Jan Paweł II
«NOSTER MUNICIPATUS». BULLA KANONIZACYJNA OGŁASZAJĄCA, ŻE BŁOGOSŁAWIENI CYRYL BERTRAND I 8 TOWARZYSZY Z INSTYTUTU BRACI SZKÓŁ CHRZEŚCIJAŃSKICH ORAZ BŁOGOSŁAWIONY INNOCENTY OD NIEPOKALANEGO POCZĘCIA, PROFES I KAPŁAN ZE ZGROMADZENIA MĘKI JEZUSA CHRYSTUSA ZOSTAJĄ WPISANI DO KATALOGU ŚWIĘTYCH
Rzym, 21 listopada 1999 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Nasza bowiem ojczyzna jest w niebie” (Flp 3, 20). Oświeceni światłem Ducha Świętego przyjaciele Pana Jezusa żyją na ziemi, lecz sercem zwracają się ku niebiańskiemu Miastu, do którego prowadzi droga Ewangelii. Oczekiwanie wiecznej ojczyzny, napełniające wszystkich synów Bożych mocą, sprawia, że lekkim i słodkim staje się ciężar cierpień tych, którzy w ziemskim mieście uczestniczą w zniewadze swego Mistrza i Odkupiciela (por. Hbr 13, 13). Nadzieja królowania z Chrystusem i spożywania owocu z drzewa życia (por. Ap 2, 7) podtrzymywała błogosławionego Cyryla Bertranda i jego towarzyszy, gdy krocząc drogą krzyża przygotowywali się do przelania własnej krwi za wiarę podczas szalejącej wojny domowej w Hiszpanii.
Dziewięciu spośród tych błogosławionych należało do Instytutu Braci Szkół Chrześcijańskich, założonego roztropnie przez św. Jana Chrzciciela de La Salle dla krzewienia chrześcijańskiego wychowania młodzieży. Ośmiu z nich było członkami wspólnoty w Turón, na terenie archidiecezji Oviedo, gdzie z wielkim oddaniem troszczyli się o ludzki, chrześcijański i kulturalny rozwój młodych ludzi. Rankiem 5 października 1934 roku Cyryl Bertrand i jego współbracia zgromadzili się na sprawowaniu Eucharystii, której przewodniczył ojciec Innocenty od Niepokalanego Poczęcia, profes ze Zgromadzenia Męki Jezusa Chrystusa. Nagle do domu wtargnęła grupa ludzi, kierowanych nienawiścią do Kościoła i jego dzieci. Pochwycili bezbronnych zakonników i natychmiast zaprowadzili ich do więzienia, gdzie przebywali przez cztery dni. Ich wiara, męstwo, pogoda ducha i całkowite poddanie się woli Bożej były wielkim umocnieniem dla pozostałych współwięźniów. Rankiem 9 października zostali poprowadzeni na miejsce męczeństwa. Z ich ust nie padła ani jedna skarga; cichym głosem modlili się, podtrzymując w sobie płomień nadziei i miłości.
Gdy przybyli na miejsce wybrane przez oprawców, stanęli wokół przygotowanego wcześniej dołu i tam, ugodzeni kulami, dostąpili palmy męczeństwa. Byli to:
Cyryl Bertrand, noszący w świecie imię José Sanz Tejedor, urodzony w Lermie 20 marca 1888 roku. Z całkowitym oddaniem pełnił posługę wychowawcy w różnych miejscowościach; w ostatnich latach życia kierował szkołą Matki Bożej z Covadongi w Turón.
Marcjan Józef, noszący w świecie imię Filomeno López López, urodzony w El Pedregal 17 listopada 1900 roku. Był pozbawiony słuchu, dlatego wykonywał prace stolarskie, którym oddawał się z wielką sumiennością.
Julian Alfred, noszący w świecie imię Wilfredo Fernández Zapico, urodzony w Cifuentes de Rueda 24 grudnia 1903 roku. Z wielkodusznością przeżywał swoje powołanie zakonne oraz posługę wychowawcy.
Wiktorian Pius, noszący w świecie imię Claudio Bernabé Cano, urodzony w San Millán de Lara 7 lipca 1905 roku. Z zapałem poświęcił się wychowaniu młodzieży, kierował scholą i rozwijał czynny udział uczniów w liturgii oraz życiu szkoły.
Beniamin Julian, noszący w świecie imię Wincenty Alonso Andrés, urodzony w Jaramillo de la Fuente 27 października 1908 roku. Gorliwie przykładał się do nauki i formacji zakonnej, a po jej ukończeniu został wysoko cenionym nauczycielem.
