Jan Paweł II
OTO DZIEŁO PANA — CUDEM JEST W NASZYCH OCZACH. LIST Z OKAZJI 50. ROCZNICY ZAŁOŻENIA PRZEZ MATKĘ TERESĘ Z KALKUTY ZGROMADZENIA MISJONAREK MIŁOŚCI
Watykan, 02 października 2000 r.
Siostra M. Nirmala Joshi M.C.
Przełożona Generalna
Misjonarek Miłości
W tym roku Wielkiego Jubileuszu, gdy Kościół na całym świecie wznosi uwielbienie do Najświętszej Trójcy za niewysłowiony dar Wcielonego Słowa, Siostra oraz cała Wasza rodzina, zrodzona z charyzmatu Matki Teresy z Kalkuty, przeżywa także radość obchodów pięćdziesiątej rocznicy założenia Misjonarek Miłości.
Dnia 7 października 1950 roku, w Kalkucie, w małej kaplicy przy Creek Lane 14, arcybiskup Perier postanowił, że Założycielka i jej jedenaście pierwszych towarzyszek utworzą Zgromadzenie Zakonne na prawie diecezjalnym. Ten moment łaski nastąpił po długim procesie rozeznawania woli Bożej przez Matkę Teresę, która usłyszała „powołanie w powołaniu” (por. List Założycielki). Ten niewielki początek stał się potężnym nurtem łaski w Kościele, gdyż Misjonarki Miłości rozwinęły się w sposób, który pięćdziesiąt lat temu był nie do wyobrażenia. Jednoczę się z Wami w oddawaniu chwały naszemu Ojcu niebieskiemu za ten wielki dar i zachęcam Was słowami Pierwszego Listu św. Piotra: „Każdy niech służy innym takim darem, jaki otrzymał, jako dobrzy szafarze różnorakiej łaski Bożej” (4, 10).
Już piętnaście lat później, 1 lutego 1965 roku, papież Paweł VI udzielił Decretum laudis, które ustanowiło Siostry Misjonarki Miłości jako Zgromadzenie na prawie papieskim. Od tego czasu rodzina Misjonarek Miłości wydała obfite owoce, ponieważ Bóg powołał siostry kontemplacyjne, braci, ojców, misjonarzy oraz współpracowników czynnych i kontemplacyjnych Matki Teresy. Bardzo wiele osób, należących do różnych religii lub nie wierzący w Boga, angażuje się w dzieło miłości, które rozprzestrzeniło się na cały świat dzięki inspiracji i przewodnictwu Matki Teresy: „Oto dzieło Pana — cudem jest w naszych oczach” (Ps 118 [117], 23).
Od samego początku Matka Teresa i Misjonarki Miłości pragnęły „zaspokajać nieskończone pragnienie Jezusa Chrystusa na Krzyżu z miłości do dusz… pracując dla zbawienia i uświęcenia najuboższych spośród ubogich” (List Założycielki). Słowa te sięgają do samego serca zarówno Waszej konsekracji, Waszego „przylgnięcia do Jezusa” w miłości, Waszego pragnienia Tego, który pragnie Was, jak i Waszej misji: radosnej i szczerej służby Jezusowi w najuboższych spośród ubogich, pamiętając o słowach Pana: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25, 40). Jak powiedział papież Paweł VI, przyznając Matce Teresie w 1971 roku Nagrodę Pokoju Jana XXIII, „to jest motyw mistyczny i ewangeliczny, który przemienia oblicze osoby ubogiej i głodnej, chorego dziecka, człowieka, wobec którego odczuwa się odrazę, gdy jest trędowaty lub chory na łożu śmierci, w tajemnicze oblicze Chrystusa”.
W Adhortacji Apostolskiej „Vita Consecrata” stwierdziłem, że konsekracja i misja muszą być wspierane przez siostrzaną komunię jako trzeci istotny wymiar życia, do którego jesteście powołane (n. 13). Mówiąc o życiu wspólnotowym, Matka Teresa zawsze podkreślała konieczność życia „nowym przykazaniem” Pana, aby miłować się wzajemnie (por. J 13, 34). Sama dawała zawsze świetlany przykład „gotowości do ofiarnej służby innym, woli przyjmowania drugiego takim, jakim jest, bez „osądzania”” (por. Mt 7, 1-2) oraz zdolności przebaczania „siedemdziesiąt siedem razy” (Mt 18, 22) („Vita Consecrata”, n. 42). Wobec wyzwań nowego tysiąclecia zachęcam Was do dawania nieustannego świadectwa miłości ewangelicznej pośród Was — tej miłości, która staje się „znakiem, wobec Kościoła i społeczeństwa, więzi rodzącej się z tego samego powołania i ze wspólnej woli posłuszeństwa, ponad wszelkimi różnicami rasy i pochodzenia, języka i kultury” („Vita Consecrata”, n. 92).
Ta pięćdziesiąta rocznica jest niewątpliwie okazją do dziękczynienia miłosiernemu Bogu za dar całkowitego i bezwarunkowego oddania się Matki Teresy powołaniu Pana oraz za obfite owoce duchowe, jakie Kościół i świat otrzymały dzięki Misjonarkom Miłości. Modlę się jednak, aby był to dla każdej z Was czas łaski, czas uważniejszego przyjrzenia się własnemu powołaniu i głębszej nad nim refleksji oraz nad charyzmatem Zgromadzenia, abyście mogły coraz pełniej wnikać zbawczą w tajemnicę Krzyża Jezusa Chrystusa, którą Wasza Założycielka postawiła w centrum duchowości.
Wspominając ze wzruszeniem umiłowaną Matkę Teresę, powierzam wszystkich należących do Rodziny Misjonarek Miłości macierzyńskiej opiece Niepokalanego Serca Maryi: niech Matka Odkupiciela odnawia w każdej z Was pragnienie miłowania i służenia Panu w najuboższych spośród ubogich! Przyzywając dla Was obfitych łask Wielkiego Jubileuszu Roku 2000, z serca udzielam Apostolskiego Błogosławieństwa Wam wszystkim oraz tym, którzy wspierają Was w „czynieniu czegoś pięknego dla Boga”.
Watykan, dnia 2 października 2000 roku.
IOANNES PAULUS PP. II
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
