Jan Paweł II
KRZYŻ CHRYSTUSA BYŁ CENTRUM ŻYCIA I MISJI BISKUPA CONFORTIEGO. PRZESŁANIE DO MISJONARZY KSAWERIANÓW Z OKAZJI MSZY ŚWIĘTEJ DZIĘKCZYNNEJ ZA BEATYFIKACJĘ GWIDONA MARII CONFORTIEGOW BAZYLICE ŚW. PAWŁA ZA MURAMI
Watykan, 18 marca 1996 r.
1. Z radością kieruję do was moje szczególne słowo pozdrowienia, najdrożsi Bracia i Siostry, którzy przybyliście do Rzymu z Włoch i z różnych stron świata, aby wziąć udział w beatyfikacji Gwidona Marii Confortiego, biskupa i Założyciela Misjonarzy Ksawerianów. Zwracam się przede wszystkim do was, drodzy Misjonarze, jego synowie w duchu i w misji, jak również do was, Sióstr Misjonarek Maryi, zrodzonych z tego samego pnia duchowego. Pozdrawiam czcigodnych Braci w biskupstwie, w sposób szczególny biskupa Parmy, Benita Cocchiego, który przewodniczy tej celebracji eucharystycznej, oraz arcybiskupa Rawenny-Cervii, obydwu następców nowego Błogosławionego. Z radością zwracam się do was wszystkich, kapłanów, zakonników i świeckich i cieszę się, że mogę połączyć się z waszym dziękczynieniem za wielkie rzeczy, których Pan dokonał w Gwidonie Marii Confortim.
2. Boża Opatrzność chciała, aby z jednej strony doświadczył on całej siły i konieczności misji „ad gentes”, a z drugiej — odpowiedzialności za Kościół partykularny, którego był pasterzem. To napięcie apostolskie, dzięki działaniu łaski, okazało się w nim szczególnie owocne, tak że dziś cały Kościół może rozpoznać w jego życiu świetlany przykład misyjności, którą można by nazwać w pełni „pastoralną” i „katolicką”, to znaczy opartą na stałej i harmonijnej współpracy między komunią a misją, między troską o wspólnotę a dynamizmem skierowanym ku tym, którzy jeszcze do niej nie należą.
Wszystko to ma szczególne znaczenie dla kapłanów i biskupów. „Pamiętajmy — mówił biskup Conforti — że kapłan jest ze swej istoty misjonarzem” (Fonti Confortiane, IV, s. 530). I przywoływał słowa Chrystusa z Ewangelii św. Jana: „Mam także inne owce, które nie są z tej owczarni; i te muszę przyprowadzić…” (J 10, 16). A do swoich misjonarzy mówił: „Chrystus chce przyciągnąć do siebie wszystkie narody… A wy jesteście powołani, aby przyprowadzać ludy do tronu i do katedry Krzyża” (16° Discorso ai partenti, 1927).
3. Właśnie Krzyż Chrystusa jawi się jako centrum życia i misji księdza biskupa Confortiego. „Ukrzyżowany jest wielką księgą, na której formowali się święci i na której także my powinniśmy się kształtować. Wszystkie nauki zawarte w świętej Ewangelii są streszczone w Ukrzyżowanym. Przemawia On wymową, która nie ma sobie równej: wymową krwi” (Parole del Padre, s. 39–40, Bolonia 1981). Niektórzy Ksawerianie dali świadectwo poprzez ofiarę życia, przelaną własną krwią. Wspominamy dziś, w świetle pełnym wiary i nadziei komunii świętych, Ksawerianów, którzy przelali krew na misjach: ojca Bottona, ojca Didonè, ojca Carrarę, brata Faccina, ojca Veronesiego, ojca Cobbe, a także tych ostatnich, których niedawna śmierć jest źródłem głębokiego bólu: ojca Marchiola i ojca Maule, zamordowanych w ubiegłym roku w Burundi. Myślimy o nich w perspektywie Bożego pokoju, jeszcze ściślej zjednoczonych ze swoim Błogosławionym Założycielem.
4. Wiara wzrasta, gdy się ją przekazuje — tak można by streścić świadectwo i nauczanie Guido Marii Confortiego. U progu trzeciego tysiąclecia, gdy skutki sekularyzmu szeroko rozprzestrzeniły się w całej Europie i starają się narzucić kulturom całego świata, uczy on nas odpowiadać na to wyzwanie przez formację w duchu misyjnym, ukierunkowując ludzi — jak sam mówił — „do współpracy w szerzeniu wiary, aby zachować i odnowić samą wiarę pośród naszych społeczeństw” (Guido Maria Conforti,Discorso di apertura al Convegno Diocesano dell’Unione Missionaria del Clero, 13 luglio 1919).
Dziś, gdy Kościół, pobudzony przez Sobór Watykański II, kroczy drogami nowej ewangelizacji, słowa biskupa-misjonarza brzmią bardziej niż kiedykolwiek aktualnie i pilnie: „Niech więc wszyscy staną się apostołami, bo wszyscy możemy i powinniśmy być nimi w stanie i w sytuacji, w jakiej postawiła nas Boża Opatrzność” (Tenże, Lettera pastorale per la Quaresima del 1922).
Niech te słowa, najdrożsi, towarzyszą wam zawsze w wysiłku apostolskim. Niech prowadzi was łaska tych dni i niech towarzyszy wam Błogosławieństwo Apostolskie, którego z serca udzielam wam wszystkim oraz wszystkim, którzy czczą Błogosławionego Confortiego na całym świecie.
Z Watykanu, 18 marca 1996 roku.
JAN PAWEŁ II
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
