Kardynał Geraldo Majella Agnelo
HOMILIA ARCYBISKUPA SENIORA SÃO SALVADOR DA BAHIA, WYGŁOSZONA PODCZAS MSZY ŚWIĘTEJ BEATYFIKACYJNEJ SIOSTRY DULCE LOPES PONTES
Salvador, 22 maja 2011 r.
Moi bracia i siostry w naszym Panu Jezusie Chrystusie!
Błogosławiona jesteś, siostro Dulce, ponieważ uwierzyłaś słowu Pana i stałaś się święta przez bezgraniczną miłość do Boga, potwierdzoną miłością do najbardziej pokornych i potrzebujących bliźnich. Dlatego jesteś nazywana Błogosławioną Dulce ubogich!
Przeżywamy chwilę wielkiego wzruszenia, gdy nasza Archidiecezja São Salvador da Bahia doświadcza wydarzenia beatyfikacji siostry Dulce.
Z głębi wzruszonego serca dziękujemy Ojcu Świętemu Benedyktowi XVI za wyniesienie do chwały ołtarzy osoby, która żyła tutaj, kochała nasz lud, a szczególnie najbardziej cierpiących, którym dała największy dowód miłości, oddając za nich całe swoje życie.
Dzisiaj świętujemy świętość Boga, który pragnie widzieć ją odzwierciedloną w każdym ze swoich dzieci. Świętujemy zwycięstwo miłości Boga w sercu tej tak małej i kruchej istoty, zdolnej dokonać tak wielu cudów miłości. Czym jest świętość Boga? Bóg jest nieskończoną Miłością i dlatego jest prawdą, sprawiedliwością, miłosierdziem, przebaczeniem i dobrocią.
Apostoł Paweł, pisząc do chrześcijan w Efezie, tak ich napominał: „W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. […] Bądźcie więc naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane, i postępujcie drogą miłości, bo i Chrystus was umiłował i samego siebie wydał za nas w ofierze i dani na wdzięczną wonność Bogu” (Ef 1,4; 5,1-2).
Świętość chrześcijańska polega na zjednoczeniu z Chrystusem. Sobór Watykański II w Konstytucji dogmatycznej Lumen gentium stwierdza: „„Kościół, którego tajemnicę wykłada Sobór święty, uznawany jest przez wiarę za niezachwianie święty. Albowiem Chrystus, Syn Boży, który wraz z Ojcem i Duchem doznaje czci jako «sam jeden Święty», umiłował Kościół jako oblubienicę swoją, siebie samego zań wydając, aby go uświęcić (por. Ef 5,25-26); złączył go też ze sobą jako ciało swoje i hojnie obdarzył darem Ducha Świętego na chwałę Bożą.”.
Dlatego wszyscy członkowie Kościoła, zarówno należący do hierarchii, jak i ci, którzy są przez nią prowadzeni, są powołani do świętości, zgodnie ze słowami Apostoła: „Albowiem wolą Bożą jest wasze uświęcenie” (1 Tes 4,3; por. Ef 1,4).
Wszyscy wierni powinni być święci w swoim postępowaniu, ponieważ ich czyny powinny odpowiadać temu, kim są: stworzeniami żyjącymi w Kościele, który jest święty. Kościół jest święty, ponieważ Chrystus, „sam jeden Święty”, umiłował go jako swoją Oblubienicę i wydał za niego samego siebie, aby go uświęcić. Oznacza to, że świętość Kościoła wypływa całkowicie ze świętości Chrystusa i Jego miłości do niego, miłości, która zaprowadziła Go aż do ofiary krzyża, aby Kościół mógł stać się Jego Oblubienicą.
Świętość i uświęcenie zakładają zatem zjednoczenie i jedność z Chrystusem.
Zjednoczenie z Chrystusem i uświęcenie znajdują swoje potwierdzenie w miłości do naszych bliźnich.
Dlatego dzisiaj kontemplujemy święte życie siostry Dulce i wszystkie jego owoce, nie tylko w postaci dobra wyświadczonego ludziom pozbawionym wszystkiego, zwłaszcza zdrowia, lecz również świadectwa jej zjednoczenia z Bogiem przez słuchanie i rozważanie Jego słowa oraz codzienną komunię Jego Ciała i Krwi podczas sprawowania Eucharystii, która uobecnia odkupieńczą Ofiarę Chrystusa składaną Ojcu niebieskiemu.
Moi drodzy bracia i siostry, życie w świętości, jak już powiedziałem, nie jest przywilejem niektórych osób, lecz obowiązkiem każdego ochrzczonego chrześcijanina. W Pierwszym Liście św. Piotra Apostoł mówi nam: „w całym postępowaniu stańcie się wy również świętymi na wzór Świętego, który was powołał, gdyż jest napisane: Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty” (1 P 1,15-16). Słowo Boże nie mówi o niektórych, lecz o wszystkich, którzy słuchając słowa Bożego, nawrócili się i poszli za Jezusem.
Niektórzy wyróżniają się jednak w sposób bardziej widoczny dzięki szczególnemu darowi, aby stać się przykładem i wyzwaniem dla społeczeństwa, które żyje, nie troszcząc się o ludzi pokrzywdzonych i potrzebujących. Siostra Dulce otrzymała pod tym względem szczególną łaskę: nie stawiała granic miłości do Boga i do braci.
Pragniemy, aby ta beatyfikacja stała się w sposób szczególny dla naszej Archidiecezji mocnym doświadczeniem wiary, odnowieniem świadomości naszego zobowiązania wynikającego z chrztu oraz wezwania, abyśmy stawali się misjonarzami braterskiej miłości wobec wszystkich ludzi.
Paweł przypomina nam: „Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący” (1 Kor 13,1). Dlatego błogosławiona siostra Dulce przez całe swoje życie była i nadal jest zwiastunką i misjonarką miłości.
Dziękujemy Bogu za to, że wzbudził i nadal wzbudza pośród nas naśladowców błogosławionej Dulce.
Kardynał Geraldo Majella Agnelo
Arcybiskup senior São Salvador da Bahia
Tłumaczenie OKM
Za: www.noticias.cancaonova.com
Copyright © Dicastero delle Cause dei Santi
