Jan Paweł II
«TOTAM FIDUCIAM». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ PAULINIE MALLINCKRODT PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH
Rzym, 14 kwietnia 1985 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – «Całą moją ufność pokładam w Panu i wszelkiego dobra oczekuję od Jego miłosierdzia. Pan jest moją nadzieją, On sam moją siłą, nie dopuści, abym doznała zawodu».
Te słowa, które wyrażają całkowite zawierzenie siebie z ufnością w ręce Boga, wypowiedziała czcigodna Służebnica Boża Paulina Mallinckrodt. Z wielką gorliwością i duchem ofiary pracowała ona dla wzrostu królestwa Pana Jezusa i złączona z Nim przez wiarę, nadzieję i miłość, dała zadziwiające świadectwo gorliwej miłości chrześcijańskiej wobec swojej wspólnoty zakonnej i wobec cierpiących.
Urodziła się 3 czerwca 1817 w Minden w Westfalii, w diecezji Paderborn w zamożnej i szlacheckiej rodzinie, a 9 czerwca tego samego miesiąca otrzymała sakrament chrztu. W roku 1824 przeniosła się z rodzicami do Akwizgranu, gdzie jej szkolną koleżanką była Służebnica Boża Klara Fey, przyszła założycielka Sióstr od Ubogiego Dzieciątka Jezus. W wieku jedenastu lat po raz pierwszy przystąpiła do sakramentu pokuty, a w następnym roku do Eucharystii. Po śmierci matki, którą darzyła czułą miłością, wzgardziwszy własną wygodą, przejęła prowadzenie ojcowskiego domu. Mając osiemnaście lat, przyjęła sakrament bierzmowania, który miał wielkie znaczenie w jej życiu; Duch Święty rozpalił bowiem w jej duszy głębszą miłość Boga oraz większe pragnienie poświęcenia się dla dobra i zbawienia bliźnich, zwłaszcza najuboższych, najbardziej potrzebujących i opuszczonych. W Paderborn, dokąd przeniosła się wraz z rodziną, zaczęła odwiedzać chorych w ich domach i troszczyć się o biedne dzieci, synów robotników. Dla nich otworzyła przytułek i założyła pobożne stowarzyszenie kobiet ze swojego środowiska i stanu, aby nieść stałą pomoc dzieciom niewidomym i ubogim starcom.
Po śmierci ojca i po wyrzeczeniu się miłości szlachetnego i prawego młodzieńca postanowiła oddać się całkowicie służbie Bogu i bliźnim. Gdy na różne sposoby starała się wstąpić do jakiegoś instytutu zakonnego, pod kierunkiem biskupa pomocniczego Kolonii Claessena dała początek Zgromadzeniu Sióstr Miłości Chrześcijańskiej Córek Najświętszej Maryi Panny od Niepokalanego Poczęcia, zatwierdzonemu przez biskupa Paderborn w roku 1848. W ręce tegoż ordynariusza czcigodna Służebnica Boża i jej pierwsze towarzyszki złożyły profesję zakonną w roku 1850. Bóg pobłogosławił nowemu zgromadzeniu, którym Matka Paulina jako przełożona generalna kierowała z mocą i łagodnością, z mądrością, roztropnością i przede wszystkim z niewzruszoną wiarą w pomoc Bożą, w której pokładała całą swoją nadzieję, zwłaszcza w czasie burzy tak zwanego Kulturkampfu. Ozdobiona wszelką cnotą, była dla swoich duchowych córek nie tylko troskliwą matką, lecz także wzorem przez wierność woli Bożej, powołaniu zakonnemu, regule i ślubom oraz przez miłość do Boga, Kościoła i bliźniego skrzywdzonego i potrzebującego. Otoczona opinią świętości życia zmarła w Paderborn 30 kwietnia 1881.
Gdy ta opinia trwała, a nawet się rozszerzała, biskup Paderborn w roku 1924 rozpoczął sprawę kanonizacyjną i przeprowadził przewidziane prawem procesy. Po dopełnieniu wszystkich czynności przewidzianych prawem 8 stycznia 1983 ogłosiliśmy dekret uznający, że Matka Paulina Mallinckrodt praktykowała w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne i z nimi związane. Tymczasem w tej samej kurii w Paderborn zebrano dokumenty dotyczące domniemanego cudownego uzdrowienia, dokonanego w roku 1955 i przypisywanego wstawiennictwu czcigodnej Służebnicy Bożej. Po przeprowadzeniu zwyczajnych badań w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych 9 listopada 1984 został ogłoszony, za Naszą aprobatą, dekret o cudzie. Następnie postanowiliśmy, że obrzęd beatyfikacji odbędzie się 14 kwietnia następnego roku.
Dzisiaj więc, na placu przed bazyliką św. Piotra Apostoła na Watykanie, podczas uroczystej Mszy świętej wypowiedzieliśmy następującą formułę: « Spełniając prośby naszych braci Johannesa Joachima Degenhardta, arcybiskupa Paderborn, Angela Celli, biskupa Ferentino, jak również wielu innych braci w biskupstwie i licznych wiernych chrześcijan, po zasięgnięciu opinii Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd czcigodnym Służebnicom Bożym Paulinie Mallinckrodt i Katarzynie Troiani przysługiwał tytuł Błogosławionych a ich święto mogło być obchodzone każdego roku, w miejscach i w sposób określony przez prawo, w dniu ich narodzin dla nieba: Pauliny Mallinckrodt 30 kwietnia, Katarzyny Troiani 6 maja. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego».
Dan w Rzymie, u św. Piotra, pod pierścieniem Rybaka, 14 kwietnia 1985, w siódmym roku naszego pontyfikatu.
AUGUSTINUS Kard. CASAROLI
Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
