Jan Paweł II
DZIĘKUJĘ BOGU ZA ŻYCIE TYCH, KTÓRZY CIERPIĄ ZA WIARĘ. PRZEMÓWIENIE
NA WZGÓRZU MĘCZENNIKÓW
Nagasaki, Wzgórze Męczenników, 26 lutego 1981 r.
Drodzy przyjaciele!
1. Pragnę być dzisiaj jednym z wielu pielgrzymów, którzy przybyli tutaj, na Wzgórze Męczenników w Nagasaki, na miejsce, gdzie chrześcijanie przypieczętowali swoją wierność Chrystusowi ofiarą własnego życia. Zatriumfowali nad śmiercią poprzez niedościgniony akt chwały oddanej Bogu. W modlitewnej refleksji przed pomnikiem męczenników chciałbym zgłębić tajemnicę ich życia, aby mogli przemówić do mnie i do całego Kościoła i abyśmy mogli wysłuchać ich przesłania, po kilkuset latach ciągle aktualnego. Podobnie jak Chrystus, zostali oni przyprowadzeni na miejsce, gdzie dokonywano egzekucji na pospolitych przestępcach. Jak Chrystus, oddali życie, abyśmy wszyscy uwierzyli w miłość Ojca, w zbawczą misję Syna i w niezawodne przewodnictwo Ducha Świętego. 5 lutego 1597 r. w Nishizaka dwudziestu sześciu męczenników dało świadectwo mocy Krzyża; byli oni pierwszymi z długiego szeregu męczenników, którzy w późniejszym okresie uświęcili tę ziemię swoim cierpieniem i śmiercią.
2. „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” (J 15,13). „Jeśli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostaje tylko samo, ale jeśli obumrze, przynosi plon obfity” (J 12,24). W Nagasaki chrześcijanie ponieśli śmierć, ale Kościół w Nagasaki nie zginął. Musiał wprawdzie działać w ukryciu, lecz chrześcijańskie orędzie było przekazywane z pokolenia na pokolenie, aż do czasu, gdy Kościół znów mógł działać otwarcie. Zakorzeniony na tym Wzgórzu Męczenników, Kościół w Nagasaki będzie rozwijał się i kwitł, aby stać się przykładem wiary i wierności dla wszystkich chrześcijan, wyrazem nadziei, opartej na Zmartwychwstałym Chrystusie.
3. Dzisiaj ja przybyłem na to miejsce jako pielgrzym, aby złożyć Bogu dziękczynienie za życie i za śmierć Męczenników z Nagasaki – za tych dwudziestu sześciu i za wszystkich innych, którzy poszli ich śladami, łącznie ze świeżo beatyfikowanymi bohaterami Chrystusowej łaski. Dziękuję Bogu za życie tych wszystkich, którzy – gdziekolwiek by się nie znajdowali – cierpią za swoją wiarę w Boga, za swoje posłuszeństwo wobec Chrystusa Zbawiciela, za swoją wierność Kościołowi. Każda epoka: w przeszłości, obecnie i w przyszłości, dostarcza – dla zbudowania nas wszystkich – świetlanych przykładów mocy, jaka jest w Jezusie Chrystusie.
Dzisiaj ja przybyłem na Wzgórze Męczenników, aby dać świadectwo prymatowi miłości w świecie. Na tym świętym miejscu ludzie reprezentujący różne dziedziny życia dali dowód, że miłość jest silniejsza niż śmierć. Byli oni uosobieniem samej istoty chrześcijańskiego orędzia, ducha Błogosławieństw, tak, aby wszyscy, którzy patrzą na ich przykład, zyskać mogli inspirację do kierowania się w swoim życiu wolną od egoizmu miłością Boga i miłością bliźniego.
Dzisiaj ja, Jan Paweł II, Biskup Rzymu i Następca Piotra, przybyłem do Nishizaka, aby modlić się o to, by ten pomnik mógł przemówić do człowieka tak, jak przed wiekami przemawiały do naocznych świadków krzyże na wzgórzu. Niech ten pomnik zawsze mówi światu o miłości, o Chrystusie!
Za: „L’Osservatore Romano”, wydanie polskie, Rok 2/1981, Nr 7, s. 21
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
