Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO CZŁONKÓW INSTYTUTU ŚWIECKIEGO SŁUG CIERPIENIA
W DZIESIĄTĄ ROCZNICĘ POWSTANIA
Rzym, 02 grudnia 2004 r.
Najdrożsi Bracia i Siostry!
1. Z radością kieruję serdeczne pozdrowienie do wszystkich was, którzy zechcieliście złożyć wizytę Następcy Piotra w dziesiątą rocznicę powstania waszego Instytutu. Bądźcie serdecznie witani!
Pozdrawiam arcybiskupa Benigno Luigiego Papa, metropolitę Tarentu, który wam towarzyszy i dziękuję mu za uprzejme słowa skierowane do mnie w waszym imieniu. Pragnę następnie wyrazić waszemu założycielowi, księdzu biskupowi Piotrowi Galeone oraz całej waszej rodzinie „Sług Cierpienia” moje żywe uznanie za dzieło, które podejmujecie we Włoszech i w innych krajach, idąc za Chrystusem, który przez swoją Mękę odkupił świat.
2. Wasz instytut świecki zrodził się z wyraźnego pragnienia świętego Pio z Pietrelciny, aby służyć tym, którzy cierpią. W ciągu dziesięciu lat znacznie się rozwinął, stając się nośnikiem nadziei dla wielu osób ciężko doświadczonych fizycznie i duchowo. Jesteście wezwani do głoszenia Ewangelii cierpienia oświeconego wiarą. Pisałem w Liście apostolskimSalvifici doloris, że dla chrześcijan „Ewangelia cierpienia oznacza nie tylko obecność cierpienia w Ewangelii, jako jednego z tematów Dobrej Nowiny. Oznacza ona zarazem objawieniezbawczej mocy i zbawczego sensu cierpienia w mesjańskim posłannictwie Chrystusa, z kolei zaś w posłannictwie i powołaniu Kościoła.” (n. 25).
3. Najdrożsi, patrząc na obłok bólu fizycznego i duchowego, który spowija ludzkość, jakże potrzebne jest świadectwo, które dajecie! Jako „Słudzy Cierpienia” bądźcie cichymi „Cyrenejczykami”, którzy pomagają tym, którzy przechodzą próbę i zapewniają ich, że Bóg nie zapomina żadnej łzy, lecz przeciwnie — zbiera je wszystkie i zapisuje w swojej księdze (por. Ps 56, 9).
Idźcie śladami Ojca Pio, którego nauczanie jest zawsze bardzo aktualne; nim nieustannie się inspirujcie. Bądźcie, jak on, apostołami modlitwy i cierpienia! Modlitwa oświeca serce i czyni je bardziej gotowym do przyjęcia cierpienia; cierpienie, przyjęte w ufnym poddaniu się Bogu, otwiera duszę na zrozumienie bólu innych.
Niech Najświętsza Dziewica wam towarzyszy i sprawia, abyście byli coraz bardziej wierni swojej misji w Kościele. Z tym życzeniem wszystkim wam błogosławię
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
