Jan Paweł II
«QUANDIU FECISTIS». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ PAULINIE OD KONAJĄCEGO SERCA JEZUSA VISINTAINER
Florianópolis, 18 października 1991 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – «Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili» (Mt 25, 40).
Posłuszna przykazaniom Boskiego Mistrza i ożywiona gorącą miłością, Czcigodna Służebnica Boża Paulina od Konającego Serca Jezusa poświęciła swoje życie chwale Bożej, służbie ubogim, ludziom starszym i osieroconym dziewczętom, a także założonemu przez siebie zgromadzeniu zakonnemu, któremu dała pokorne i pełne ofiary świadectwo życia, zakorzenionego w głębokiej wierze w Boga, wyrażającej się w ochoczym posłuszeństwie przełożonym oraz w spokojnym znoszeniu licznych cierpień.
Urodziła się jako drugie z czternaściorga dzieci 16 grudnia 1865 roku w miejscowości Vigolo Vattaro w diecezji Trydent. Jej rodzicami byli Antonio Napoleone Visintainer i Anna Pianezzer. Na chrzcie otrzymała imiona Amabile Lucia. Następnie, 27 kwietnia 1874 roku, przyjęła sakrament bierzmowania.
W wieku dziesięciu lat wyemigrowała wraz z rodziną do Brazylii i osiedliła się w Vigolo, na terenie parafii Nova Trento, w obecnym stanie Santa Catarina. Tam po raz pierwszy przyjęła Eucharystię i zaczęła prowadzić apostolat pod kierunkiem Ojców Jezuitów. Z wielką troską uczyła katechizmu młodsze dzieci, odwiedzała chorych w ich domach oraz opiekowała się kaplicą św. Jerzego.
12 lipca 1890 roku, już całkowicie oddana dziełom miłosierdzia, zamieszkała wraz z jedną towarzyszką w ubogiej chatce, gdzie przyjęły i pielęgnowały kobietę chorą na raka. To właśnie stało się ziarnem, z którego narodziło się Zgromadzenie Małych Sióstr Niepokalanego Poczęcia, zatwierdzone pięć lat później przez biskupa Kurytyby, a następnie także przez Stolicę Apostolską.
7 grudnia 1895 roku złożyła profesję zakonną, przyjmując imię Paulina od Konającego Serca Jezusa.
Wybrana w 1903 roku przełożoną generalną nowego zgromadzenia, roztropnie troszczyła się o jego rozwój i umocnienie. Kierowała siostrami, dając im nieustannie przykład ufności w Opatrzność, ducha wyrzeczenia, umiłowania ubóstwa, modlitwy oraz wyjątkowej troski o ubogich. Z woli arcybiskupa São Paulo, dokąd przeniesiono w międzyczasie dom generalny zgromadzenia, podczas kapituły w 1909 roku została pozbawiona urzędu przełożonej, zachowując jednak wielki autorytet jako założycielka. Jako zwykła siostra spędziła resztę życia najpierw w Bragança Paulista, a następnie w domu macierzystym w São Paulo. Tam odznaczała się niezwykłą pokorą i łagodnością ducha, a zarazem wytrwałym dążeniem do naśladowania Chrystusa i praktykowania cnót oraz dzieł miłosierdzia. Zawsze okazywała również wielką miłość wobec swojej rodziny zakonnej, ślubów i reguły, którą przyjęła.
Od 1938 roku zaczęła doświadczać poważnych cierpień związanych z cukrzycą. Po dwóch operacjach amputowano jej palec, a następnie prawe ramię. Ostatnie miesiące życia przeżyła niewidoma. Pobożnie zakończyła życie 9 lipca 1942 roku, otoczona opinią świętości.
Sprawa kanonizacyjna została rozpoczęta w São Paulo w 1965 roku poprzez proces informacyjny oraz trzy procesy rogatoryjne. Następnie, zgodnie z normami Motu proprio „Sanctitatis clarior”, przeprowadzono proces kanoniczny w latach 1982–1983. Po zachowaniu wszystkich przepisów prawa, 8 lutego 1988 roku został ogłoszony w Naszej obecności dekret stwierdzający, że Matka Paulina od Konającego Serca Jezusa praktykowała w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne oraz z nimi związane.
Tymczasem w kurii diecezjalnej w Tubarão przeprowadzono proces kanoniczny dotyczący uzdrowienia, które miało miejsce w 1966 roku i zostało uznane za cud przypisywany wstawiennictwu Czcigodnej Służebnicy Bożej. Po zbadaniu sprawy w zwyczajnym trybie oraz po pozytywnej ocenie lekarzy i teologów Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, 18 lutego 1989 roku został ogłoszony w Naszej obecności dekret o cudzie. Ustaliliśmy zatem, że obrzęd beatyfikacji odbędzie się 18 października podczas Naszej podróży apostolskiej do Brazylii.
W tym dniu podczas liturgii wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszego Brata Paula Evaristo Arns, kardynała arcybiskupa São Paulo, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnej Służebnicy Bożej Matce Paulinie od Konającego Serca Jezusa przysługiwał tytuł Błogosławionej i aby można było obchodzić jej święto każdego roku 9 lipca, w dniu jej narodzin dla nieba, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
To zaś, co postanowiliśmy, chcemy, aby zachowało moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan we Florianópolis, pod pierścieniem Rybaka, dnia 18 października 1991 roku, w czternastym roku Naszego Pontyfikatu.
ANGELUS Kard. SODANO
sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
