Benedykt XVI
«DEUS CARITAS EST». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONEGO ALOJZEMU MONZA, ZAŁOŻYCIELOWI INSTYTUTU MAŁYCH APOSTOŁEK MIŁOŚCI
Rzym, 30 kwietnia 2006 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Bóg jest miłością” (1 J 4,16).
Te słowa umiłowanego Apostoła (por. J 13,23; 19,26) mogą krótko scharakteryzować postać kapłana Alojzego Monza.
Urodził się 22 czerwca 1898 roku w miejscowości Cislago, w archidiecezji mediolańskiej. Od dzieciństwa doświadczał trudów życia, lecz miłość stopniowo pozwalała mu przezwyciężać cierpienie. Rozpoznano jego powołanie do kapłaństwa. Sam napisał: „Powołanie jest szczególnym przywilejem miłości Boga, którego nie udziela On wszystkim”. Droga do kapłaństwa była trudna, a jej zwieńczeniem stały się święcenia kapłańskie, które przyjął 19 września 1925 roku.
Zaledwie rozpoczął posługę duszpasterską w parafii św. Maurycego w Vedano Olona, gdy niespodziewanie został poddany próbie. Niesłusznie oskarżono go bowiem o nakłanianie niektórych młodych parafian do wystąpienia z określoną petycją, wskutek czego został uwięziony. W tym doświadczeniu zaznał radości płynącej z próby, która niczym ogień oczyszcza złoto wiary (por. 1 P 1,6–8).
Przeniesiony do sanktuarium Matki Bożej Cudów w Saronno, uświadomił sobie, że powierzono mu szczególną misję: nieść miłość. Mówił: „Współczesnemu światu, który znajduje się w stanie moralnego rozkładu, możemy powiedzieć swoim życiem: «Zobaczcie, jak pięknie jest żyć w miłości»”. Zgromadził wokół siebie kilka osób, kierując się przekonaniem: „Kto kocha Boga, odważnie pracuje dla zbawienia dusz, za które zapłacono krwią Jezusa Chrystusa”. Z tej grupy powstał zalążek instytutu, któremu najpierw wyznaczył zadanie niesienia światu miłości pierwszych chrześcijan, a następnie nadał nazwę Małych Apostołek Miłości. Tak określił nową wspólnotę: „Małe Apostołki Miłości są osobami czynu, które widząc, jak współczesny świat oddala się od Boga i skłania ku pogaństwu, starają się wejść w dzisiejsze społeczeństwo, ożywione duchem Apostołów i czynną miłością pierwszych chrześcijan, aby wnosić w nie smak Ewangelii i radość braterskiego życia w Chrystusie”.
Misja Małych Apostołek nabrała wyraźnego kształtu, gdy Opatrzność powierzyła im jako dar miłości, zadanie rehabilitacji i wychowania dzieci z niepełnosprawnościami. Instytut otrzymał wówczas nazwę „La Nostra Famiglia”(„Nasza Rodzina”).
Gdy 30 listopada 1936 roku arcybiskup Mediolanu, błogosławiony Alfred Ildefons Schuster, mianował go proboszczem parafii św. Jana w dzielnicy Castagna w Lecco, okazał się wybitnym duszpasterzem. Był obrazem Dobrego Pasterza, który szuka zagubionej owcy (por. Mt 18,12). Był nauczycielem i świadkiem. Głosił miłość i dawał jej świadectwo, spotykając się z ludźmi. Źródłem wszystkiego była Eucharystia. Przez sprawowanie Mszy Świętej i adorację eucharystyczną coraz głębiej jednoczył się z Jezusem Chrystusem. Zwykł powtarzać: „Powinniśmy doświadczać Chrystusa jako żyjącego i możemy dostrzegać Jego przyjaźń: «Nazwałem was przyjaciółmi» (J 15,15), przyjaciółmi prawdziwymi, oddanymi i silnymi: «Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej?»” (Rz 8,35).
Spośród tajemnic Chrystusa szczególnie bliska była mu tajemnica ziarna pszenicy, które obumierając, przynosi obfity plon (por. J 12,20–26). Praktykował cnoty wiary, nadziei i miłości. Modlitwa była dla niego jak oddech, a całkowitą ufność pokładał w Bożej Opatrzności. Jego miłość była źródłem nieustannej radości, która towarzyszyła mu aż do spotkania z Panem, które nastąpiło 29 września 1954 roku.
Ze względu na nieprzerwaną opinię świętości Sługi Bożego rozpoczęto jego proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny, przeprowadzając w Mediolanie proces diecezjalny w latach 1987–1991. Po dopełnieniu wszystkich wymaganych prawem czynności, 20 grudnia 2003 roku w obecności Naszego czcigodnego Poprzednika Jana Pawła II ogłoszono dekret o heroiczności cnót. Następnie 19 grudnia 2005 roku zatwierdziliśmy cud przypisywany wstawiennictwu Czcigodnego Sługi Bożego. Postanowiliśmy również, że obrzęd beatyfikacji odbędzie się w Mediolanie 30 kwietnia 2006 roku.
Dzisiaj zatem, z Naszego polecenia, Nasz Czcigodny Brat kardynał José Saraiva Martins, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu apostolskiego, którym wpisujemy Czcigodnego Sługę Bożego Alojzego Monzę do grona Błogosławionych.
„Spełniając życzenie Naszego Brata kardynała Dionigiego Tettamanziego, arcybiskupa Mediolanu, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, mocą Naszej władzy apostolskiej zezwalamy, aby odtąd Czcigodnym Sługom Bożym Alojzemu Biraghi, kapłanowi, założycielowi Instytutu Sióstr św. Marceliny, który poświęcił się formacji kandydatów do kapłaństwa, oraz Alojzemu Monza, kapłanowi, który oddał życie posłudze duszpasterskiej, przysługiwał tytuł Błogosławionych oraz aby ich święta obchodzono corocznie: Alojzego Biraghi 28 maja, a Alojzego Monza 28 września, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, niech pozostanie ważne i niezmienne, teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 30 kwietnia roku Pańskiego 2006, w drugim roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Angelo kard. Sodano
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
AAS XCVIII/2006, nr 9, s. 657-659
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
