Jan Paweł II
«TRADENT VOS». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNYM SŁUGOM BOŻYM MARCINOWI OD ŚWIĘTEGO MIKOŁAJA I MELCHIOROWI OD ŚWIĘTEGO AUGUSTYNA
Rzym, 23 kwietnia 1989 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Wydadzą was na udrękę i będą was zabijać, i będziecie w nienawiści u wszystkich narodów, z powodu mego imienia. Lecz kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony.” (Mt 24, 9. 13).
W gronie tych, którzy przez męczeństwo uczestniczyli w krzyżu Chrystusa, znajdują się także Czcigodni Słudzy Boży Marcin od Świętego Mikołaja i Melchior od Świętego Augustyna, którzy, przynaglani wielką miłością do Pana i do dusz, oddali swoje życie szerzeniu Ewangelii i lekceważąc grożące im niebezpieczeństwa, chętnie przelali krew za wiarę.
Marcin od Świętego Mikołaja, najstarszy syn Lorenza Lumbrerasa i Anny Peralty, szlachetnych małżonków aragońskich, urodził się w Saragossie prawdopodobnie 8 grudnia 1598 roku. Dwa dni później otrzymał sakrament chrztu. Wyrzekłszy się dóbr i marności tego świata, przywdział habit augustianów rekoletów w klasztorze w Borja 30 kwietnia 1618 roku, a śluby zakonne złożył 1 maja następnego roku. W roku 1622, posłuszny woli Bożej i przełożonych, wyruszył statkiem na Filipiny. Podczas krótkiego pobytu w Meksyku otrzymał święcenia kapłańskie. Po przybyciu do miejsca przeznaczenia z gorliwością służył swojemu zakonowi i tamtejszym ludom. Dostrzegając jego ducha skupienia i modlitwy, przełożeni mianowali go mistrzem nowicjatu domu zakonnego św. Mikołaja w Manili. Pierwszy biograf opisał go jako umartwionego pustelnika, człowieka bardziej niebiańskiego niż ziemskiego, prawdziwy cud świętości. Oddany apostolskiej posłudze wobec chorych i umierających, był poszukiwany przez wszystkich, ponieważ wnosił pokój i pogodę ducha. Pragnąc przelać krew dla Chrystusa, wielokrotnie prosił o możliwość wyjazdu na misje do Japonii. Dopiero w roku 1629 otrzymał upragnione pozwolenie.
Melchior od Świętego Augustyna, syn Pedra Sáncheza i Maríi Pérez, urodził się w Elwirze w roku 1609, gdzie przyjął chrzest. W wieku dwunastu lat stracił rodziców i szybko odnalazł nową rodzinę wśród augustianów rekoletów. Habit tego zakonu przyjął w roku 1617, a 26 marca następnego roku złożył śluby zakonne. Później wraz z innymi współbraćmi dobrowolnie udał się na Filipiny. Także on otrzymał święcenia kapłańskie w Meksyku, po czym dotarł do miejsca swojej pracy apostolskiej.
Obaj Czcigodni Słudzy Boży, przybywszy do Nagasaki 4 września 1632 roku, schronili się w górach położonych niedaleko miasta. Niedostatek, zimno i trudne warunki szybko wyniszczyły ich zdrowie. Melchior ciężko zachorował, a jego towarzysz Marcin udał się z nim do miasta w poszukiwaniu pomocy. Chińscy kupcy, którzy za znaczną sumę przewieźli ich do Japonii, licząc na obiecaną nagrodę za wskazanie obecności misjonarzy, wydali ich władzom, wskutek czego zostali uwięzieni. Pozostawali w więzieniu przez czterdzieści dni. Ponieważ ani obietnice, ani groźby nie zdołały skłonić ich do wyrzeczenia się wiary, zostali skazani na śmierć. Aby ich los stał się przestrogą dla tamtejszych chrześcijan, władze nakazały spalić ich żywcem.
11 grudnia wyprowadzono ich z klatki, w której byli przetrzymywani, i zaprowadzono na miejsce męczeństwa. Tam przywiązano ich do słupów jednym tylko palcem, aby mogli łatwo się uwolnić i uciec z płomieni, gdyby zdecydowali się zaprzeć wiary. Melchior, już bardzo osłabiony chorobą i wcześniejszymi cierpieniami, szybko oddał ducha Bogu, uduszony dymem. Marcin, młody i silny, znosił mękę przez cztery godziny. Ich prochy zostały rozsypane do morza.
Już w następnym roku, 1633, zaczęto zbierać świadectwa o ich męczeństwie, a w latach 1637-1638 przeprowadzono w Makau prawnie wymagany proces dotyczący opinii męczeństwa. Następnie odbyły się kolejne procesy, których akta zostały ponownie zbadane przez Konsultorów Teologicznych oraz Kardynałów i Biskupów Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Dlatego 28 listopada 1988 roku ogłosiliśmy dekret stwierdzający męczeństwo za wiarę kapłanów Marcina od Świętego Mikołaja i Melchiora od Świętego Augustyna.
Następnie postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Rzymie 23 kwietnia 1989 roku.
Dzisiaj więc, na placu przed Bazyliką św. Piotra na Watykanie, podczas uroczystej Mszy świętej wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci: Elíasa Yanes Álvareza, arcybiskupa Saragossy, Ugo Polettiego, Naszego Wikariusza dla Miasta Rzymu, Simone Scatizziego, biskupa Pistoia, oraz Louisa-Alberta Vachona, arcybiskupa Quebecu, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodni Słudzy Boży Marcin od Świętego Mikołaja, Melchior od Świętego Augustyna, Maria od Jezusa Dobrego Pasterza, Maria Małgorzata Caiani oraz Maria Katarzyna od Świętego Augustyna nosili tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich święto każdego roku w dniu ich narodzin dla nieba: Marcina od Świętego Mikołaja i Melchiora od Świętego Augustyna — 11 grudnia; Marii od Jezusa Dobrego Pasterza — 21 listopada; Marii Małgorzaty Caiani — 8 sierpnia; Marii Katarzyny od Świętego Augustyna — 8 maja, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
To zaś, co postanowiliśmy niniejszym Listem, pragniemy, aby zachowało moc teraz i w przyszłości.
Dan w Rzymie, u św. Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 23 kwietnia roku Pańskiego 1989, w jedenastym roku Naszego Pontyfikatu.
AUGUSTINUS Kard. CASAROLI
Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
