75. rocznica II Wojny Światowej

70. rocznica Powstania Warszawskiego i 75. rocznica II Wojny światowej  są datami, w których szczególnie przezywamy wspomnienia  koszmaru wojny.

W hekatombie  zawieruchy i pożogi  wojennej  brali udział nasi krewni i znajomi . Wielu z nich zginęło w czasie wojny, inni po  przeżyciu  koszmaru   wojny , odeszli już na tamten świat.

Ci, którzy jeszcze żyją , dają świadectwo o odwadze  żołnierzy  i powstańców oraz  ludzi, niosących ratunek  innym.

Kto z nas nie zna historii  bohaterskich żołnierzy, beznadziejnie broniących Westerplatte?  Piękny wiersz „Pieśń o żołnierzach z Westerplatte” K.I. Gałczyńskiego) poznał chyba każdy uczeń szkoły podstawowej.  Dzieci przez dziesiątki powojennych lat uczyły się na pamięć  strof tego wiersza, zaczynających się od słów:

„ Kiedy się wypełniły dni
i przyszło zginąć latem,
prosto do nieba czwórkami szli
żołnierze z Westerplatte.”

W sierpniu otwarto w Warszawie wiele wystaw plenerowych oraz  ekspozycji  we wnętrzach kościołów,  muzeów, itp. , przedstawiających   wojnę, walkę  powstańczych żołnierzy  i życie cywilnych  mieszkańców Warszawy pośród  barykad, walk, gruzów i   zgliszczy.

Na Krakowskim Przedmieściu  w tych dniach  zainstalowano ekspozycję plenerową  zatytułowaną” Polacy wymazani. Historia Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku” , przygotowane przez MHM Gdańsk i warszawski Dom Spotkań z Historią.

Wystawa nawiązuje do daty rozpoczęcia wojny , która rozpoczęła się 1 września 1939 roku atakiem Niemców  na półwysep Westerplatte.

Przy kościołach św. Anny , Sióstr Wizytek  i przy Placu Powstańców Warszawy   ustawione są „Barykady  Warszawskie”  . Barykady pamięci zmontowano z desek i drewnianych palet,. Przypięto do nich  grafiki , obrazujące sceny z Powstania Warszawskiego.

30 sierpnia minęło 70 lat od zbombardowania kościoła franciszkanów na ul. Zakroczymskiej na nowym Mieście. Bombardowanie o godz. 16. spowodowało śmierć 40 osób, którzy schronili się w podziemiach kościoła , całkowicie zniszczony został ołtarz główny.

Dla przypomnienia tych strasznych dni franciszkanie  zainstalowali w swoim kościele wystawę p.t. „Ocalić od zapomnienia”.

Plansze zawierają   zdjęcia archiwalne oraz opisy  pomocy duszpasterskiej i zwykłej, ludzkiej , jaką nieśli zakonnicy  ludności  , chroniącej się w klasztorze oraz  pensjonariuszom z pobliskich przytułków. Na zdjęciach widzimy  opatrywanie rannych w szpitaliku,  utworzonym w klasztorze .

Fotografie pokazują   skutki niemieckiego bombardowania, ale też    ruiny kościoła, obrzuconego granatami i doszczętnie zniszczonego  po zakończeniu powstania , zwęglone szczątki ludzkie. Opisane są straty klasztoru i kościoła, spowodowane grabieżą i wandalizmem Niemców.  Spłonęło lub zostało zagrabione całe archiwum prowincji, gromadzone przez wieki dokumenty oraz  akta  prowincji i konwentu.  Ocalały jednak relikwie św. Witalisa  i obraz św. Antoniego., chociaż po wojnie odkryto ślady jego  podpalania.

Te sierpniowe i wrześniowe dni przypominają nam  o bohaterstwie i heroizmie naszych rodaków.

Mamy 108 błogosławionych męczenników z okresu II wojny światowej i  najbardziej  znanego świętego,  jakim jest  pierwszy Polak ,, kanonizowany po wojnie, męczennik  św. Maksymilian Kolbe, który wybrał śmierć w głodowym bunkrze dla ratowania współwięźnia, rozpaczającego o los rodziny.

Wśród błogosławionych są  inni ludzie,  którzy dobrowolnie, poświęcili swoje życie dla ratowania innych ,  lub pozostali solidarnie  z innymi dla dodawania im otuchy.

Są nimi    rozstrzelane błogosławione siostry nazaretanki z Nowogródka – bł. Stella Mardosewicz wraz z 11 towarzyszkami, zastrzelona  bł. Marianna Biernacka, która oddała swe życie dla ratowania ciężarnej synowej , ks. Antoni   Leszczewicz i ks. Jerzy Kaszyra  ,   którzy  spłonęli wraz z innymi  1260 ludźmi w budynkach gospodarczych w Rosicy na terenie dzisiejszej Białorusi, dominikanin ks. Michał Czartoryski, który pozostał z rannymi  w szpitalu na Powiślu  i został wraz z nimi rozstrzelany przez Niemców.

We wszystkich warszawskich kościołach w tych dniach  odprawiane są w msze święte za Ojczyznę oraz  za poległych i pomorowych  w czasie II. Wojny Światowej.

Wszystkie te wydarzenia mają nam przypominać tragiczne   skutki , jakie przyniosły działania wojenne,  mają nas uczulać i przestrzegać, że o pokój musimy zabiegać poprzez wspomnienia  modlitwą.

Anna Dziemska