„Polacy mieszkający w Luksemburgu przyjeżdżają do naszego kościoła z terytorium całego kraju, gdyż jest to jedyny kościół na terenie państwa, gdzie Msza Św. jest odprawiana w języku polskim” – mówi o. Roman Tyczyński OMI, superior domu zakonnego w Luksemburgu.
Duszpasterstwo polskie w Luksemburgu odbywa się w blasku Bożego Miłosierdzia. – W naszej polskiej wspólnocie propagujemy i rozwijamy kult Bożego Miłosierdzia, związany z obecnością obrazu „Jezu, ufam Tobie” i relikwii św. siostry Faustyny oraz św. Jana Pawła II. Niedawno powstało Bractwo Miłosierdzia. W każdy piątek i w pierwszą niedzielę miesiąca członkowie Bractwa prowadzą koronkę do Bożego Miłosierdzia oraz mają regularne spotkania formacyjne – mówi oblat.
Jak zaznacza o. Roman Tyczyński OMI, duszpasterstwo w Luksemburgu oprócz posługi sakramentalnej odznacza się prowadzeniem grup parafialnych.
– Mamy dwie grupy Kręgu Biblijnego, Domowy Kościół, ministrantów, młodzieżową oazę, scholę, która animuje Msze Św. z udziałem dzieci. Przygotowujemy dzieci i młodzież do przyjęcia sakramentu Pierwszej Komunii Świętej i sakramentu bierzmowania. Mamy także żeńską i męską Róże Żywego Różańca.
10 lat temu, w wyniku rozdziału Kościoła od państwa, religia jako przedmiot została usunięta z luksemburskich szkół. Dlatego oblaci w tym kraju prowadzą także katechezę parafialną.
Co miesiąc wydawany jest „Głos z Luksemburga” – miesięcznik parafialny, który wraz z duszpasterzami redagują osoby świeckie. W miesięczniku zamieszczane są artykuły o charakterze formacyjnym i popularnonaukowym, informacje o wydarzeniach, jakie będą miały miejsce we wspólnocie oraz program Mszy Świętych, które w języku polskim odprawiane są codziennie. Ważnym źródłem informacji jest także strona internetowa (www.oblaci.lu)
Jak podkreśla o. Roman Tyczyński OMI, duszpasterze dbają o nadanie polskiej wspólnocie wyraźnego rysu oblackiego.
– Wszystkie święta i uroczystości oblackie a także uroczystości o charakterze patriotycznym obchodzimy wraz z członkami wspólnoty podczas Mszy Św. i nabożeństw w kościele. Świętowanie nie ogranicza się tylko do celebracji, ale swoje przedłużenie znajduje w spotkaniach w domu zakonnym czy podczas parafialnego pikniku. Staramy się szerzyć oblacki charyzmat, żeby wierni mieli świadomość, że parafia jest prowadzona konkretnie przez Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. W tym kontekście cennym wydarzeniem była pielgrzymka naszych parafian do Aix-en-Provence i Marsylii śladami św. Eugeniusza oraz comiesięczna rubryka dotycząca oblackiego charyzmatu w parafialnym miesięczniku – opowiada przełożony wspólnoty w Luksemburgu.
Polonia w Luksemburgu jest dość zróżnicowana. Ocena liczebności wspólnoty nie jest łatwa. Jedni kończą pracę w Wielkim Księstwie i wracają do Polski, a inni przyjeżdżają w ich miejsce. Jak mówi o. Roman Tyczyński OMI, podczas tegorocznej kolędy oblaci odwiedzili 120 rodzin. Na trzy Msze Św. w niedziele przychodzi łącznie ok. 500-600 osób.
– Polonia w Luksemburgu ma wiele twarzy. Jedną grupę stanowią Polacy, którzy przyjechali do kraju przed wojną lub niedługo po wojnie. Drugą grupą są ci, którzy przyjechali do Luksemburga w okresie komunizmu i stanu wojennego. Liczna grupa Polaków dotarła do Wielkiego Księstwa w związku z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej czy też pracuje w zakładach produkcji opon Goodyear, który znajduje się w Luksemburgu. Historia polskiego duszpasterstwa w Luksemburgu na podstawie wywiadów z Parafianami doczekała się publikacji książkowej napisanej przez o. Daniela Jeżaka OMI – wyjaśnia o. Roman Tyczyński OMI.
19 stycznia 2026 roku w oblackiej wspólnocie w Luksemburgu miało miejsce historyczne wydarzenie – erygowanie domu zakonnego. – Po 78 latach naszej obecności w Luksemburgu doczekaliśmy się aktu prawnego ze strony zgromadzenia, który formalnie określa naszą obecność w Luksemburgu. To jest bardzo istotne, że funkcjonujemy jako wspólnota oblacka oraz w ramach wspólnoty i zgodnie z oblackim charyzmatem prowadzimy naszą misję – podsumowuje o. Roman Tyczyński OMI.
Polscy Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej pracują wśród Polonii: we Francji, Beneluksie i w Anglii – od zakończenia II wojny światowej. Wiele Polek i Polaków nie zdecydowało się wówczas, po jałtańskim podziale Europy, na powrót do ojczyzny. W roku 1946 dekretem Administracji Generalnej ustanowiono polskie oblackie dystrykty we Francji-Beneluksie i Anglii, podporządkowane polskiej prowincji. Działalność oblatów w Anglii nie powiodła się i 23 sierpnia 1947 r. dystrykt został rozwiązany. Aktualnie prawie 30 polskich oblatów posługuje we Francji, Belgii i Luksemburgu, tworząc Delegaturę Francja-Beneluks, funkcjonującą w ramach Polskiej Prowincji Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Ich przełożonym jest o. Damian Kopyto OMI. Prowadzą działalność duszpasterską wśród Polonii, a także urzędników z Polski pracujących w strukturach Unii Europejskiej.
Roman Tyczyński OMI/ A. Jezierski
Za: www.oblaci.pl