August Andrzej, noszący w świecie imię Román Martínez Fernández, urodzony w Andújar 6 maja 1910 roku. Już wcześniej był wychowankiem Braci Szkół Chrześcijańskich; zapragnął pójść ich śladami, poświęcając się Bogu i wychowaniu młodzieży.
Benedykt od Jezusa, noszący w świecie imię Héctor Valdivielso Sáez, urodzony w Buenos Aires w Argentynie 31 października 1910 roku z rodziców Hiszpanów. Z wielką gorliwością wykonywał obowiązki nauczyciela, podejmował różnorodne dzieła apostolskie i pozostawił liczne pisma.
Anicet Adolf, noszący w świecie imię Manuel Seco Gutiérrez, urodzony w Celada Marlantes koło Reinosa 4 października 1912 roku. Troszczył się z wielką starannością o życie duchowe i pilnie przygotowywał się do pracy nauczycielskiej.
Taki sam los spotkał błogosławionego Innocentego od Niepokalanego Poczęcia, noszącego w świecie imię Manuel Canoura Arnau, urodzonego w Santa Cecilia del Valle de Oro 10 marca 1887 roku. Po przyjęciu święceń kapłańskich w 1913 roku natychmiast poświęcił wszystkie swoje siły gorliwej pracy duszpasterskiej oraz nauczaniu różnych przedmiotów. W przeddzień swojej śmierci przybył do Turón do Braci Szkół Chrześcijańskich, aby z racji pierwszego piątku miesiąca sprawować dla uczniów sakrament pojednania.
Po upływie pewnego czasu, 18 stycznia 1937 roku, męczeństwo poniósł również inny Brat Szkół Chrześcijańskich, błogosławiony Jakub Hilary, noszący w świecie imię Manuel Barbal Cosán, urodzony w Enviny koło Lleidy 2 stycznia 1898 roku. Przez kilka lat gorliwie nauczał w różnych domach Instytutu. Później jednak, dotknięty utratą słuchu, musiał wykonywać prace stolarskie. Krótko przed męczeństwem powiedział swoim prześladowcom w Tarragonie: „Umrzeć za Chrystusa to królować!”
Heroiczne świadectwo wiary tych uczniów Chrystusa od początku otaczane było najwyższą czcią przez lud Boży, który nie przestawał uważać ich za prawdziwych męczenników. Proces kanonizacyjny męczenników z Turón rozpoczął arcybiskup Oviedo, natomiast proces błogosławionego Jakuba Hilarego został przeprowadzony przez arcybiskupa Tarragony. Po dopełnieniu wszystkich przepisanych prawem wymogów, dnia 29 kwietnia 1990 roku osobiście zaliczyliśmy ich uroczyście do grona błogosławionych. Wieczorem tego samego dnia w Nikaragui dokonało się cudowne uzdrowienie przypisywane ich wstawiennictwu. Zdarzenie to zostało starannie zbadane przez Kongregację Spraw Kanonizacyjnych i 21 grudnia 1998 roku w Naszej obecności ogłoszono dekret o cudzie. Następnie, przyjmując zgodną opinię Naszych Braci Kardynałów i Biskupów wyrażoną na Konsystorzu odbytym 2 lipca 1999 roku, postanowiliśmy, aby obrzęd kanonizacji odbył się w Rzymie 21 listopada tegoż roku.
Dzisiaj więc, podczas uroczystej Mszy świętej sprawowanej w Bazylice św. Piotra na Watykanie, wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Na chwałę Świętej i Nierozdzielnej Trójcy, dla wywyższenia katolickiej wiary i wzrostu chrześcijańskiego życia, na mocy władzy Naszego Pana Jezusa Chrystusa i Świętych Apostołów Piotra i Pawła, a także Naszej, po uprzednim dojrzałym namyśle, po licznych modlitwach i za radą wielu naszych Braci w biskupstwie, orzekamy i stwierdzamy, że błogosławieni Cyryl Bertrand i ośmiu Towarzyszy oraz Innocenty od Niepokalanego Poczęcia, Benedykt Menni i Tomasz z Cori są Świętymi, wpisujemy ich do Katalogu Świętych, polecając, aby odbierali cześć jako Święci w całym Kościele. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Pragniemy, aby to co postanowiliśmy, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, bez względu na jakiekolwiek przeciwne zarządzenia.
Dan w Rzymie, u świętego Piotra, dnia 21 listopada 1999 roku, w dwudziestym drugim roku Naszego Pontyfikatu.
JA, JAN PAWEŁ II
Biskup Kościoła Katolickiego
Marcellus Rossetti, Protonotariusz
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
