Jan Paweł II
«QUI SE HUMILIAT». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ NARCYZIE OD JEZUSA MARTILLO MORÁN
Rzym, 25 października 1992 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Kto się uniża, będzie wywyższony” (Łk 18, 14). Te słowa Ewangelii Chrystusa urzeczywistniły się również w Czcigodnej Służebnicy Bożej Narcyzie od Jezusa Martillo Morán, która z najwyższą gorliwością, wytrwałością i duchową radością szła za Chrystusem drogą życia ukrytego, ubóstwa, pokory i zaparcia się siebie, nieustannie ofiarując Mu ciężkie cierpienia niczym całopalną ofiarę za zbawienie ludzi. Blask jej cnót jaśniał jednak tak wyraźnie, że nie mógł pozostać ukryty przed ludźmi; dlatego już za życia, a jeszcze bardziej po śmierci, szeroko rozpowszechniła się i umocniła opinia o jej świętości.
Urodziła się pod koniec 1832 roku w małej miejscowości archidiecezji Guayaquil w Ekwadorze, z bardzo pobożnych rodziców: Pedro Martillo i Josefy Morán. Gdy następnie została osierocona przez oboje rodziców, aby zdobyć środki do życia i ulżyć domowi w jego ciężarach, przeniosła się do Guayaquil, gdzie spędziła wiele lat. Pod kierunkiem wybitnych przewodników duchowych, wśród których byli biskupi i kapłani, prowadziła życie pobożne, oddając się z wielkodusznością i całkowitym poświęceniem pracy krawieckiej, modlitwie i pokucie. Pod krzyżem Chrystusa, pragnąc na wzór świętej Marianny od Jezusa de Paredes naśladować cierpienia Boskiego Mistrza, odkryła swoje powołanie do życia ofiary i dlatego ze wszystkich sił podjęła duchowe życie wynagradzające i ekspiacyjne, aby pocieszać Serce Jezusa i wspierać rozszerzanie się Jego Królestwa. Złączona bliską przyjaźnią z błogosławioną Mercedes od Jezusa Moliną, zamieszkała w jej domu. Pokorna i prosta, pogodna i hojna wobec ubogich, rozdawała im dochody ze swojej pracy. Oprócz umartwień cielesnych poświęcała wiele czasu i uwagi medytacji oraz modlitwie. Codziennie rozwijała nabożeństwo do Eucharystii, Najświętszego Serca Jezusa i Jego Matki Maryi. Zachowała serce wolne od próżności świata i przywiązania do dóbr ziemskich, a ponieważ całym swoim życiem pragnęła zjednoczyć się z umiłowanym Panem, związała się wieloma ślubami, między innymi wieczystego dziewictwa, ubóstwa i posłuszeństwa. Za radą spowiednika w czerwcu 1868 roku udała się do Limy, gdzie została przyjęta do klasztoru Nuestra Señora del Patrocinio. Chociaż przebywała tam jedynie jako gość, pragnęła wiernie zachowywać regułę klasztorną i uczestniczyć w życiu wspólnoty, aby wykorzystywać każdą sposobność do dalszego postępu na drodze chrześcijańskiej doskonałości. Tam niespodziewanie zakończyła życie dnia 8 grudnia 1869 roku.
Chociaż opinia o jej świętości trwała nieprzerwanie, sprawę kanonizacyjną rozpoczęto dopiero w 1961 roku, gdy w kurii biskupiej w Guayaquil prawidłowo przeprowadzono zwyczajny proces informacyjny. Po dopełnieniu wszystkich wymaganych przez prawo formalności dnia 23 października 1987 roku ogłosiliśmy dekret, w którym uznaliśmy, że Narcyza od Jezusa Martillo Morán praktykowała w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne i z nimi związane. Tymczasem we wspomnianej kurii Guayaquil przeprowadzono już proces kanoniczny dotyczący domniemanego cudownego uzdrowienia, które miało miejsce w 1965 roku i zostało przypisane tej Czcigodnej Służebnicy Bożej. Po zbadaniu sprawy zgodnie z przyjętym zwyczajem dnia 7 marca 1992 roku został ogłoszony Dekret o cudzie. Dlatego postanowiliśmy, aby jeszcze w tym samym roku, dnia 25 października, odbył się w Rzymie obrzęd beatyfikacji.
Dzisiaj więc na placu przed Bazyliką Watykańską podczas uroczystej liturgii wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Richarda Marii Carles Gordó, arcybiskupa Barcelony, Ambrosia Echebarría Arroita, biskupa Barbastro, oraz Juana Ignacia Larrea Holguína, arcybiskupa Guayaquil, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodni Słudzy Boży Braulio Maria Corres, Federico Rubio i sześćdziesięciu dziewięciu Towarzyszy, Filip od Jezusa Munárriz i pięćdziesięciu Towarzyszy oraz Narcyza od Jezusa Martillo Morán nosili tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich święto każdego roku w dniu ich narodzin dla nieba: Braulia Marii Corresa, Federica Rubio i sześćdziesięciu dziewięciu Towarzyszy — 30 lipca; Filipa od Jezusa Munárriza i pięćdziesięciu Towarzyszy — 13 sierpnia; Narcyzy od Jezusa Martillo Morán — 8 grudnia, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Postanawiamy, aby wszystko, co zostało ustanowione niniejszym Listem, zachowało teraz i w przyszłości pełną moc i ważność, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u św. Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 25 października 1992 roku, w piętnastym roku Naszego Pontyfikatu.
ANGELUS Kard. SODANO
sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
