Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW KAPITUŁY GENERALNEJ MISJONARZY ŚWIĘTEGO KAROLA (SKALABRYNIANÓW)
Rzym, 09 lutego 2001 r.
Najdrożsi Ojcowie Kapitulni, Skalabrynianie!
1. Cieszę się z tego spotkania, które daje mi sposobność osobistego pozdrowienia was z okazji Kapituły Generalnej. Zabiegaliście o tę audiencję, aby ponownie potwierdzić wasze oddanie Następcy Piotra, zgodnie z linią wierności właściwą waszemu Założycielowi. Wszystkich serdecznie witam!
Minęło nieco ponad dwa lata od naszego spotkania w Castel Gandolfo, we wrześniu 1998 roku. Przedwczesna śmierć waszego Przełożonego Generalnego, ojca Luigiego Favero, który z pasją kierował waszym Zgromadzeniem, sprowadziła was ponownie do Rzymu, aby dokonać wyboru nowego Przełożonego Generalnego. Wasze głosy skierowały się ku ojcu Isaii Birollo, któremu składam gratulacje i życzenia w związku z odpowiedzialnym zadaniem, jakie zostało mu powierzone. Jednocześnie wyrażam życzenie, aby to wasze zgromadzenie w Rzymie pozwoliło pogłębić wasz projekt misyjny.
2. Obchodziliście Kapitułę Generalną, gdy wciąż żywa jest pamięć wielkiego Jubileuszu, który wprowadził nas w trzecie tysiąclecie ery chrześcijańskiej. Ten czas pojednania i łaski był przeżywany „nie tylko jako wspomnienie przeszłości, ale jako proroctwo przyszłości” (Novo millennio ineunte, 3). W pielgrzymowaniu Kościoła migranci są wymowną ikoną drogi całego Ludu Bożego ku Ojcu, który pragnie objawić swoje oblicze tym, którzy Go szukają. Ich doświadczenie nabiera wartości symbolu, nad którym warto się pochylić.
Migracje współczesne uwidaczniają skutki rozległych i złożonych zjawisk społecznych, które w mniejszym lub większym stopniu dotykają wszystkie społeczeństwa. Nierówności zrodzone przez procesy gospodarcze i społeczne, uderzające przede wszystkim w najsłabszych, zmuszają miliony kobiet i mężczyzn do poszukiwania gdzie indziej możliwości przetrwania. Konflikty etniczne, klęski naturalne i ucisk polityczny zmuszają całe populacje do proszenia o azyl i ochronę w innych krajach. Z drugiej strony lęk przed cudzoziemcem skłania społeczeństwa dobrobytu do wprowadzania ograniczeń w przyjmowaniu migrantów, czyniąc trudniejszym ich przyjęcie i integrację. Bariery jednak nie są w stanie zatrzymać nadziei tych, którzy mają prawo do lepszej przyszłości.
W istocie obecność migrantów przekształciła wiele krajów w społeczeństwa wieloetniczne i wielokulturowe. Różnorodność ta bywa często postrzegana jako zagrożenie dla tożsamości kulturowej i religijnej krajów przyjmujących. Rodzą się stąd tendencje ksenofobiczne, niosące w sobie niebezpieczeństwo napięć i nieporozumień, szkodliwych dla pokoju społecznego. Wobec ryzyka konfliktów etnicznych wszyscy są wezwani do ponownego przemyślenia współżycia społecznego w kategoriach dialogu i współistnienia.
Prawdziwa integracja wymaga bowiem budowania społeczeństwa zdolnego uznać różnice bez ich absolutyzowania oraz promować wychowanie obywateli do kultury dialogu. „W sytuacji coraz wyraźniejszego pluralizmu kulturowego i religijnego, jaki rysuje się w społeczeństwie nowego tysiąclecia, dialog jest ważny także jako pewna podstawa pokoju” (Novo millennio ineunte, 55).
3. Wobec tych zagadnień wasza misja, drodzy Ojcowie Skalabrynianie, ujawnia całą swoją aktualność. Jesteście wezwani do pogłębiania waszego charyzmatu, aby rozpowszechniać go jako dar Kościoła w świecie masowego przemieszczania się ludzi. Coraz szersze horyzonty migracji domagają się od was odwagi otwierania się na nowe granice, ku którym wzywa was misja. Pan żniwa nie dopuści, aby najsłabsi i rozproszeni synowie pozostali bez tych, którzy łamią dla nich chleb i gromadzą ich w jedności.
Rozważając wasz projekt misyjny, coraz wyraźniej uświadomiliście sobie także, że życie braterskie we wspólnocie określa wasze istnienie i waszą specyficzną misję. Również poprzez to świadectwo możecie być znakiem, proroctwem i zapowiedzią zmartwychwstania tam, gdzie najsilniej obecne są znaki podziału i niesprawiedliwości. Gromadząc razem migrantów różnych narodów, sprawicie, że w poszczególnych Kościołach lokalnych będą mogły rozbrzmiewać — jak niegdyś w dniu Pięćdziesiątnicy — w różnych językach hymny chwały Boga za cuda, których dokonuje w historii.
Wobec cierpiącego oblicza migrantów czujcie się zobowiązani do obrony i promocji ich praw, z tym serdecznym zaangażowaniem, które Duch wzbudza w tych, których powołał do służby Królestwu. Rosnąca liczba migrantów niechrześcijańskich nie może pozostawić obojętnymi wspólnot kościelnych, wezwanych do głoszenia i dawania świadectwa o zbawczej miłości Ojca. „Głoszenie i świadczenie o Ewangelii miłości stanowi tkankę łączną misji skierowanej do migrantów” (Orędzie na Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy 2001).
4. Specyfika waszego charyzmatu skłania was do dawania świadectwa i głoszenia Dobrej Nowiny o Królestwie migrantom, którzy najdotkliwiej przeżywają swój dramat. W poszukiwaniu lepszej przyszłości doświadczają oni często wykluczenia, marginalizacji i porażki. Do was należy podtrzymywanie ich nadziei, aby poprzez waszą solidarność oraz solidarność wielu innych chrześcijan mogli oni doświadczyć opatrznościowego działania Boga, który prowadzi dzieje ku przyszłości bardziej ludzkiej. Wiara przeżywana pośród codziennych trudności staje się w ten sposób głoszeniem misji Chrystusa, który przyszedł, aby zgromadzić rozproszone dzieci Boże (por. J 11, 52).
Migrant stawia wam pytania i wzywa do życia wartościami otwartości, gościnności oraz komunii w różnorodności, na wzór waszego Założyciela, błogosławionego Jana Chrzciciela Scalabriniego, który potrafił odczytać rzeczywistość migracyjną w perspektywie opatrznościowej i prorockiej. Razem z nim uczcie się patrzeć na migracje oczami Boga i słuchać Jego słowa sercem migranta.
Proszę Najświętszą Maryję Pannę, Matkę migrantów, aby towarzyszyła waszym postanowieniom w realizacji waszego projektu misyjnego, abyście — wraz z innymi uczniami Chrystusa, równie wrażliwymi i roztropnymi — byli „stróżami poranka o świcie nowego tysiąclecia” (Novo millennio ineunte, 9).
Z tym życzeniem wszystkim udzielam mojego serdecznego Błogosławieństwa.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
