Jan Paweł II
«SI BONAE». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ KANDYDZIE MARII OD JEZUSA CIPITRIA Y BARRIOLA
Rzym, 12 maja 1996 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Jeśli jesteśmy dobre, Bóg uczyni nas świętymi”.
Dobre życie, według głębokiego przekonania Matki Kandydy Marii od Jezusa, rodzi się z pewności, którą przyjęła już w młodości, a którą wyrażała słowami: „Tylko dla Boga – ja!”. Bóg, przez niewysłowiony i przedziwny plan miłości oraz łaski, odpowiedział na to pragnienie, wybierając Matkę Kandydę Marię dla siebie.
Jej powołanie miało określony cel: katolickie wychowanie narodów. Dlatego poświęciła swoje życie wychowaniu dzieci i młodzieży, a także wszystkich tych, których Bóg postawił na jej drodze, bez względu na pochodzenie czy pozycję społeczną. Jej serce, przepełnione miłością zarówno do bogatych, jak i ubogich, było otwarte dla wszystkich. Posłana do dzieła ewangelizowania poprzez wychowanie, podobnie jak Abraham szła naprzód, prowadzona mocną wiarą, zgodnie ze swoim powiedzeniem: „Wiara mnie umacnia, pokładam nadzieję w Bożej Opatrzności, On sam się zatroszczy”. Opatrzność rozumiała jako wyrzeczenie się samej siebie, ale zarazem jako świadomą i owocną współpracę z Bogiem.
Służebnica Boża, która w XIX wieku założyła w Hiszpanii nowe zgromadzenie zakonne, urodziła się 31 maja 1845 roku w miejscowości Andoain, w prowincji Guipúzcoa, w ubogiej rodzinie rzemieślniczej. Na chrzcie otrzymała imiona Joanna Józefa. Wraz z rodzicami i sześcioma siostrami mieszkała w Tolosie, mieście tej samej prowincji, gdzie troszczyła się o ich wychowanie. W wieku dziewiętnastu lat opuściła rodzinny dom i udała się najpierw do Burgos, a następnie do Valladolid. Wykonując prace domowe, ujawniała swoje liczne cnoty.
Rozmowy z o. Miguelem José Herranzem SJ stały się decydującym wydarzeniem, które pomogło jej rozeznać powołanie do założenia Zgromadzenia Córek Jezusa w Salamance 8 grudnia 1871 roku. Jej proste pochodzenie, niewielkie wykształcenie, trudności wynikające z braku środków materialnych i ludzkich, zarówno na początku fundacji, jak i przez całe życie, ukazują jasno jej pełną ufności i wytrwałą odpowiedź na Boże wezwanie. Zakładała szkoły dla dzieci i młodzieży wszystkich warstw społecznych; tworzyła także ośrodki kształcenia nauczycielek oraz szkoły niedzielne służące przygotowaniu młodych kobiet do obowiązków zarówno społecznych, jak i rodzinnych. Służebnica Boża potrafiła włączyć charyzmat swego zgromadzenia w duszpasterską działalność Kościoła na polu wychowania chrześcijańskiego. Swoim córkom duchowym świadomie przekazała styl życzliwości i otwartości, który sama urzeczywistniała z wielką prostotą. Przesłanie płynące z jej życia przeniknięte jest miłością, wiarą i nadzieją. Uczy nas, że świętość można osiągnąć, jeśli naprawdę żyjemy tym, co ona sama szczerze powtarzała: „Jeśli jesteśmy dobre, Bóg uczyni nas świętymi”.
Pobożnie zasnęła w Panu 9 sierpnia 1912 roku. Sprawę beatyfikacyjną i kanonizacyjną rozpoczęto w 1942 roku w kurii diecezji Salamanka. Po dopełnieniu wszystkich wymogów prawa My sami 6 lipca 1993 roku ogłosiliśmy, że Służebnica Boża praktykowała w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne i związane z nimi cnoty. W naszej obecności 7 kwietnia 1995 roku ogłoszono dekret o cudzie dokonanym w 1968 roku w miejscowości Villoslada (Segowia) i przypisywanym wstawiennictwu tejże Służebnicy Bożej. Postanowiliśmy zatem, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Rzymie 12 maja 1996 roku, razem ze Służebnicą Bożą Marią Antonią Bandrés y Elósegui, należącą do tego samego zgromadzenia.
Dzisiaj więc na placu przed Bazyliką Watykańską św. Piotra podczas uroczystej liturgii ogłosiliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Carlo Marii Kard. Martiniego, arcybiskupa Mediolanu, Cosmy Francesca Ruppi, arcybiskupa Lukki, Michele Kard. Giordana, arcybiskupa Neapolu, Braulia Rodrígueza Plazy, biskupa Salamanki oraz Luigiego Belloli, biskupa Anagni-Alatri, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodni Słudzy Boży Alfred Ildefons Schuster, Filip Smaldone, January Maria Sarnelli, Kandyda Maria od Jezusa Cipitria y Barriola, Maria Rafaela Cimatti oraz Maria Antonia Bandrés y Elósegui nosili tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich wspomnienie każdego roku w dniu ich narodzin dla nieba: Alfreda Ildefonsa Schustera dnia 30 sierpnia, Filipa Smaldone dnia 4 czerwca, Januarego Marii Sarnellego dnia 30 czerwca, Kandydy Marii od Jezusa Cipitria y Barriola dnia 9 sierpnia, Marii Rafaeli Cimatti dnia 23 czerwca oraz Marii Antonii Bandrés y Elósegui dnia 27 kwietnia, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Po wypowiedzeniu tych słów wygłosiliśmy następnie przemówienie, w którym z pobożnym wzruszeniem ukazaliśmy wzór życia nowej Błogosławionej i wychwalaliśmy jej cnoty chrześcijańskie. Następnie publicznie, wraz ze wszystkimi obecnymi, oddaliśmy jej cześć i jako pierwsi zwróciliśmy się do niej z modlitwą, wzywając jej wstawiennictwa dla nas wszystkich, którzy jeszcze pielgrzymujemy na ziemi.
Chcemy, aby to co niniejszym Listem ogłaszamy i postanawiamy, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u św. Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 12 maja roku Pańskiego 1996, w osiemnastym roku Naszego Pontyfikatu.
ANGELUS Kard. SODANO
sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
