Benedykt XVI
«IN PARVA DOMO». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEMU SŁUDZE BOŻEMU FRANCISZKOWI PALEARI
Z TOWARZYSTWA KAPŁANÓW ŚW. JÓZEFA BENEDYKTA COTTOLENGO
Rzym, 17 września 2011 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „W Małym Domu Bożej Opatrzności mamy wszystko, czego potrzeba, aby zostać świętymi” — mawiał Franciszek Paleari.
Małym Domem nazywa się dzieło założone przez św. Józefa Benedykta Cottolengo. Wśród tych, którzy przeszli w nim wzniosłą drogę świętości, jaśnieje Czcigodny Sługa Boży Franciszek Paleari, kapłan, który jako pierwszy po świętym Założycielu zostaje wyniesiony do chwały ołtarzy. Całym swoim życiem, całkowicie oddanym służbie Bogu i braciom, ukazywał oblicze Chrystusa Dobrego Pasterza, który jest wzorem wszelkiej posługi kapłańskiej.
Ten prawdziwy kapłan Chrystusa urodził się w Pogliano Milanese, na terenie archidiecezji mediolańskiej, 22 października 1863 roku jako przedostatni z ośmiorga dzieci. Jego rodzina nie posiadała wystarczających środków materialnych, dlatego nie mogła posłać go do seminarium diecezjalnego. On jednak mógł zrealizować swoje powołanie do kapłaństwa w Turynie, w Małym Domu Bożej Opatrzności. Wyświęcony na kapłana 18 września 1886 roku, przez całe życie był wzorem dla powierzonej mu owczarni. Obdarzony rozległą wiedzą, był niestrudzonym apostołem, roztropnie pełniąc ważne zadania jako nauczyciel, spowiednik, kierownik duchowy, kaznodzieja i prowikariusz generalny archidiecezji turyńskiej.
Jego życie nie składało się z wydarzeń budzących podziw, lecz z czynów odznaczających się niezwykłą prostotą i łagodnością. Niepozorny i drobnej postury, nieustannie praktykował cnoty, które stały się u niego niemal czymś naturalnym. Przejawiał bowiem łagodność i dobroć św. Franciszka Salezego, ubóstwo i pokorę św. Franciszka z Asyżu, ducha misyjnego św. Franciszka Ksawerego, miłość do najmniejszych św. Wincentego a Paulo oraz gorliwość wychowawczą św. Jana Bosko. Przede wszystkim był żywym obrazem św. Józefa Benedykta Cottolengo, którego charyzmatem żył z głębokim przekonaniem i żarliwością. Duch wiary, dzięki któremu wszystko postrzegał w świetle Boga, znajdował oparcie w modlitwie, szczególnej gorliwości eucharystycznej i synowskiej czci dla Maryi. Z długotrwałej adoracji i kontemplacji rodziła się jego heroiczna miłość do Boga i bliźniego.
Większą część swojego życia spędził w Małym Domu, z miłością odwiedzając chorych, których pocieszał dobrym słowem. Ponadto przygotowywał więźniów do Wielkanocy oraz pomagał kapłanom i świeckim, którzy licznie przychodzili do niego, szukając rady i kierownictwa duchowego. Jego miłosierdzie okazywane w konfesjonale było niezwykłe. W Małym Domu powszechnie mówiono, że Franciszek Paleari jest świętym kapłanem. Penitenci twierdzili, że przy nim czuli się blisko Boga. Jego radość otwierała niebo. On sam, w każdej chwili i przy wykonywaniu każdego zadania, mógł zawsze odpowiedzieć, że jest gotowy wejść do nieba. Dlatego doświadczenie krzyża nie zastało go nieprzygotowanym: przyjął długotrwałą chorobę, która ujawniła się w 1936 roku, potrafił uświęcić także czas cierpienia. Przekonany, że może złączyć swoje cierpienia z męką Chrystusa dla dobra Kościoła i pełen nadziei na otrzymanie wiecznej nagrody u kresu ziemskiej pielgrzymki, wołał: „Krzyż najpierw jest bardzo gorzki, potem gorzki, następnie słodki, a w końcu porywa w ekstazę”.
Pan powołał go do siebie 7 maja 1939 roku. Ze względu na rozpowszechnioną wśród jego współbraci i ludu Bożego opinię świętości Arcybiskup Turynu rozpoczął w 1947 roku proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny. Po zatwierdzeniu jego ważności prawnej dekretem Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych z 18 stycznia 1991 roku, Kongres Szczególny Konsultorów Teologów 25 marca 1997 roku wydał pozytywną opinię o heroicznym praktykowaniu cnót przez Sługę Bożego. Tak samo orzekli Kardynałowie i Biskupi zgromadzeni na Sesji Zwyczajnej 13 stycznia 1998 roku. Dlatego Nasz Poprzednik, błogosławiony Jan Paweł II, 5 kwietnia tego samego roku promulgował Dekret o heroiczności cnót. Po należytym przeprowadzeniu wszystkich czynności wymaganych przez prawo przedstawiono przypadek uzdrowienia przypisywanego wstawiennictwu Sługi Bożego, który Konsultorzy Medyczni 9 marca 2009 roku uznali za niewytłumaczalny z naukowego punktu widzenia. Podczas Kongresu Szczególnego Konsultorów Teologów 29 kwietnia tego samego roku wydali oni opinię pozytywną i przypisali uzdrowienie wstawiennictwu Czcigodnego Sługi Bożego. Kardynałowie i Biskupi na Sesji Zwyczajnej 9 listopada 2010 roku uznali je za prawdziwy cud dokonany przez Boga. Dlatego 10 grudnia 2010 roku upoważniliśmy Kongregację Spraw Kanonizacyjnych do wydania Dekretu o cudzie. Wreszcie postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Turynie 17 września 2011 roku.
Dzisiaj zatem, z Naszego polecenia, Nasz Czcigodny Brat Angelo Kardynał Świętego Kościoła Rzymskiego Amato SDB, Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu Apostolskiego, którym My zaliczamy Czcigodnego Sługę Bożego Franciszka Paleari do grona Błogosławionych:
„My, spełniając pragnienie Naszego Brata Cesare Nosiglia, Arcybiskupa Metropolity Turynu, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, mocą Naszej władzy apostolskiej zezwalamy, aby odtąd Czcigodnemu Słudze Bożemu Franciszkowi Paleari, kapłanowi, członkowi Towarzystwa św. Józefa Benedykta Cottolengo, który w pełnieniu swojej posługi stał się wszystkim dla wszystkich, upodabniając się wewnętrznie do Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana, przysługiwał tytuł Błogosławionego i aby jego święto obchodzono corocznie 18 września, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Nie mamy żadnej wątpliwości, że przykład wyznawania wiary, posługi i życia duchowego tego Błogosławionego przyniesie także w naszych czasach wielki pożytek pasterzom i wiernym, aby każdego dnia zachowywali nienaruszoną wiarę katolicką i dawali jej wyraz w dziełach żywej miłości.
To zaś, co postanowiliśmy, ma zachować moc zarówno teraz, jak i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 17 września roku Pańskiego 2011, w siódmym roku Naszego Pontyfikatu.
BENEDYKT XVI
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
AAS CV/2013, nr 1, s. 21-23
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
