Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNICZEK XIV KAPITUŁY GENERALNEJ SIÓSTR PASJONISTEK
Rzym, Sala Klementyńska, 17 grudnia 1999 r.
Najdroższe Siostry Pasjonistki św. Pawła od Krzyża!
1. Cieszę się, że mogę was przyjąć z okazji waszej XIV Kapituły Generalnej i kieruję do was moje serdeczne pozdrowienie. Pragnę, aby za waszym pośrednictwem dotarło ono do wszystkich waszych sióstr obecnych w dwudziestu pięciu krajach, rozproszonych na czterech kontynentach. Dziękuję za waszą wizytę, która — poza tym, że jest wyrazem czci wobec Następcy Piotra — stanowi dla mnie sposobność do lepszego poznania waszej rodziny zakonnej oraz do docenienia ofiarności, która ożywia ją w codziennej służbie Kościołowi.
Składam moje gratulacje Matce Antonelli Franci, wybranej na urząd Przełożonej Generalnej Instytutu, i wzywam dla niej obfitego światła z wysoka, aby mogła owocnie pełnić to nowe, niełatwe zadanie. Wyrażam także pragnienie, aby wasze Zgromadzenie, z pomocą Pana i pod macierzyńską opieką Najświętszej Maryi Panny, obudziło w każdej z was i w całej waszej Kongregacji odnowioną gorliwość duchową — skupioną na żywej, wdzięcznej i bolesnej pamięci Męki Jezusa oraz cierpień Najświętszej Maryi Panny — bardziej zdecydowane zaangażowanie apostolskie oraz nieustannie żywą wierność charyzmatowi Marii Magdaleny Frescobaldi Capponi, osoby świeckiej, małżonki i matki rodziny.
Zachęcam was, abyście wytrwale podążały obranym szlakiem, zawsze ożywiane Bożą miłością i pragnieniem głoszenia wszędzie Ewangelii Chrystusa.
2. Wasza Kapituła Generalna stawia sobie za główny cel pogłębienie miłości i służby wobec najbardziej potrzebujących, odpowiadając na wezwanie Kościoła do ewangelizacji dzisiejszego świata, naznaczonego wieloma wyzwaniami kulturowymi, społecznymi i religijnymi. W tym kontekście bardzo wymowny jest temat:Umiędzynarodowienie Kongregacji wyzwaniem dla Siostry Pasjonistki, aby była prorockim znakiem komunii w inkulturacji charyzmatu, przy zachowaniu wierności Założycielce.
Serdecznie was zachęcam do opracowania projektu formacji i działalności, który pomoże waszej rodzinie zakonnej oraz każdej poszczególnej osobie konsekrowanej wprowadzać w życie przykazanie miłości, zgodnie z waszym charyzmatem. Idąc za Chrystusem ukrzyżowanym, będziecie przeżywać wasze powołanie zakonne, które prowadzi was do wyboru preferencyjnego na rzecz najmniejszych i ubogich, których wychowujecie, a w sposób szczególny na rzecz kobiety narażonej na ryzyko nieludzkiego wyzysku. W obliczu każdej osoby znajdującej się w potrzebie będziecie mogły rozpoznać oblicze Chrystusa, a dla wszystkich, których spotkacie, staniecie się świadkami miłości Boga.
3. Jest to misja wymagająca, domagająca się głębokiej duchowości, zakorzenionej w Ewangelii. Niech zatem waszym pierwszym zadaniem będzie bycie poszukiwaczkami Boga, w stałym wsłuchiwaniu się w Jego słowo. W ten sposób będziecie mogły w pełni przeżywać waszą szczególną misję w Kościele i w społeczeństwie.
Najdroższe Siostry, starajcie się coraz bardziej przyswajać pedagogię Marii Magdaleny Frescobaldi Capponi, opartą na spotkaniu, na dialogu otwartym, gościnnym i solidarnym, zdolnym rodzić nowe relacje z Bogiem, z innymi i z naturą. Troszczcie się o życie wspólne, oparte na kontemplacji i na doświadczeniu Boga, które jednoczy z Nim i w Nim czyni nas zdolnymi do komunii i współdzielenia w różnorodności i bogactwie kultur. Zachęcajcie do poszukiwania mądrej inkulturacji waszego charyzmatu, dając świadectwo, że Ewangelia jest dla wszystkich narodów. Zwracajcie także szczególną uwagę na formację stałą, abyście były radosnymi zakonnicami, zdolnymi rozsiewać pokój i nadzieję, miłosierdzie i solidarność.
4. Najdroższe Siostry, jakże aktualne jest wasze powołanie! Bądźcie wierne duchowi początków, trwając przy potrzebujących z pokorą i konkretną dyspozycyjnością. Miłujcie życie proste i surowe, bo wyrzekając się siebie i przyjmując krzyż Chrystusa w waszym życiu, będziecie mogły łatwiej wypełnić wzniosłą misję, którą Bóg wam powierza. Jak przypomina samo życie Założycielki, właśnie tego potrzebuje społeczeństwo: miłości ukrzyżowanej! Ona, zdobyta miłością do krzyża, uczyniła z Kalwarii bezpieczne miejsce schronienia.
Dziś, podobnie jak wtedy, jesteście powołane do tej samej misji: być matkami duchowymi dla cierpiących i dla tych, którzy pukają do waszych domów. Tak jak za czasów Marii Magdaleny Frescobaldi Capponi, również i dziś jest ogromna potrzeba macierzyńskiej wrażliwości, zrozumienia i konkretnej pomocy.
Niech was wspiera niebieski patron, św. Paweł od Krzyża, a Matka Pana niech wam towarzyszy w codziennym trudzie daru z siebie i świadectwa ewangelicznego. Życząc, aby łaska Wielkiego Jubileuszu Roku Dwutysięcznego stała się dla was wszystkich radosną okazją do gorliwości i odnowionej przynależności do Chrystusa, z serca udzielam wam szczególnego błogosławieństwa, które z miłością rozciągam na całą waszą rodzinę zakonną.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
