Paweł VI
«SERAPHICUS PATRIARCHA». LIST APOSTOLSKI ZATWIERDZAJĄCY REGUŁĘ FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH
Rzym, 24 czerwca 1978 r.
Ku wiecznej rzeczy pamiątce. — Seraficki Patriarcha, Święty Franciszek z Asyżu, zarówno za życia, jak i po swej chwalebnej śmierci, nie tylko przyciągał wielu ludzi, którzy pragnęli służyć Bogu w założonej przez niego rodzinie zakonnej, ale także prowadził liczne rzesze świeckich do realizacji jego zasad na tyle, na ile było to możliwe w świecie. Jak bowiem powiedział nasz Poprzednik, Pius XI: „wydaje się, że nie było nikogo, w kim obraz Chrystusa Pana i ewangeliczny styl życia jaśniałby jaśniej i bardziej wyraziście niż w Franciszku. Dlatego ten, który sam siebie nazwał Heroldem Wielkiego Króla, został słusznie nazwany drugim Chrystusem, gdyż ukazał się swoim współczesnym i przyszłym pokoleniom niemal jako żywe wcielenie Chrystusa: stąd wynika, że żyje dziś na oczach ludzi i będzie żył po wieczne czasy” (List encykl. Rite expiatis, 30 kwietnia 1926; AAS, [18] 1926, s. 154).
Cieszymy się niezmiernie, że „charyzmat franciszkański” przetrwał do naszych czasów, w których szerzy się tyle błędnych doktryn i umacnia się tak wiele tendencji oddalających dusze od Boga i spraw niebieskich, pozostając nadal źródłem dobra dla Kościoła i społeczności ludzkiej. Dlatego też cztery Zakony Franciszkańskie przez dziesięciolecie podejmowały godne pochwały starania i wspólną pracę, aby opracować nową Regułę Trzeciego Zakonu Świeckich, który obecnie nosi nazwę Zakonu Franciszkańskiego Świeckich. Uznano to za konieczne ze względu na zmieniające się warunki czasów, a także dlatego, że Sobór Watykański II wydał stosowne zalecenia i wskazówki w tej materii.
Dlatego też umiłowani synowie, Ministrowie Generalni czterech Zakonów Franciszkańskich, zwrócili się do Nas z prośbą o zatwierdzenie tak opracowanej Reguły. My zaś, idąc za przykładem niektórych Naszych Poprzedników, spośród których ostatnim był Leon XIII, postanowiliśmy chętnie przychylić się do tej prośby.
Mając to na względzie i ufając, że forma życia głoszona przez tego niezwykłego Męża z Asyżu rozkwitnie i będzie rozwijać się z nową siłą, po zasięgnięciu opinii Świętej Kongregacji ds. Zakonników i Instytutów Świeckich, która dokładnie zbadała przedstawiony dokument, po uważnym rozważeniu sprawy, z pełną świadomością i dojrzałą refleksją, a także na mocy pełni Naszej Apostolskiej władzy, niniejszym Listem zatwierdzamy i potwierdzamy Regułę Zakonu Franciszkańskiego Świeckich, nadając jej moc sankcji apostolskiej, pod warunkiem, że zgadza się ona z egzemplarzem przechowywanym w archiwum wspomnianej Świętej Kongregacji ds. Zakonników i Instytutów Świeckich, którego pierwsze słowa brzmią „Inter spirituales familias”, a ostatnie „ad normam Constitutionum, petenda”. Jednocześnie niniejszym Listem oraz Naszą władzą uchylamy poprzednią Regułę Trzeciego Zakonu Franciszkańskiego Świeckich.
Postanawiamy ponadto, że niniejszy List pozostanie w mocy i w pełni osiągnie swoje skutki zarówno teraz, jak i w przyszłości, bez względu na jakiekolwiek przeciwne postanowienia.
Dano w Rzymie, u Świętego Piotra, pod pierścieniem Rybaka, dnia 24 czerwca roku 1978, w szesnastym roku Naszego Pontyfikatu.
podpisał: Jean Card. Villot, Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
