Benedykt XVI
«APPREHENDEREM TE». BULLA KANONIZACYJNA W KTÓREJ MARIA Z GÓRY KARMEL SALLÉS Y BARANGUERAS, ZAŁOŻYCIELKA ZGROMADZENIA SIÓSTR NIEPOKALANEGO POCZĘCIA MISJONAREK NAUCZANIA, ZOSTAJE WPISANA DO KATALOGU ŚWIĘTYCH
Rzym, 21 października 2012 r.
„Powiodłabym cię i wprowadziła w dom matki mej, która mię wychowała” (Pnp 8,2).
Boża Mądrość skłoniła Marię z Góry Karmel do poświęcenia życia wychowaniu dziewcząt i dlatego do założenia Zgromadzenia Sióstr Niepokalanego Poczęcia Misjonarek Nauczania.
Błogosławiona urodziła się 9 kwietnia 1848 roku w Vic, w prowincji Barcelona, a dwa dni później została ochrzczona i otrzymała imię Maria Carmen. Wzrastała w bardzo religijnej rodzinie. Jej ojciec José Sallés był tercjarzem franciszkańskim, a matka Francisca Barangueras tercjarką karmelitańską. Niedługo po przyjęciu Pierwszej Komunii Świętej, podczas nawiedzenia sanktuarium w Montserrat, odczuła, że Bóg powołuje ją do życia zakonnego. Zarówno Błogosławiona, jak i jej siostra Melchora, która wstąpiła do Karmelu w Tortosie, musiały przezwyciężyć sprzeciw rodziców, którzy widzieli je raczej jako żony i matki rodzin. Pan przygotowywał jednak dla Marii Carmen inną formę duchowego macierzyństwa. Po rozeznaniu z kierownikiem duchowym swojego powołania do życia zakonnego w 1869 roku wstąpiła do nowicjatu Sióstr Adoratorek Najświętszego Sakramentu i Miłości w Barcelonie. Wśród Adoratorek pogłębiła pragnienie poświęcenia się Bogu oraz nabożeństwo do Eucharystii, które wraz z kontemplacją tajemnicy Maryi Niepokalanej miały ukształtować jej duchowość. Nie odczuwała jednak powołania do pracy nad przywracaniem na właściwą drogę dziewcząt o trudnych charakterach, co stanowiło szczególny charyzmat Sióstr Adoratorek. Kontemplując tajemnicę Maryi Niepokalanej, uznała wychowanie dzieci za podstawowe narzędzie realizacji zamysłu Bożej Opatrzności: chronienia kobiety przed grzechem i podnoszenia jej godności, aby mogła pełnić coraz bardziej aktywną rolę w społeczeństwie. Zwykła mawiać: „Aby osiągnąć dobre cele, potrzeba dobrych początków”. Opuściła więc nowicjat Adoratorek i wstąpiła do nowicjatu Tercjarek Dominikańskich, późniejszych Dominikanek od Zwiastowania, założonych niedługo wcześniej przez św. Franciszka Colla OP. Zajmowały się one kształceniem kobiet i przez wiele lat również ona poświęcała się temu zadaniu. Jej powołanie wychowawcze, wspierane darami Ducha Świętego, dojrzewało, a ona stopniowo odkrywała potrzebę uzupełnienia pewnych braków: pełniejszego związania Instytutu z Kościołem oraz zapewnienia kobietom swoich czasów szerszego wykształcenia zarówno pod względem treści nauczania, jak i formacji religijnej oraz ogólnej. Po licznych trudnościach, wspierana przez swojego kierownika duchowego i kierując się posłuszeństwem wobec Biskupa, po wielu modlitwach i rozeznaniu, wraz z siedmioma towarzyszkami opuściła Instytut Dominikanek, aby 15 października 1892 roku w Burgos dać początek nowej formie życia konsekrowanego pod nazwą Sióstr Niepokalanego Poczęcia od Świętego Dominika, które obecnie noszą nazwę Sióstr Niepokalanego Poczęcia Misjonarek Nauczania. Zgodnie z jej pragnieniem nowy Instytut otrzymał najpierw zatwierdzenie diecezjalne, a