Jan Paweł II
PRZESŁANIE Z OKAZJI 700. ROCZNICY PRZEKAZANIA BAZYLIKI ŚW. SYLWESTRA I ŚW. MARCINA NA WZGÓRZU MONTI W RZYMIE BRACIOM NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY
Z GÓRY KARMEL
Watykan, 01 maja 1999 r.
Najczcigodniejszy Ojciec
Ubaldo Pani, O.Carm
Przeor Bazyliki Parafialnej Świętych Sylwestra i Marcina na Monti
1. Mija siedemset lat od chwili, gdy mój Poprzednik Bonifacy VIII bulląOblata Nobisz dnia 1 maja 1299 roku przekazał Bazylikę Świętych Sylwestra i Marcina na Monti w Rzymie Braciom Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel. Wasza rodzina zakonna, wraz ze wspólnotą parafialną, obchodzi tę radosną rocznicę, która — dzięki opatrznościowemu zbiegowi okoliczności — przypada w roku poświęconym Bogu Ojcu, na drodze bezpośredniego przygotowania do Jubileuszu. Szczególnego znaczenia nabiera to świętowanie u progu Wielkiego Jubileuszu Roku 2000, ponieważ bazylika została przekazana waszemu Zakonowi w czasie zbliżania się pierwszego Jubileuszu w historii, obchodzonego właśnie w roku 1300.
Zachowując w pamięci serdeczne przyjęcie, jakiego doświadczyłem podczas wizyty duszpasterskiej 17 lutego 1980 roku, z radością kieruję do Przeora, do wspólnoty Braci Karmelitów oraz do wszystkich parafian moje życzliwe pozdrowienie, a zarazem chętnie łączę się we wspólnym hymnie uwielbienia i wdzięczności Panu za tę radosną rocznicę.
Papież Bonifacy VIII powierzył tę bazylikę, której był tytulariuszem, waszemu Zakonowi w podwójnym celu: dla duszpasterskiej troski o wiernych oraz jako dom studiów teologicznych dla tych, którzy rozpoczynali życie w Karmelu. Z radością stwierdzam, że na przestrzeni wieków zakonnicy pozostali wierni powierzonej im misji, świadcząc znaczącą posługę dla sprawy Ewangelii.
2. Spoglądając na historię waszej bazyliki, nie mogę nie przypomnieć, że niczym cenny skarbiec przechowuje ona w sobie Titulus Equitii, związany z imieniem św. Sylwestra, papieża „pokoju konstantyńskiego”: jest to jeden z najstarszych tytułów zachowanych w Rzymie. Dzięki swojemu położeniu w pobliżu bazyliki Matki Bożej Większej oraz Domus Aurea przez wieki była ona celem licznych pielgrzymek i źródłem umocnienia dla pobożności wielu wiernych.
Myślę tu o obecności wybitnych kardynałów tytularnych, takich jak Sergiusz II, który odbudował bazylikę, św. Karol Boromeusz, teatyn św. Józef Maria Tomasi, papież Pius XI, bł. Alfredo Ildefonso Schuster, benedyktyn, oraz Sługa Boży Paweł VI. Z tą bazyliką byli też szczególnie związani św. Józef Benedykt Labre, gorliwy czciciel Matki Bożej z Góry Karmel, oraz św. Gaspar del Bufalo, założyciel Misjonarzy Najdroższej Krwi, który został tam ochrzczony. Wspomnieć należy także papieży Adriana VI, Innocentego X i Piusa VII.
3. Radosna rocznica, którą w tym roku obchodzicie, jest zaproszeniem do głębszego odkrycia waszego charyzmatu. W ciągu siedmiu wieków wspólnota waszego klasztoru doświadczyła, jak Boża Opatrzność prowadziła zakonników tam żyjących oraz wszystkich, którzy zatrzymywali się tam na modlitwie, dla pogłębienia autentycznego życia ascetycznego i duchowego. Wśród wielu warto wspomnieć wybitne postaci karmelitów, jak przeorzy generalni Mikołaj Audet, uczestnik Soboru Trydenckiego, Jan Chrzciciel Rossi, którego życie podziwiała św. Teresa od Jezusa, Jan Antoni Filippini, który odnowił bazylikę, przywracając jej obecny blask, oraz Paweł od św. Ignacego, który pracował nad reformą całego Zakonu. Przy bazylice znajdowała się także kuria generalna karmelitów, a z nią związane było pierwsze Bractwo Szkaplerza, kanonicznie zorganizowane i później rozpowszechnione na całym świecie.
