Jan Paweł II
„PER SAECULORUM DECURSUM”. BULLA KANONIZACYJNA, W KTÓREJ BŁOGOSŁAWIONA MARIA OD JEZUSA EUCHARYSTYCZNEGO VENEGAS DE LA TORRE ZOSTAJE WPISANA DO KATALOGU ŚWIĘTYCH
Rzym, 21 maja 2000 r.
Jan Paweł II, Biskup, Sługa Sług Bożych na wieczną rzeczy pamiątkę
„Uzdrowił wszystkich, którzy się źle mieli” (Mt 8, 16).
Na przestrzeni wieków uczniowie Chrystusa naśladowali Jego miłosierną miłość wobec ludzi cierpiących na duszy i na ciele. Wierni wskazaniom Ewangelii miłowali swoich braci, służąc przede wszystkim ubogim i chorym.
Także błogosławiona Maria od Jezusa Eucharystycznego Venegas de la Torre postępowała w ten sposób. Przynaglona miłością Boga poświęciła całe swoje życie ubogim i cierpiącym. Przyszła na świat 8 września 1868 roku w Zapotlanejo, w stanie Jalisco w Meksyku. Na chrzcie otrzymała imię María Natividad. Jej rodzice, Doroteo Venegas Nuño i María Nieves de la Torre, odznaczający się głęboką pobożnością, wychowali ją w przekonaniu, że wiara chrześcijańska powinna zajmować pierwsze miejsce w życiu. Już od dzieciństwa wyróżniała się pobożnością, skromnością i posłuszeństwem. Z wielką gorliwością uczestniczyła w życiu religijnym, oddawała się modlitwie i rozwijała nabożeństwo eucharystyczne, pielęgnując prostą i wytrwałą więź z Bogiem. W 1890 roku została przyjęta do Stowarzyszenia Córek Maryi. Po odbyciu rekolekcji uświadomiła sobie, że Pan powołuje ją do życia konsekrowanego. W 1905 roku przyłączyła się do wspólnoty pobożnych kobiet prowadzących w Guadalajarze niewielki szpital dla ubogich. W 1910 roku złożyła śluby prywatne, a w 1921 roku została wybrana przełożoną tej wspólnoty. Za radą wybitnych duchownych opracowała konstytucje, dzięki którym dzieło to zostało przekształcone w Zgromadzenie Sióstr Córek Najświętszego Serca Jezusowego, zatwierdzone przez arcybiskupa Guadalajary w 1930 roku. Razem z dziewięcioma siostrami złożyła śluby wieczyste, przyjmując imię Maria od Jezusa Eucharystycznego i przez trzydzieści trzy lata pełniła urząd przełożonej generalnej. Nieustannie troszczyła się o uświęcenie własne i swoich sióstr przez praktykowanie miłości wobec Chrystusa obecnego w cierpiących członkach swego Mistycznego Ciała, których z pokorą i miłością rozpoznawała oraz wspomagała. Żarliwe nabożeństwo do Eucharystii stanowiło centrum jej życia duchowego. Dążyła do coraz głębszego zjednoczenia z Chrystusem, szukając Go, adorując i miłując Go w tajemnicy Eucharystii. Z niej czerpała pokój i wewnętrzną siłę pośród chorób oraz trudnych doświadczeń związanych z prześladowaniami religijnymi w Meksyku. Gorliwie zabiegała o to, aby miłość Chrystusa przenikała wszystkich ludzi, zwłaszcza ubogich, chorych, osoby starsze i grzeszników. Szerzyła nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusowego i Najświętszej Maryi Panny. Dla swoich sióstr i wszystkich, którzy się do niej zwracali, była wzorem życia. Prowadziła ich przykładem w praktykowaniu wiary, nadziei, miłości, posłuszeństwa, ubóstwa i pokory. Z wielką wiernością zachowywała konstytucje zgromadzenia, z głębokim szacunkiem odnosiła się do Ojca Świętego, biskupów i kapłanów, troszczyła się o alumnów seminariów duchownych i pozostawiła wybitne świadectwo całkowitego oddania się Bogu oraz cierpiącej ludzkości. Po zakończeniu posługi przełożonej generalnej ostatnie lata życia spędziła na modlitwie i kontemplacji. Z odwagą i cierpliwością znosiła końcowe cierpienia. Zmarła 30 lipca 1959 roku, pozostawiając po sobie powszechną opinię świętości.
Arcybiskup Guadalajary rozpoczął w 1981 roku proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny. Po zakończeniu wszystkich czynności przewidzianych przez Kongregację Spraw Kanonizacyjnych 22 listopada 1992 roku zaliczyliśmy ją do grona Błogosławionych. Następnie jej wstawiennictwu przypisano cudowne uzdrowienie, którego dochodzenie przeprowadzono w Kurii Archidiecezjalnej w Guadalajarze. Po pomyślnym zakończeniu postępowania Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych zbadała sprawę, a 26 marca 1999 roku w Naszej obecności ogłoszono dekret o cudzie. Po wysłuchaniu pozytywnej opinii Kardynałów i Biskupów zgromadzonych na Konsystorzu 2 lipca 1999 roku postanowiliśmy, aby uroczystość kanonizacyjna odbyła się w Rzymie 21 maja Wielkiego Jubileuszu Roku 2000.
Dzisiaj zatem na placu św. Piotra, podczas sprawowania Najświętszej Ofiary, wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Na chwałę Świętej i Nierozdzielnej Trójcy, dla wywyższenia wiary katolickiej i wzrostu życia chrześcijańskiego, na mocy władzy naszego Pana Jezusa Chrystusa i Świętych Apostołów Piotra i Pawła, a także Naszej, po uprzednim dojrzałym namyśle, po licznych modlitwach i za radą wielu naszych Braci w biskupstwie, orzekamy i stwierdzamy, że błogosławieni Krzysztof Magallanes i dwudziestu czterej Towarzysze, Józef Maria de Yermo y Parres oraz Maria od Jezusa Eucharystycznego Venegas de la Torre są Świętymi, i wpisujemy Ich do Katalogu Świętych, polecając, aby odbierali oni cześć jako Święci w całym Kościele. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Chcemy, aby to co postanowiliśmy, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan u Świętego Piotra, dnia 21 maja Roku Pańskiego 2000, w dwudziestym drugim roku Naszego Pontyfikatu.
JA, JAN PAWEŁ II
Biskup Kościoła Katolickiego
Marcellus Rossetti, Protonotariusz
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
