Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNICZEK KAPITUŁY GENERALNEJ SIÓSTR NAJMNIEJSZYCH MĘKI NASZEGO PANA JEZUSA CHRYSTUSA
Rzym, Sala Klementyńska, 24 maja 1996 r.
Najdroższe Siostry w Chrystusie!
1. Cieszę się, że mogę się z wami spotkać na zakończenie obchodów pierwszej rocznicy setnej urodzin Matki Eleny Aiello, Czcigodnej waszej Założycielki, świadka miłości Chrystusa według wzoru świętego Franciszka z Paoli.
Serdecznie pozdrawiam nową Przełożoną Generalną, siostrę Genowefę Morrone, wraz z jej poprzedniczką, siostrą Celiną Elżbietą Bevivino; pozdrawiam Przełożone Prowincjalne oraz wszystkie siostry, które uczestniczyły w Kapitule Generalnej Sióstr Najmniejszych Męki Naszego Pana Jezusa Chrystusa.
2. Wasza Założycielka, czwarta z dziesięciorga dzieci, była niewątpliwie owocem wychowania moralnego i ewangelicznego, otrzymanego w łonie autentycznie chrześcijańskiej rodziny. Jej rodzice, troszcząc się o codzienny chleb, z żywą gorliwością dbali również o pokarm ducha. W ten sposób mała Elena rozpoczęła swoją drogę życia, karmiona modlitwą zanoszoną do Boga, w obrębie pierwszej i niezastąpionej szkoły ducha, jaką jest rodzina.
Religijne wychowanie otrzymane w domu pomogło w niej dojrzewać uczuciom bliskości z tajemnicą Krzyża, tak że już od młodości uczyła się surowej praktyki umartwienia i pokuty.
Z tej zażyłości z Bogiem Elena została wewnętrznie pobudzona do założenia instytutu życia konsekrowanego, aby objawiać najmniejszym dobroć Boga poprzez miłość wspartą ofiarą i pokutą.
W tym klimacie duchowym w roku 1929 przybrała kształt nowa fundacja zakonna, gdy dołączyły do niej niektóre młode kobiety, gotowe na ofiarę oraz na życie pobożne i pracowite. Tak powstało Pobożne Stowarzyszenie Tercjarek Najmniejszych, które z czasem przekształciło się w Instytut Sióstr Najmniejszych Męki Naszego Pana Jezusa Chrystusa.
3. Najdroższe Siostry, prymat miłości jest elementem konstytutywnym waszej rodziny zakonnej: miłość jest waszą misją, zgodnie ze słowami świętego Pawła: „Miłość Chrystusa przynagla nas” (2 Kor 5, 14).
Zachęcając was do wiernego i wielkodusznego podążania śladami Czcigodnej Matki Eleny Aiello, umacniam was, abyście czerpały nieustannie duchową moc dla waszego apostolatu z Eucharystii. Niech zawsze towarzyszą wam w tym słowa, które zwykła ona przekazywać swoim siostrom: „Jeśli chcemy przyczynić się do zbawienia świata, musimy być duszami eucharystycznymi”. Zawiera się w tym autentyczny program świętości.
Orędzie miłości, które wypływa ze świadectwa Matki Eleny Aiello, nie przemija. Rozbrzmiewa ono żywe i aktualne dla całego Kościoła, a w sposób szczególny dla was, które uczyniłyście je drogą waszej konsekracji Bogu.
Niech miłość będzie dla was niepodzielną miłością do Boga oraz gorliwym współuczestnictwem w potrzebach braci najbardziej doświadczonych, tych, o których świat często zapomina, a nawet ich odrzuca.
Odnawiajcie zatem codziennie ofiarniczy wymiar waszego życia poprzez wierne i odważne praktykowanie cnót ewangelicznych. Do waszej konsekracji w pełni odnosi się stwierdzenie: „Na drzewie Krzyża dopełnia się Ewangelia życia” (Jan Paweł II, Evangelium vitae, 50).
Na tej drodze ewangelicznej doskonałości niech towarzyszy wam Najświętsza Maryja Panna, doskonała Współuczestniczka ofiary Chrystusa. Jej was powierzam, udzielając z serca wam, całemu Instytutowi oraz waszemu apostolatowi mojego Błogosławieństwa Apostolskiego.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
