Jan Paweł II
«MARTYRIUM QUO». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ MARII OD MIŁOSIERDZIA
PRAT Y PRAT
Rzym, 29 kwietnia 1990 r.
„Męczeństwo, przez które uczeń upodabnia się do Mistrza przyjmującego z własnej woli śmierć dla zbawienia świata i naśladując Go w przelaniu krwi, uważa Kościół za dar szczególny i najwyższą próbę miłości.” (Sobór Watykański II, konst. dogm. o Kościele Lumen gentium, 42).
Także Czcigodna Służebnica Boża Maria od Miłosierdzia Prat y Prat gorliwie szła drogą rad ewangelicznych za Panem Jezusem, którego miłością płonęła, a ostatecznie również drogą Kalwarii, otrzymując łaskę dania świadectwa swojej wierności Bogu przez przelanie krwi.
Urodziła się w Barcelonie dnia 6 marca 1880 roku jako pierwsze dziecko prawowitych małżonków Joana Prat y Serra i Teresy Prat y Bordoy, a następnego dnia otrzymała sakrament chrztu świętego. Po młodości poświęconej nauce, apostolstwu i trosce o młodsze rodzeństwo po śmierci obojga rodziców, dnia 27 sierpnia 1904 roku wstąpiła do nowicjatu Towarzystwa św. Teresy od Jezusa w Tortosie, a dnia 10 marca 1907 roku złożyła pierwsze śluby zakonne. Następnie poświęciła się pracy wychowawczej w różnych szkołach swojego zgromadzenia. Dnia 10 marca 1913 roku złożyła profesję wieczystą i została skierowana do nowicjatu w Tortosie. Od roku 1920 do 1936 mieszkała w domu macierzystym w Barcelonie, gdzie pełniła różne obowiązki. Pozostając wierna swojemu powołaniu, nieustannie wzrastała w wierze, miłości Boga i gorliwości apostolskiej; zawsze okazywała się pogodna, mocna i sprawiedliwa, uboga, posłuszna przełożonym i wierna Regule, miłująca umartwienie i wyrzeczenie.
Wydarzenia hiszpańskiej wojny domowej, która wybuchła w roku 1936, dotknęły również życie Kościoła i zgromadzeń zakonnych w Barcelonie. Maria od Miłosierdzia Prat y Prat wraz ze siostrami opuściła dom macierzysty i udała się w inne miejsce, aby uniknąć zbliżającego się prześladowania. Rankiem dnia 23 lipca 1936 roku przełożona poleciła jej udać się do domu siostry Marii Teresy. „Idziemy na śmierć” — odpowiedziała spontanicznie. „Pójdziemy jednak, ponieważ taka jest wola Boża”. W towarzystwie jednej ze sióstr udała się tam, dokąd posłuszeństwo jej nakazywało. W drodze zostały zatrzymane przez grupę uzbrojonych mężczyzn, których przywódca zapytał, kim są. „Jesteśmy zakonnicami oddanymi wychowaniu” — odpowiedziała szybko i odważnie Czcigodna Służebnica Boża, świadoma wielkiego niebezpieczeństwa, na jakie się narażała przez tę odpowiedź, gotowa nawet ponieść śmierć z miłości do Chrystusa.
Jak łatwo było przewidzieć, natychmiast zostały aresztowane, następnie poddane rewizji, przesłuchaniom i upozorowanej egzekucji. Uznane za winne dlatego, że były zakonnicami i nauczały religii chrześcijańskiej, zostały wywiezione samochodem w odludne miejsce przy drodze Rabassada i tam postrzelone z broni palnej. Ciężko ranne pozostawiono na miejscu. Jeden z milicjantów powrócił i widząc, że Matka Maria od Miłosierdzia jeszcze żyje, ponownie do niej strzelił, jednak jej nie zabił. Minęło kilka godzin, podczas których, cierpiąc wielki ból, przeplatała modlitwę „Ojcze nasz” krótkimi aktami strzelistymi i — podobnie jak Jezus na krzyżu — błagała Boga o przebaczenie dla swoich prześladowców. W obecności siostry, która przeżyła, odeszła spokojnie do Pana we wczesnych godzinach dnia 24 lipca 1936 roku.
Wobec utrzymującej się opinii męczeństwa w roku 1969 w Kurii Arcybiskupiej w Barcelonie rozpoczęto sprawę kanonizacyjną przez przeprowadzenie procesu informacyjnego. Po zakończeniu z pomyślnym wynikiem badań teologicznych w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych dnia 21 grudnia 1989 roku został ogłoszony w Naszej obecności Dekret uznający śmierć wspomnianej Czcigodnej Służebnicy Bożej za prawdziwe męczeństwo. Następnie postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Rzymie dnia 29 kwietnia 1990 roku.
Dzisiaj więc na placu przed Bazyliką św. Piotra podczas uroczystej celebracji wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Gabina Díaz Merchán, arcybiskupa Oviedo, Narcisa Jubany Arnau, arcybiskupa seniora i administratora apostolskiego Barcelony, Raymunda Torrella Cascante, arcybiskupa Tarragony, oraz Giovanniego Saldarini, arcybiskupa Turynu, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodni Słudzy Boży Cyryl Bertrán i siedmiu Towarzyszy, Innocenty od Niepokalanego Poczęcia, Maria od Miłosierdzia Prat, Jakub Hilary Barbal Cosán, męczennicy, oraz Filip Rinaldi, prezbiter, nosili tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich wspomnienie w miejscach i w sposób określony przez prawo: Cyryla Bertrána i siedmiu Towarzyszy oraz Innocentego od Niepokalanego Poczęcia — 9 października, Marii od Miłosierdzia Prat — 24 lipca, Jakuba Hilarego Barbal Cosán — 18 stycznia, a Filipa Rinaldiego — 5 grudnia każdego roku. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, chcemy, aby zachowało moc teraz i w przyszłości. Niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u św. Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 29 kwietnia roku Pańskiego 1990, w dwunastym roku Naszego Pontyfikatu.
AUGUSTINUS Kard. CASAROLI
Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
