Benedykt XVI
«AMEN DICO VOBIS». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEMU SŁUDZE BOŻEMU ANGELO PAOLI O.Carm
Rzym, 25 kwietnia 2010 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — «Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili» (Mt 25, 40).
W opisie życia naszego Pana Jezusa Chrystusa nieustannie obecna jest miłość do najmniejszych, co wyraźnie ukazują ewangeliści. Często przypominają oni Jego nauczanie: kto przyjmuje Jezusa, nie może nie przyjmować dzieci, chorych i ubogich; przyjąć ich znaczy przyjąć Jego samego. Czcigodny Sługa Boży Angelo Paoli, w świecie Franciszek, kapłan profes Zakonu Braci Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, swoim życiem urzeczywistniał miłość do Pana, a Jego oblicze rozpoznawał przede wszystkim w potrzebujących, łącząc w ten sposób umiłowanie kontemplacji z miłością miłosierną.
Czcigodny Sługa Boży Angelo Paoli urodził się 1 września 1642 roku w Argigliano, niewielkiej miejscowości w okolicach Luni, między Ligurią a Toskanią. Mając około osiemnastu lat, odczuł powołanie do kapłaństwa. Biskup Sarzany, rozpoznawszy jego powołanie, udzielił mu dwóch pierwszych święceń niższych. Był to początek drogi, która z biegiem czasu stawała się coraz wyraźniejsza. Już w tym pierwszym okresie jego życia można dostrzec dwa zasadnicze rysy jego duchowości: potrzebę modlitwy i głębokiego zjednoczenia z Panem oraz troskę o niesienie pomocy ubogim. Dojrzewanie i rozeznawanie doprowadziły go do wstąpienia do klasztoru Braci Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel w Fivizzano, koło Luni, a stamtąd do Sieny, gdzie odbył nowicjat. 18 grudnia 1661 roku złożył śluby wieczyste jako członek tego Zakonu, a następnie został skierowany do „Studia Generalia” swego Zakonu w Pizie i Florencji, aby ukończyć formację akademicką przed przyjęciem święceń kapłańskich w 1667 roku. W 1675 roku został mianowany mistrzem nowicjuszy, których uczył modlitwy kontemplacyjnej i czynnej miłości miłosiernej jako znamiennych rysów powołania karmelitańskiego. Ceniony przez swoich przełożonych i przez lud, był następnie posyłany do wielu klasztorów w Toskanii, aż do 1687 roku, kiedy Przełożony Generalny skierował go do wspólnoty San Martino ai Monti w Rzymie.
Przełożony Generalny zamierzał utworzyć wspólnotę złożoną z najlepszych zakonników z całych Włoch. Czcigodny Sługa Boży Angelo Paoli cieszył się już ugruntowaną opinią świętości. Mianowany mistrzem nowicjuszy, umocnił swoją metodę wychowawczą, opartą na modlitwie i miłosierdziu. W ten sposób w pobliżu San Martino, w szpitalu św. Jana na Lateranie, mógł ofiarnie dzielić się miłością, którą Pan rozlewał w jego sercu. Również ubodzy Rzymu dzięki temu pokornemu karmelicie doświadczali mocy Bożej Opatrzności: podczas codziennego rozdawania chleba niewielka liczba koszy z pieczywem często wystarczała, by nakarmić bardzo wielu ubogich, ku zdumieniu przyglądających się temu braci. Nie zapominał także o więźniach, którzy oprócz ciężaru swego położenia często cierpieli skrajną nędzę. Z surowym przestrzeganiem Reguły łączył głębokie życie duchowe, którego centrum stanowiło nabożeństwo do Eucharystii, Krzyża i Najświętszej Maryi Panny. Wzrastała w nim dzięki temu mądrość, tak iż poszukiwano go jako spowiednika i kierownika duchowego. Obdarzony licznymi darami Ducha Świętego, zyskał szacunek zarówno możnych, jak i ludzi prostych. Jego ziemskie życie zbliżało się do kresu i 20 stycznia 1720 roku, oddawszy wszystko Panu, którego dostrzegał w ubogich i cierpiących, wszedł po nagrodę i do wiecznej radości.
Stale wzrastająca wśród Ludu Bożego opinia świętości sprawiła, że już w 1723 roku rozpoczęto procesy kanoniczne zmierzające do beatyfikacji i kanonizacji. W 1781 roku papież Pius VI, Nasz Poprzednik świętej pamięci, uznał, że Czcigodny Sługa Boży Angel Paoli O. Carm. praktykował cnoty w stopniu heroicznym.
Po dopełnieniu wszystkiego, czego wymaga prawo, osobiście upoważniliśmy Kongregację Spraw Kanonizacyjnych do ogłoszenia 3 lipca 2009 roku Dekretu o cudzie. Następnie postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Rzymie 25 kwietnia 2010 roku.
Dzisiaj zatem w Rzymie, z Naszego polecenia, Czcigodny Brat Angelo Amato SDB, arcybiskup tytularny Sila i Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu Apostolskiego, w którym zaliczamy Czcigodnego Sługę Bożego Angela Paoliego O. Carm. do grona Błogosławionych:
„My, spełniając życzenie Naszego Brata Agostino Kardynała Valliniego, Naszego Wikariusza Generalnego dla diecezji rzymskiej, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnemu Słudze Bożemu Angelowi Paoliemu, kapłanowi Zakonu Braci Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, który czerpiąc siłę ze sprawowania Najświętszej Eucharystii i jej adoracji, poświęcił swoje życie niesieniu pomocy ubogim, chorym i więźniom, przysługiwał tytuł Błogosławionego i aby jego święto obchodzono corocznie 20 stycznia, w dniu jego narodzin dla nieba, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Ten wybitny mąż odznaczał się stałym rozwojem duchowym i dawał znamienne świadectwo pobożności. Wpatrując się w drogę jego życia, jesteśmy zachęcani do coraz doskonalszego naśladowania Zbawiciela w codziennym życiu oraz wezwani do dążenia do świętości i doskonałości właściwej naszemu stanowi.
Postanawiamy, aby to, co zarządziliśmy, zachowało moc zarówno teraz, jak i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dano w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 25 kwietnia 2010 roku, w szóstym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
AAS CV/2013, nr 2, s. 140-142
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
