Salwatorianie – Albania: Pożegnanie Sióstr

Najnowsza historia Kościoła Katolickiego w Albanii zawiera się w dwudziestu latach wolności wyznaniowej, która nastała po upadku reżimu komunistycznego. Gdy ponownie otwarto kościoły i granice, misjonarze z różnych krajów przybyli do Albanii, aby odbudować uciskaną przez dziesięciolecia wiarę. Wśród pierwszych, przybyłych z misją humanitarną i ewangelizacyjną były siostry salwatorianki z Włoch.

W lipcu 1993 s. Carla Pizzi SDS z dwiema siostrami rozpoczęły akcję charytatywną w Fushe-Kruje i okolicznych wioskach. Rok później, 8 września 1994 osiedliły się w Bilaj. Prowadziły tam katechezy dla dzieci i dorosłych, odwiedzały rodziny, opiekowały się chorymi i ubogimi, prowadziły ambulatorium, organizowały kursy przygotowania zawodowego dla młodzieży oraz zajmowały się dystrybucją leków, żywności i darów dla najuboższych. Po kilku latach wytężonej pracy w Bilaj, kiedy w parafii pojawili się salwatorianie z Polski, siostry przeniosły się do domu w pobliskiej wsi Mallkuc, aby tam kontynuować swoją pracę. W ścisłej współpracy z duszpasterzami posługa obejmowała wszystkie wioski i przysiółki wchodzące w skład parafii Bilaj. Ich działalność nie ograniczała się jedynie do katolików, gdyż bez względu na religię czy też opinie, siostry niosły pomoc wszystkim znajdującym się w potrzebie.

Dnia 9 września, w 18. rocznicę przyjazdu sióstr do Bilaj, odbyła się ceremonia pożegnania sióstr salwatorianek: S. Carli Pizzi SDS i S. Hermany Zaia SDS. Po wieloletniej posłudze i ofiarnej pracy wśród albańskiego ludu siostry opuszczają Mallkuc i wracają do Włoch. W niedzielę rano odprawiona została uroczysta Msza św. w kościele w Mallkucu, na której licznie zgromadzili się wierni oraz wszystkie siostry salwatorianki mieszkające w Albanii, na czele z siostrą prowincjalną S. Gabriellą Lemma SDS. Po południu podobna uroczystość miała miejsce w Bilaj, aby wszyscy, których serca były przepełnione wdzięcznością za dar obecności sióstr przez te wszystkie lata, mogli osobiście im podziękować i pożegnać się serdecznie. Łzom i podziękowaniom nie było końca, gdyż ofiarność i zaangażowanie sióstr podczas ich pobytu w Albanii nie zostaną zapomniane.

Więcej (zdjęcia) na: www.sds.pl