W dniu 9 lipca 2026 r. do Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych w Watykanie dostarczono „Positio super martyrio” dotyczące sługi Bożego Akasha Bashira, młodego Pakistańczyka, byłego wychowanka salezjańskiego.
Relatorem “Positio” był ks. Angelo Romano, postulatorem – ks. Pierluigi Cameroni, SDB, zaś osobą wpółpracującą – dr Matteo Penati. Elementy strukturalne „Positio”, które w sposób szczegółowy i dogłębny przedstawiają cały materiał dowodowy, zarówno dokumentalny, jak i ten związany ze świadectwami, dotyczący życia i męczeństwa sługi Bożego, to: krótka prezentacja relatora; „Informatio super martyrio”, czyli część teologiczna, w której wykazano fizyczne i formalne męczeństwo sługi Bożego; dwa „Summaria” zawierające zeznania świadków i inne dokumenty; protokoły z sekcji końcowych i aparat ikonograficzny.
Po tym przekazaniu „Positio” zostanie przeanalizowane przez teologów konsultorów Dykasterii. Następnie będzie przedmiotem badań kardynałów i biskupów. Te wieloetapowe procesy analizy i oceny pozwolą Papieżowi, w przypadku pozytywnego rezultatu, promulgować dekret o męczeństwie sługi Bożego.
Sługa Boży Akash Bashir, młody Pakistańczyk zamordowany 15 marca 2015 r., jest postacią niezwykle aktualną, biorąc pod uwagę sytuację, w jakiej znajdują się chrześcijanie w jego kraju oraz ogólnie w wielu regionach dotkniętych islamskim terroryzmem. Niniejsze „Positio” ma na celu przedstawienie historii Akasha Bashira jako historii chrześcijańskiego męczennika zamordowanego z nienawiści do wiary przez islamskich terrorystów.
Positio super martyrio Akasha Bashira przywołuje w gruncie rzeczy niedawne wydarzenie, przybliżając postać młodego chrześcijanina, który poniósł śmierć w wyniku zamachu, którego celem było zabicie dziesiątek osób, a który dzięki jego odważnej postawie i poświęceniu niemal całkowicie się nie powiódł. Jest to historia dobrze znana w Pakistanie i na całym świecie, która rzuciła pozytywne światło na pakistańskich chrześcijan i ich trudną sytuację, pokazując, jak syn tego Kościoła potrafił dać świadectwo, wykazując przy tym wielki spokój i siłę ducha, czyniąc to z chrześcijańską prostotą i pokorą. Ta historia budzi ogromne zainteresowanie nie tylko w Kościele w Pakistanie, ale również we wszystkich regionach, gdzie chrześcijanie są narażeni na różne niebezpieczeństwa ze strony islamskiego terroryzmu, który próbuje zastraszyć tych, którzy nie podzielają jego ideologii przemocy i śmierci.
Sława, jaką cieszy się Akash Bashir jako męczennik jest ugruntowana i głęboko zakorzeniona w pamięci społeczności chrześcijańskiej w Pakistanie. Już podczas pogrzebu, który był również pogrzebem innych ofiar dwóch równoczesnych zamachów, Akash wyróżnił się jako postać o szczególnym charakterze, co łączyło się z jego świadomą gotowością do poniesienia męczeńskiej śmierci, a co było konsekwencją jego decyzji o podjęciu dobrowolnej służby jako ochroniarz. Liczne świadectwa wskazują na jego śmierć męczeńską, co zostało potwierdzone również w różnego rodzaju mediach, wykraczając poza granice Pakistanu, przyczyniając się w ten sposób do rozpowszechnienia wiedzy o tym słudze Bożym w innych krajach świata. Tę sławę męczeństwa potwierdzają również łaski wyproszone za jego przyczyną.
Ważnym elementem historii Akasha Bashira jest jej wymiar ekumeniczny. Sługa Boży zginął wraz z innymi ofiarami – katolikami i anglikanami – a obie wspólnoty mają w pamięci jego historię ze względu na jej specyfikę: był to młody człowiek, który w szczególny sposób gotów był na męczeństwo z miłości do swojego Kościoła. Również ekumeniczny pogrzeb ofiar był znakiem jedności pakistańskich chrześcijan, wykraczającym poza podziały wyznaniowe. Jego świadectwo jest zatem postrzegane przez wszystkich pakistańskich chrześcijan jako coś niezwykle ważnego, co potwierdzają również autorytatywne głosy ze środowiska protestanckiego.
Za: infoans.org
