Jan Paweł II
„QUODCUMQUE DIXERIT”. LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEMU SŁUDZE BOŻEMU WILHELMOWI JÓZEFOWI CHAMINADE
Rzym, 03 września 2000 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie” (J 2, 5). Te słowa, wypowiedziane przez Najświętszą Maryję Pannę do sług w Kanie Galilejskiej, Czcigodny Sługa Boży Wilhelm Józef Chaminade zwykł często powtarzać swoim uczniom, zarówno świeckim, jak i zakonnym. Pragnął w ten sposób przypominać całej Rodzinie Maryi, że powinna postrzegać siebie jako pozostającą w stanie nieustannej misji, podejmowanej pod opieką i natchnieniem Matki Odkupiciela, złączonej z Jej Synem we wszystkich tajemnicach Jego życia.
Urodził się 8 kwietnia 1761 roku w Périgueux we Francji. W wieku dziesięciu lat wstąpił do niższego seminarium duchownego w Mussidan, gdzie po czterech latach złożył prywatne śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa. W 1785 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Następnie przeniósł się do Bordeaux, gdzie spędził większą część swojego życia. W 1791 roku odmówił złożenia przysięgi wymaganej przez cywilną konstytucję kleru we Francji i potajemnie pełnił posługę kapłańską, często narażając własne życie. Skazany na wygnanie udał się do Saragossy w Hiszpanii, gdzie u stóp Najświętszej Maryi Panny del Pilar doprowadził do dojrzałości swoje maryjne i apostolskie zamysły, a mianowicie plan utworzenia rodziny złożonej ze świeckich i osób konsekrowanych, oddanych Maryi. W 1800 roku powrócił do Bordeaux i podjął starania o odnowienie dawnej Kongregacji Mariańskiej, która miała stać się ośrodkiem jego niestrudzonej działalności ewangelizacyjnej, zmierzającej do ponownego uczynienia Francji krajem w pełni chrześcijańskim. W 1801 roku Stolica Apostolska mianowała go Misjonarzem Apostolskim. Tytuł ten uważał za szczególnie cenny. „Wszyscy jesteście misjonarzami — wypełniajcie swoją misję” — często powtarzał swoim uczniom. W tym samym roku wraz z Czcigodną Marią Teresą de Lamourous założył dzieło miłosierdzia przeznaczone dla dziewcząt znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej. W 1816 roku wspólnie z Czcigodną Adelajdą de Batz de Trenquelléon założył w Agen Instytut Córek Maryi Niepokalanej, a w następnym roku powołał w Bordeaux Towarzystwo Maryi. Oba instytuty rozwijały się szybko we Francji i w 1839 roku zostały uhonorowane przez papieża Grzegorza XVI dekretem pochwalnym (decretum laudis). Ostatnie dziesięć lat życia Sługi Bożego było okresem sporów i goryczy. Tę ciężką próbę zniósł jednak z największą wiernością wobec Kościoła i własnego sumienia, pozostając człowiekiem głębokiej wiary i miłości. Otoczony pierwszymi członkami Towarzystwa Maryi pobożnie zakończył życie 22 stycznia 1850 roku. Blaskiem cnót budził podziw swoich uczniów. Jego wiara była autentyczna, mocna, czynna oraz umacniana przez wytrwałe studium i nieustanną medytację Pisma Świętego. Ukształtowany przez duchowość szkoły francuskiej wytrwale naśladował Chrystusa w zachowywaniu Jego przykazań, także w czasie szczególnie bolesnych doświadczeń. Synowskie oddanie Najświętszej Maryi Pannie zapewniało mu pokój serca w każdych okolicznościach i pomagało wiernie wypełniać wolę Bożą. Gorliwość apostolska, zwłaszcza wobec młodzieży, czyniła go odważnym, roztropnym w podejmowaniu decyzji, cierpliwym i wytrwałym w działaniu.
Wraz z rozszerzaniem się opinii świętości rozpoczęto jego proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny oraz przeprowadzono procesy kanoniczne w Bordeaux i w Vitorii w Hiszpanii. Po zakończeniu wszystkich czynności przewidzianych prawem Nasz Poprzednik, papież Paweł VI, 18 października 1973 roku orzekł, że Czcigodny Sługa Boży Wilhelm Józef Chaminade praktykował w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne oraz cnoty z nimi związane. Następnie cudowne uzdrowienie, które dokonało się w 1991 roku w Buenos Aires w Argentynie, zostało przypisane jego wstawiennictwu. Dlatego też 20 grudnia 1999 roku w Naszej obecności ogłoszono dekret o cudzie, a My postanowiliśmy, aby uroczystość beatyfikacyjna odbyła się w Rzymie 3 września Wielkiego Jubileuszu Roku 2000.
Z wielką radością dzisiaj, wobec ogromnej rzeszy wiernych zgromadzonych na placu św. Piotra przed Bazyliką Watykańską, podczas sprawowania Najświętszej Ofiary, wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Camillo kardynała Ruiniego, Naszego Wikariusza dla diecezji rzymskiej, Dionigi kardynała Tettamanzi, arcybiskupa Genui, Pierre kardynała Eyta, arcybiskupa Bordeaux, oraz André-Mutien Léonarda, biskupa Namur, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodni Słudzy Boży Pius IX, Jan XXIII, Tomasz Reggio, Wilhelm Józef Chaminade i Kolumban Marmion nosili tytuł Błogosławionych, aby można było obchodzić ich święto każdego roku: Piusa IX — 7 lutego, Jana XXIII — 11 października, Tomasza Reggio — 9 stycznia, Wilhelma Józefa Chaminade — 22 stycznia oraz Kolumbana Marmiona — 3 października, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Chcemy, aby to wszystko co ogłosiliśmy i postanowiliśmy, zachowało pełną moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 3 września Wielkiego Jubileuszu Roku Pańskiego 2000, w dwudziestym drugim roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS Kard. SODANO
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
