Jan Paweł II
«NAM SI EVANGELIZAVERO». BULLA KANONIZACYJNA OGŁASZAJĄCA, ŻE BŁOGOSŁAWIENI ROCH GONZÁLEZ I TOWARZYSZE MĘCZENNICY ZOSTAJĄ WPISANI DO KATALOGU ŚWIĘTYCH
Asuncion, 16 maja 1988 r.
Jan Paweł II, Biskup, Sługa Sług Bożych, na wieczną rzeczy pamiątkę.
„Nie jest dla mnie powodem do chluby to, że głoszę Ewangelię. Świadom jestem ciążącego na mnie obowiązku.” (1 Kor 9, 16). Słowa Apostoła Narodów dobrze oddają ducha, który ożywiał Rocha Gonzáleza i jego dwóch towarzyszy: ojca Alfonsa Rodrígueza i ojca Juana del Castillo. Natomiast inne słowa św. Pawła krótko streszczają ich działalność misyjną: „Nauczyliście się (…) zgodnie z prawdą, jaka jest w Jezusie, że trzeba porzucić dawnego człowieka, który ulega zepsuciu na skutek zwodniczych żądz” (por. Ef 4, 20-21). Płonąc pragnieniem pozyskiwania dusz dla Chrystusa, ojciec Roch i jego współbracia przemierzali rozległe ziemie od ujścia La Platy aż po źródła rzek Parany i Urugwaju, aż po góry Mbaracayú w górnym Paragwaju, podejmując wszelkiego rodzaju trudy i niebezpieczeństwa. Niestrudzeni w głoszeniu Ewangelii, surowi wobec samych siebie, prowadzeni miłością Chrystusa i rdzennych mieszkańców, otwierali nowe drogi i zakładali nowe misje, aby ułatwić szerzenie wiary i zapewnić godne warunki życia swoim braciom. Wiele założonych przez nich misji, zwanych „redukcjami”, stało się ośrodkami życia i zapału, które dzięki tym świętym zapisały się trwale w historii tamtych ziem.
Roch González, urodzony w Asunción w Paragwaju w roku 1576 w szlacheckiej rodzinie, przeżył młodość w niewinności i bardzo święcie pełnił posługę kapłańską w swojej diecezji. Następnie wstąpił do Towarzystwa Jezusowego, przede wszystkim po to, aby uniknąć zaszczytów i z takim zapałem oddał się pozyskiwaniu dla Chrystusa dusz rdzennych mieszkańców tych terenów, że został uznany za jednego z najwybitniejszych apostołów. Nie zrażony żadnym trudem ani nieulękły wobec żadnego niebezpieczeństwa, podejmował bardzo trudne wyprawy do nieznanych krain, aby doprowadzić ubogie plemiona do światła Chrystusa.
W ostatniej placówce misyjnej tego rodzaju, którą założył krótko wcześniej, ten świątobliwy kapłan został zamordowany na rozkaz niegodziwego człowieka oddanego praktykom magicznym: napastnicy niespodziewanie rzucili się na niego i zabili go, roztrzaskując mu głowę. Stało się to dnia 15 listopada 1628 roku w redukcji, której nadał nazwę Wszystkich Świętych, ponieważ założył ją piętnaście dni wcześniej, w uroczystość Wszystkich Świętych.
Towarzyszami jego apostolstwa i męczeństwa byli wspomniani wyżej Alfons Rodríguez i Juan del Castillo. Obaj urodzili się w Hiszpanii i już w młodym wieku wstąpili do Towarzystwa Jezusowego. Po ukończeniu studiów w Kordobie w Ameryce i przyjęciu święceń kapłańskich, odznaczając się niewinnością życia i pobożnością, przynagleni miłością Chrystusa, przyłączyli się do Rocha niczym nowi żołnierze doświadczonego wodza i towarzyszyli mu w jego ostatniej podróży apostolskiej do najbardziej opuszczonych i zaniedbanych plemion wewnętrznych regionów Urugwaju.
Alfons został zamordowany tego samego dnia i w tym samym miejscu co Roch, gdy poruszony krzykami ludzi pobiegł do towarzysza już śmiertelnie zranionego. Umierając, Alfons upadł przy progu kościoła, w którym niedługo wcześniej odprawił Ofiarę Mszy świętej.
Jan del Castillo dwa dni później, w pobliskiej redukcji nazwanej Wniebowzięciem, którą Roch założył dnia 15 sierpnia tego samego roku i powierzył jego opiece, po zadaniu mu wielu tortur został ukamienowany i, pobożnie wzywając imienia Jezusa, oddał ducha.