następnie, w 1908 roku, św. Pius X udzielił mu dekretu pochwalnego. Błogosławiona napominała swoje córki: „Bądźcie cysternami, które przez naukę i modlitwę napełniają się wiedzą i cnotami, aby później mogły je przekazywać innym”. Umacniana modlitwą, a zwłaszcza adoracją eucharystyczną, w krótkim czasie założyła szkoły nie tylko w Hiszpanii, lecz także we Francji i w Ameryce. Swój sposób wychowania czerpała z miłości do Niepokalanej Dziewicy. Jej uczennice wspominały, że „wystarczyło zobaczyć ją w kaplicy, aby umocnić własną wiarę w obecność eucharystyczną”. Kiedy zajmowała się zakładaniem nowych domów we Włoszech i Brazylii, dotknęła ją ciężka choroba, którą znosiła z chrześcijańskim poddaniem i wśród wielu cierpień. Zmarła w Madrycie 25 lipca 1911 roku, w święto św. Jakuba Apostoła. W jej pogrzebie uczestniczył wielki tłum, co było świadectwem szerokiej i powszechnie uznawanej opinii o jej świętości.
Proces kanoniczny w sprawie beatyfikacji przeprowadzono w archidiecezji madryckiej w latach 1948–1950. Dnia 17 grudnia 1996 roku błogosławiony Jan Paweł II ogłosił dekret o heroiczności cnót, a 8 grudnia 1997 roku dekret o cudzie. Ten sam Papież 15 marca 1998 roku dokonał beatyfikacji. W związku z kanonizacją przedstawiono uzdrowienie uznawane za cudowne. Konsultorzy Medyczni Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych podczas posiedzenia 30 czerwca 2011 roku uznali je za niewytłumaczalne z punktu widzenia wiedzy medycznej, a Konsultorzy Teolodzy na Posiedzeniu Szczególnym 8 października 2011 roku wydali opinię pozytywną. Kardynałowie i Biskupi podczas Sesji Zwyczajnej 6 grudnia 2011 roku uznali to uzdrowienie za prawdziwy cud. Dlatego podczas Konsystorza odbytego 18 lutego 2012 roku My sami postanowiliśmy, że kanonizacja błogosławionej Marii z Góry Karmel, noszącej w świecie imię i nazwisko Carmen Sallés y Barangueras, odbędzie się 21 października 2012 roku.
Dzisiaj zatem na placu Świętego Piotra podczas uroczystych obrzędów wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Na chwałę Świętej i Nierozdzielnej Trójcy, dla wywyższenia katolickiej wiary i wzrostu chrześcijańskiego życia, na mocy władzy naszego Pana Jezusa Chrystusa i Świętych Apostołów Piotra i Pawła, a także Naszej, po uprzednim dojrzałym namyśle, po licznych modlitwach i za radą wielu naszych Braci w biskupstwie, orzekamy i stwierdzamy, że Błogosławieni Jakub Berthieu, Piotr Calungsod, Jan Chrzciciel Piamarta, Maria od Góry Karmel Sallés y Barangueras, Maria Anna Cope, Katarzyna Tekakwitha i Anna Schäffer są Świętymi i wpisujemy ich do Katalogu Świętych, polecając, aby odbierali oni cześć jako Święci w całym Kościele. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
„To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, pragniemy, aby teraz i w przyszłości zachowało ważność i moc, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.”
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, dnia 21 października roku Pańskiego 2012, w ósmym roku Naszego Pontyfikatu.
JA, BENEDYKT
Biskup Kościoła Katolickiego
Marcellus Rossetti
Protonotariusz Apostolski
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Konferencja Episkopatu Polski