Jak nie wspomnieć także pokornego zakonnika, czcigodnego Angelo Paolego, „ojca ubogich” i „apostoła Rzymu”, którego można nazwać prekursorem „Caritas” w dzielnicy Monti? To on jako pierwszy umieścił krzyż w Koloseum, dając początek nabożeństwu Drogi Krzyżowej, które w Wielki Piątek mam zaszczyt co roku sprawować przy tym miejscu pełnym historii. Do tych wybranych dusz należy dołączyć niezliczone rzesze prostych ludzi, którzy codziennie klękają u stóp Matki Bożej Karmelitańskiej, prosząc o Jej macierzyńską opiekę.
4. Z radością zauważam także, że idąc za nauką św. Marcina z Tours, obrońcy ubogich, któremu poświęcona jest wasza bazylika, okazujecie wielką troskę potrzebującym. Konkretnym wyrazem tej miłości jest punkt pomocy dla ubogich mieszkańców dzielnicy, prowadzony we współpracy z wolontariuszami wincentyńskimi.
Miłości towarzyszy stały wysiłek formacyjny, wyrażający się w licznych inicjatywach katechetycznych oraz w godnym uznania zaangażowaniu w lectio divina. Cieszę się z celebracji słowa Bożego w dni powszednie, prowadzonej także w domach parafii, zgodnie ze wskazaniami misji miejskiej. Wiem również o wielu inicjatywach liturgicznych, w które angażujecie wspólnotę parafialną. Wśród nich przypominam uroczyste nieszpory niedzielne i świąteczne oraz nabożeństwo Statio ad Beatam Virginem Mariam, będące jednym z najbardziej charakterystycznych przejawów waszej tradycji maryjnej.
5. Życzeniem, które z serca wyrażam, jest to, aby 700. rocznica waszej obecności przy tej bazylice i klasztorze Świętych Sylwestra i Marcina na Monti nie była jedynie wspomnieniem, lecz „pamięcią żywą”, która dynamizuje waszą obecność dzisiaj. Składam więc serdeczne życzenia przede wszystkim wspólnocie zakonnej mieszkającej przy bazylice, gdzie znajduje się zarząd włoskiej prowincji oraz Instytut św. Piotra Tomasza, złożony ze studentów profesów z Włoch, Rumunii i Kolumbii.
Z ufnością życzę, aby to jubileuszowe świętowanie pobudziło wszystkich członków Zakonu Karmelitańskiego do podążania z odnowionym zapałem drogą świętości i wierności pierwotnemu charyzmatowi. Jak napisałem w adhortacji Vita consecrata, osoby konsekrowane nie mają tylko wspaniałej historii do opowiadania, ale wielką historię do tworzenia! (n. 110). Zachęcam więc także was, abyście patrzyli w przyszłość, „w którą Duch was prowadzi, aby nadal dokonywać z wami wielkich rzeczy” (tamże).
Niech Najświętsza Maryja Panna, Matka i Siostra Karmelu, okryje swoim płaszczem całą waszą wspólnotę — zakonną i parafialną — tak jak czule obejmuje swojego Boskiego Syna na cennym obrazie z XVI wieku czczonym w waszej bazylice. Niech prowadzi każde wasze działanie i będzie wam pociechą w chwilach próby i trudności. Niech zawsze was strzeże i wyprasza dla wszystkich dar wiernej przynależności do Chrystusa.
Z tymi życzeniami z serca udzielam Tobie, Najczcigodniejszy Ojcze, całej wspólnocie zakonnej oraz wszystkim wiernym nawiedzającym bazylikę szczególnego Błogosławieństwa Apostolskiego.
Z Watykanu, dnia 1 maja 1999 roku.
IOANNES PAULUS II
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
