Jan Paweł II
«SI NON VULTIS». BULLA KANONIZACYJNA, OGŁASZAJĄCA, ŻE BŁOGOSŁAWIONY RYSZARD PAMPURI ZOSTAJE WPISANY DO KATALOGU ŚWIĘTYCH
Rzym, 01 listopada 1989 r.
Jan Paweł II, Biskup, Sługa Sług Bożych, na wieczną rzeczy pamiątkę.
„Jeśli nie chcecie umrzeć z pragnienia na tej pustyni, pijcie miłość. Jest ona źródłem, które Pan zechciał tutaj umieścić, abyśmy nie ustali w drodze” (św. Augustyn, Komentarz do Pierwszego Listu św. Jana, VII, 1).
Z tego zbawiennego źródła czerpał również błogosławiony Ryszard Pampuri, który, wypełniając przykazania Ewangelii, „wcześnie osiągnąwszy doskonałość, przeżył czasów wiele. Dusza jego podobała się Bogu, dlatego pospiesznie wyszedł spośród nieprawości” (Mdr 4, 13-14). Urodził się dnia 2 sierpnia 1897 roku w miejscowości Trivolzio, w prowincji Pawia. Następnego dnia został ochrzczony i nadano mu imiona Erminio Filippo.
W dzieciństwie osierocony przez oboje rodziców, został powierzony opiece wujostwa mieszkającego w Turynie, które zapewniło mu chrześcijańskie wychowanie. Już od najmłodszych lat wyróżniał się pilnością w nauce oraz zaangażowaniem apostolskim. W roku 1915 rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie w Pawii. Podczas pierwszej wojny światowej służył w szpitalu wojskowym, opiekując się rannymi żołnierzami z wielką braterską miłością. W roku 1921 uzyskał dyplom lekarza medycyny i chirurgii z najwyższym wyróżnieniem, a wkrótce potem został mianowany lekarzem w miejscowości Morimondo, w prowincji mediolańskiej. Przez sześć lat pełnił tam swoją posługę, okazując wielką kompetencję zawodową i troskę o chorych, którym starał się pomagać zarówno w potrzebach ciała, jak i ducha.
Zwłaszcza ubodzy doświadczali jego ofiarnej i ofiarnej miłości. Był gorliwym współpracownikiem miejscowego proboszcza, przewodniczącym Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży oraz sekretarzem parafialnej komisji misyjnej. Pragnąc pomagać innym na drodze chrześcijańskiej doskonałości, organizował rekolekcje dla młodzieży i robotników z tamtych okolic.
Idąc za powołaniem do życia konsekrowanego, które odczuwał już od młodości, w roku 1927 rozpoczął nowicjat w Zakonie Szpitalnym św. Jana Bożego w Brescii i przyjął imię brat Ryszard. W październiku 1928 roku złożył śluby zakonne ubóstwa, posłuszeństwa, czystości i posługi chorym. W ciągu trzech lat życia zakonnego, idąc śladami założyciela, św. Jana Bożego, z wielką gorliwością zachowywał regułę swego zakonu i wyróżniał się duchem modlitwy oraz głębokim życiem wewnętrznym. Dla chorych był wielkim wsparciem i pociechą, dla współbraci przykładem życia, a dla lekarzy i pracowników szpitala zachętą do dobra. Także osoby korzystające z prowadzonego przez niego gabinetu stomatologicznego doświadczały jego dobroci i świadectwa wiary. Z prostotą, wytrwałością i żarliwą miłością starał się żyć w zjednoczeniu z Chrystusem przez nieustanną modlitwę, nabożeństwo do Eucharystii i Najświętszej Maryi Panny oraz wierne wypełnianie wszystkich obowiązków lekarza i zakonnika. Zawsze postępował w świetle wiary, a słowo Boże było normą jego myśli i czynów. Już jako człowiek świecki odczuwał obowiązek i potrzebę wprowadzania ducha Ewangelii do rodzin, szkół i środowiska pracy, aby wszystko odnowić w Chrystusie, poprzez żywe, proste i otwarte świadectwo życia. Medycynę uważał i praktykował jako narzędzie służby Chrystusowi obecnemu w cierpiącym człowieku, a zarazem jako wyraz prawdziwej miłości braterskiej i nadprzyrodzonego ducha wiary. W ten sposób wykonywanie zawodu lekarza łączył z odważnym i konsekwentnym świadectwem wierności wobec Boga i Kościoła.
Już podczas wojny podupadł na zdrowiu, zapadając na zapalenie opłucnej, z którego nigdy całkowicie nie wyzdrowiał. Dotknięty zapaleniem naczyń krwionośnych i ciężką chorobą płuc, zmarł pobożnie w Mediolanie dnia 1 maja 1930 roku, mając trzydzieści trzy lata, otoczony powszechną opinią świętości.
Opinia o świętości tego wiernego ucznia Chrystusa wzrastała po jego śmierci. Dlatego w Kurii Arcybiskupiej w Mediolanie rozpoczęto jego proces kanonizacyjny. Po przeprowadzeniu wymaganych procesów kanonicznych oraz pozytywnym zakończeniu badań teologicznych dotyczących cnót i dwóch cudownych uzdrowień przypisywanych jego wstawiennictwu, sami dokonaliśmy uroczystego obrzędu beatyfikacji dnia 4 października 1981 roku.
Wraz ze wzrostem pobożności wiernych wobec nowego Błogosławionego wielu ludzi dawało świadectwo o otrzymanych za jego przyczyną łaskach.
Postulatorzy sprawy zwrócili szczególną uwagę na uzdrowienie chłopca w diecezji Albacete w Hiszpanii, uznane za cudowne, które dokonało się w roku 1982. Po przeprowadzeniu procesu kanonicznego przypadek ten został poddany zwyczajnym badaniom lekarzy i teologów, a po uzyskaniu pozytywnego wyniku dnia 11 lutego 1989 roku ogłoszono dekret o cudzie.
Umocnieni głosami Kardynałów i Biskupów zgromadzonych na Konsystorzu dnia 13 marca 1989 roku, postanowiliśmy dokonać kanonizacji dnia 1 listopada tego samego roku.
Dzisiaj więc podczas uroczystej Mszy świętej w Bazylice Watykańskiej św. Piotra wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Na chwałę Świętej i Niepodzielnej Trójcy, dla wywyższenia katolickiej wiary i wzrostu chrześcijańskiego życia, na mocy władzy Naszego Pana Jezusa Chrystusa, Świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz Naszej, po uprzednim długim namyśle i częstym błaganiu o pomoc Bożą, a także za radą licznych Naszych Braci w biskupstwie, ogłaszamy i ustanawiamy Świętymi Kaspera Bertoniego i Ryszarda Pampuriego oraz wpisujemy ich do katalogu Świętych, postanawiając, że w całym Kościele powszechnym mają oni być wśród świętych czczeni z należną czcią. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”
Po wypowiedzeniu tych słów poleciliśmy sporządzić i ogłosić niniejszą Bullę kanonizacyjną. Następnie wraz ze wszystkimi obecnymi złożyliśmy Bogu dziękczynienie i wygłosiliśmy przemówienie o nowych Świętych oraz ich cnotach i dziełach. Wezwaliśmy również ich niebiańskiego wstawiennictwa i dalej sprawowaliśmy Najświętszą Ofiarę ku ich czci w bardziej uroczystym obrzędzie.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, dnia 1 listopada roku Pańskiego 1989, w dwunastym roku Naszego Pontyfikatu.
JA, JAN PAWEŁ II
Biskup Kościoła Katolickiego
Marcellus Rossetti
protonotariusz apostolski
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
