22 grudnia 2025 r. o godz. 8.00 współbracia z Domu Generalnego Salezjanów wraz z Radą Generalną odbyli pielgrzymkę jubileuszową do Bazyliki Papieskiej Matki Bożej Śnieżnej, jednego z najdroższych Kościołowi Powszechnemu Sanktuariów Maryjnych. Pielgrzymka, która odbyła się w atmosferze skupienia i braterstwa, miała miejsce w końcowym okresie Roku Jubileuszowego, tuż przed zamknięciem Drzwi Świętych, przyjmując w ten sposób wartość eklezjalnego gestu dziękczynienia, powierzenia się Bogu i odnowionego zaangażowania duchowego.
Po początkowym momencie skupienia i modlitwy współbracia dokonali rytuału wejścia przez Drzwi Święte, przechodząc przez nie w atmosferze skupienia, śpiewu i głębokiego uczestnictwa duchowego. Gest ten wyrażał pragnienie wewnętrznej odnowy, nawrócenia i powierzenia się Bogu, typowe dla drogi jubileuszowej, przeżywanej we wspólnocie braterskiej i w duchu charyzmatu salezjańskiego.
Celebrację Eucharystyczną przewodniczył Przełożony Generalny, ks. Fabio Attard, w kaplicy Salus Populi Romani, maryjnym sercu Bazyliki i miejscu drogim tradycji Kościoła i Rodziny Salezjańskiej. Obecność ikony Matki Bożej stanowiła idealne tło dla głębokiej refleksji nad tajemnicą Maryi i jej rolą w drodze wiary wierzących.
W homilii Przełożony Generalny zaproponował intensywną i bogatą medytację, wychodząc od postaci Maryi w Ewangelii Łukasza. Odwołując się do wersetu, który opisuje Maryję jako tę, która „wstała i pospieszyła”, podkreślił gotowość i wewnętrzną dyspozycyjność Maryi, znak konkretnej i czynnej wiary. Zatrzymując się na fragmencie Magnificat, podkreślił, że wielkość Boga i świętość nie są rzeczywistościami odległymi, ale głęboko powiązanymi z pokorą.
Pokora, wyjaśnił, nie polega na uczynieniu siebie nieistotnym lub zaprzeczeniu własnej godności, ale na uznaniu, że historia ludzkości, w swojej małości, jest powołana, aby stać się siedzibą wielkości Boga. Maryja, ujrzana przez Pana w swojej pokorze, staje się miejscem, w którym Bóg decyduje się zamieszkać. Cytując św. Augustyna, Przełożony Generalny przypomniał, że Maryja, przyjmując Słowo w swoim sercu, zanim jeszcze w swoim łonie, stała się pierwszym tabernakulum ludzkości.
Z tej perspektywy pokora staje się wolnością: wolnością od tego, co zniewala, od tego, co uniemożliwia jasne i kontemplacyjne spojrzenie na rzeczywistość. Tylko wtedy, gdy przedstawiamy się bez pretensji, bez potrzeby wydawania się „większymi”, wielkość Boga może stać się zaraźliwa, wypełniając życie miłością, miłosierdziem, empatią i czułością. W tej dynamice – podkreślił – rodzi się świętość wspólna i uczestnicząca, nie indywidualistyczna, ale głęboko wspólnotowa i społeczna.
Pielgrzymka zakończyła się w atmosferze cichej wdzięczności i powierzenia się Maryi, Salus Populi Romani. Pod koniec uroczystości, nawiązując do słów wprowadzenia ks. Claudio i przywołując wyrażenie bliskie Papieżowi Franciszkowi, Przełożony Generalny zaprosił obecnych do odnowienia swojego synowskiego stosunku do Najświętszej Maryi Panny: „Spójrzmy na Nią, naszą Matkę, i pozwólmy Jej na siebie patrzeć, ponieważ jest naszą Matką i bardzo nas kocha; pozwólmy Jej na siebie patrzeć, aby nauczyć się być bardziej pokornymi, a także bardziej odważnymi w naśladowaniu Słowa Bożego; aby przyjąć czułe objęcie Jej Syna Jezusa, objęcie, które daje nam życie, nadzieję i pokój”.
Tym zaproszeniem współbracia powierzyli Maryi swoją osobistą i wspólnotową drogę, odnawiając pragnienie życia charyzmatem Księdza Bosko z pokornym, wolnym i otwartym sercem, w służbie młodzieży i Kościołowi.
Za: www.infoans.org
