Rozpoczyna się XVI Kapituła Prowincji Warszawskiej Redemptorystów

19 stycznia 2015 r. w ośrodku rekolekcyjnym redemptorystów w Rowach rozpocznie się XVI Kapituła Prowincji Warszawskiej Redemptorystów – będzie to sesja sprawozdawczo – wyborcza. W Kapitule udział wezmą redemptoryści pracujący zarówno w Polsce, jak też w wielu miejscach całego świata (Europie, Ameryce Północnej, Ameryce Południowej i Azji).
Uczestnicy Kapituły (41 ojców, 2 braci i 2 kleryków) wysłuchają i dokonają oceny sprawozdań z działalności dotychczasowego Zarządu i poszczególnych Sekretariatów Prowincji, zwłaszcza na polu działalności rekolekcyjno-misyjnej, pracy duszpasterskiej, misji zagranicznych, mediów, jak również formacji i pracy naukowej. Dzień skupienia przed rozpoczęciem obrad poprowadzi o.Ronald McAinsh CSsR, przełożony Prowincji Londyńskiej.

W czasie kapituły następną kadencję na swym urzędzie rozpocznie przełożony Prowincji Warszawskiej Redemptorystów,     o. dr Janusz Sok CSsR, który został wybrany na kolejne 4 lata w powszechnym głosowaniu członków prowincji. Członkowie kapituły podczas tej sesji wybiorą radnych, którzy razem z prowincjałem tworzą zarząd prowincji. O. Janusz Sok jest także od 2013 r. przewodniczącym Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich w Polsce.

Prosimy o modlitwę w intencji Kapituły.


O Zgromadzeniu Redemptorystów

Zgromadzenie Redemptorystów założył 9 listopada 1732 roku w Scala k. Neapolu św. Alfons Maria de Liguori (1696-1787). Jego celem jest iść za przykładem Jezusa Chrystusa i głosić Dobrą Nowinę o przeobfitym odkupieniu ludziom najbardziej opuszczonym duchowo, a szczególnie ubogim. Do realizacji tego celu Założyciel opracował specjalny program misji ludowych. Mottem Zgromadzenia są słowa: „Copiosa apud Eum redemptio” („obfite u Niego odkupienie”).

Zgromadzenie zrodziło się z doświadczenia ogromu duchowej i materialnej nędzy ludzkiej, z którą Alfons de Liguori spotkał się na ulicach Neapolu i wśród górskich pasterzy. Te doświadczenia pomogły mu zrozumieć, iż zupełne opuszczenie, w jakim pozostawał prosty lud, nie pozwala na poświęcenie mu tylko jakiejś sporadycznej misji, ale wymaga stałej obecności Kościoła, która pozwoliłaby temu ludowi odkryć, że wszyscy są naprawdę dziećmi Bożymi.

Pierwszym redemptorystą, który dotarł do Polski był św. Klemens Hofbauer (1751-1820), pochodzący z Moraw. Przybył on wraz z dwoma współbraćmi do Warszawy w lutym 1787 r. Wówczas nazwano ich benonitami – od wezwania kościoła św. Benona, przy którym osiedlili się redemptoryści. Podjęli przy nim niestrudzoną działalność duszpastersko-misyjną, która zyskała miano „nieustannej misji”. Szczególną uwagę zwracano na uroczyste sprawowanie Eucharystii, codzienne głoszenie Słowa Bożego, katechezę i posługę w konfesjonale. Redemptoryści prowadzili też działalność wychowawczą zakładając sierociniec i szkołę dla chłopców z najbiedniejszych rodzin, a także pierwszą w dziejach polskiej edukacji bezpłatną szkołę zawodową dla dziewcząt. Podejmowali także misje i rekolekcje parafialne, które jednak były utrudnione ze względu na ówczesną politykę zaborców. Ta piękna działalność została przerwana w czerwcu 1808 r., kiedy to władze Księstwa Warszawskiego zniosły klasztor i usunęły redemptorystów z Polski. W 1824 ponownie pozwolono rozproszonym redemptorystom osiedlić się w Piotrkowicach k. Kielc, gdzie pod kierunkiem o. Jana Podgórskiego podjęto pracę duszpasterską i stworzono małe seminarium. Jednak i tę wspólnotę władze rosyjskie zlikwidowały w 1834 roku.

Dalszy rozwój redemptorystów w Europie nastąpił po śmierci św. Klemensa Hofbauera w 1820 roku. Po zatwierdzeniu Zgromadzenia przez cesarza austriackiego Franciszka I, w przeciągu czterech lat utworzyli oni w Europie Środkowej 4 nowe domy. W 1832 roku dotarli do Stanów Zjednoczonych Ameryki, gdzie piękny apostolat rozwijali m.in. św. Jan Neumann i bł. Franciszek Ksawery Seelos. W drugiej połowie XIX w. Zgromadzenie objęło prawie cały świat i dotychczas wydało 4 świętych i 15 błogosławionych.

