD.
Bazylika laterańska była bowiem i pozostaje katedrą Biskupa Rzymu. Przez wiele wieków na wzgórzu laterańskim rezydowali następcy św. Piotra, koncentrowało się tam życie religijne, odbyło się aż pięć soborów powszechnych, zwanych właśnie laterańskimi. Bazylika – jak głosi umieszczony na jej frontonie napis – do dziś uważana jest za „Matkę i Głowę wszystkich kościołów Miasta i Świata” .
Małgorzata Bochenek
Nasz Dziennik, 7 listopada 2025, s. 12.