Tak więc ci trzej męczennicy, których ofiara była miła Bogu, użyźniając własną krwią ziemię zroszoną wcześniej swoim potem, ponieśli śmierć, aby — za łaską Boga — mogły tam wyrosnąć obfitsze plony wiary.
Alfons miał trzydzieści jeden lat, a Juan trzydzieści trzy, gdy ponieśli śmierć.
Na próżno prześladowcy w swoim gniewie bezcześcili ciała męczenników, rozrywając je i paląc. Nigdy nie zatarła się pamięć o ich chwalebnym męczeństwie. Świadectwo to zostało utrwalone w bardzo ważnych dokumentach współczesnych wydarzeniom, a także potwierdzone w trzech procesach sporządzonych zaraz po ich śmierci w kuriach biskupich Buenos Aires, Corrientes i Candelarii i zachowało żywą moc aż do naszych czasów.
Ponieważ jednak niesprzyjające okoliczności polityczne utrudniały prowadzenie sprawy, nowy proces informacyjny przeprowadzony w kurii arcybiskupiej Buenos Aires w roku 1928 jasno wykazał istnienie opinii męczeństwa i jego przyczyny. Dzięki temu, po zwyczajowych dyskusjach, dnia 13 września 1932 roku papież Pius XI zatwierdził Dekret o wprowadzeniu sprawy beatyfikacyjnej do rozpoznania przez Stolicę Apostolską..
Następnie całość dokumentacji historycznej została dokładnie zbadana przez konsultorów Sekcji Historycznej Kongregacji i oceniona przez nich pozytywnie. Sprawa była następnie rozpatrywana zgodnie z obowiązującą procedurą podczas trzech kongregacji: wstępnej, przygotowawczej i generalnej. Wreszcie dnia 3 grudnia 1933 roku papież Pius XI uroczyście ogłosił dekretem, że potwierdza się męczeństwo i przyczynę męczeństwa Czcigodnych Sług Bożych Rocha Gonzáleza, Alfonsa Rodrígueza i Juana del Castillo, a dnia 28 stycznia 1938 roku ogłosił ich błogosławionymi.
Ponieważ z dnia na dzień wzrastała liczba łask otrzymywanych przez wiernych za wstawiennictwem Błogosławionych, postulatorzy sprawy spośród różnych uzdrowień, które — po wezwaniu ich imion — wydawały się dokonane w sposób nadzwyczajny, wybrali jedno i przedstawili je Stolicy Apostolskiej do zbadania, aby tymże Błogosławionym mogły zostać przyznane honory świętych.
Po przeprowadzeniu procesu kanonicznego na terenie Urugwaju w roku 1957, uzdrowienie zostało przedłożone Radzie Lekarskiej, a następnie teologom, aby je ocenili. Ocena ta zakończyła się wynikiem pozytywnym. Następnie, po dopełnieniu wszystkich zwyczajowych procedur, została zatwierdzona pozytywna opinia, o której wspomnieliśmy wyżej, dekretem o cudzie ogłoszonym w Naszej obecności dnia 28 marca 1988 roku. Za zgodą Kardynałów i Biskupów zgromadzonych na konsystorzu dnia 2 maja 1988 roku postanowiliśmy, że obrzęd kanonizacji odbędzie się dnia 16 maja tego samego roku.
Dzisiaj zatem, podczas uroczystej Mszy świętej, wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Na chwałę Świętej i Niepodzielnej Trójcy, dla wywyższenia wiary katolickiej i wzrostu życia chrześcijańskiego, na mocy władzy Naszego Pana Jezusa Chrystusa, Świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz Naszej, po uprzednim długim namyśle, po zasięgnięciu opinii licznych Naszych Braci w biskupstwie, ogłaszamy i ustanawiamy Świętymi błogosławionych Rocha Gonzáleza de Santa Cruz, Alfonsa Rodrígueza i Juana del Castillo, kapłanów i męczenników, i wpisujemy ich do katalogu Świętych, postanawiając, że w całym Kościele mają być wśród Świętych czczeni z należną pobożnością. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Dan w Asunción dnia 16 maja roku Pańskiego 1988, w dziesiątym roku Naszego Pontyfikatu.
JA, JAN PAWEŁ II
Biskup Kościoła Katolickiego
Marcellus Rossetti, protonotariusz apostolski
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