Na terenach polskich na stałe redemptoryści osiedlili się w 1883 roku w Mościskach k. Przemyśla (obecnie Ukraina), dzięki staraniom Sługi Bożego O. Bernarda Łubieńskiego (1846-1933). Po tej fundacji nastąpiły kolejne: w Tuchowie, Krakowie, Maksymówce i Warszawie, stopniowo obejmując wszystkie zabory. W roku 1894 została utworzona polska wiceprowincja. W rok później utworzono w Mościskach małe seminarium, w 1900 roku utworzono polski nowicjat, a w 1903 roku własne seminarium. Zgromadzenie rozwijało się tak dynamicznie, że w 1909 roku utworzono polską prowincję, która obecnie jest najliczniejszą w Zgromadzeniu. W okresie międzywojennym polscy redemptoryści podjęli zaangażowanie misyjne w Argentynie, zaś w latach 70-tych XX wieku w Brazylii i Boliwii. Po roku 1989 otworzyły się możliwości pracy ewangelizacyjnej w krajach byłego ZSRR, gdzie obecnie polscy redemptoryści pracują w Rosji, Kazachstanie, na Białorusi i Ukrainie.

Powołaniem redemptorystów jest pójście za Chrystusem Odkupicielem i głoszenie Dobrej Nowiny o obfitym odkupieniu ludziom religijnie najbardziej opuszczonym, szczególnie ubogim, poprzez misje ludowe i rekolekcje parafialne, a także poprzez misje zagraniczne. Znani są jako wytrawni misjonarze ludowi i kaznodzieje. Prowadzą również duszpasterstwo parafialne, a także specjalistyczne rekolekcje dla duchowieństwa, osób zakonnych i świeckich. Szczególnym zadaniem redemptorystów jest także szerzenie kultu Matki Bożej Nieustającej Pomocy.

Życie, słowa i gesty każdego redemptorysty mają ukazywać, iż ukrzyżowany Chrystus wszystkim przyniósł odkupienie. Mówi o tym dewiza Zgromadzenia: Copiosa apud Eum Redemptio (obfite u Niego odkupienie). Strojem redemptorystów jest czarny habit przepasany pasem z różańcem oraz szeroka biała koloratka nakładana na kołnierz.

Obecnie redemptoryści prowadzą w Polsce 16 parafii i opiekują się kilkoma sanktuariami: Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Krakowie, Toruniu i Elblągu, Matki Bożej Tuchowskiej w Tuchowie, Matki Bożej Strażniczki Wiary w Bardzie Śląskim, Matki Bożej Królowej Polski w Nowej Osuchowej k. Wyszkowa oraz sanktuarium Świętego Krzyża w Braniewie.

Podejmują także apostolstwo pióra prowadząc wydawnictwo i kwartalnik teologiczno-duszpasterski „Homo Dei”, rocznik naukowy „Studia redemptorystowskie” oraz Poligrafię Redemptorystów. Od ponad 20 lat rozwijają w Polsce apostolat i oddziaływanie religijno-społeczne poprzez Radio Maryja, a ostatnio także przez TV Trwam i Wyższą Szkołę Kultury Społecznej i Medialnej.

Prowincja Warszawska prowadzi również własne międzynarodowe i dwuobrządkowe Wyższe Seminarium Duchowne w Tuchowie, a także posiada nowicjat w Lubaszowej i postulat w Bardzie.

W głoszeniu Dobrej Nowiny redemptoryści zwracają szczególną uwagę na współpracę ze świeckimi i troskę o młodzież. W tym zakresie dużą pomocą jest prowadzenie szkół nowej ewangelizacji i innych grup duszpasterskich przy niektórych ośrodkach. Od 1991 r. w Prowincji działa Zespół Misyjny „Wschód”, skupiający świeckich i redemptorystów, którego zadaniem jest niesienie pomocy duszpasterskiej parafiom katolickim na terenach byłego ZSSR poprzez organizowanie rekolekcji zwłaszcza dla dzieci i młodzieży. W celu prowadzenia rekolekcji dla różnych grup i promowania duchowości redemptorystowskiej utworzono Centrum Apostolstwa i Duchowości Redemptorystów z siedzibą w Krakowie.

Obecnie Prowincja Warszawska Redemptorystów jest najliczniejszą w Zgromadzeniu, w Polsce posiada dwadzieścia cztery domy, a redemptoryści polscy pracują w 20 krajach na różnych kontynentach: w Argentynie, Brazylii, Boliwii, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, w Burkina Faso, Australii, Rosji, Kazachstanie, Białorusi, Ukrainie, Czechach, Austrii, Niemczech, Danii, Francji, Hiszpanii, Portugalii, Włoszech, a od niedawna także w Albanii.

Zgromadzenie Redemptorystów liczy obecnie około 5300 członków posługujących w 78 krajach na całym świecie. Polska prowincja, której władze znajdują się w Warszawie, liczy 391 współbraci (330 kapłanów, 16 braci, 20 kleryków, 10 nowicjuszy i 15 postulantów) w 24 domach w kraju i 7 za granicą. Oprócz tego poza granicami Polski pracuje 66 polskich redemptorystów, którzy należą do innych prowincji. Dom generalny Zgromadzenia znajduje się w Rzymie.

Za: www.redemptor.pl