Jan Paweł II
«CIRCUMDANTES CIRCUMDEDERUNT». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNYM SŁUŻEBNICOM BOŻYM ROZARII Z SOANO I 2 TOWARZYSZKOM ZE ZGROMADZENIA KAPUCYNEK TERCJAREK
Rzym, 11 marca 2001 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Osaczyli mnie zewsząd, lecz w imię Pana ich pokonałem” (Ps 118 [117], 11).
Także wtedy, gdy w Hiszpanii z całą zaciekłością rozpętało się prześladowanie religijne, Czcigodne Służebnice Boże Rozaria z Soano i dwie jej Towarzyszki ani przez chwilę nie zawahały się publicznie wyznać wiary w Chrystusa, odpłacając swoim prześladowcom miłością i przebaczeniem. Wkrótce po wybuchu wojny domowej, rozpętanej przez zwolenników rewolucji, którzy okazywali otwartą wrogość wobec Kościoła, osób zakonnych i instytucji kościelnych, zostały zmuszone do opuszczenia klasztoru w Masamagrell koło Walencji i przypieczętowały swoją miłość do Boga świadectwem męczeństwa.
Były to:
1. Siostra Rozaria, czyli Petra María Victoria Quintana Argos, urodzona 13 maja 1866 roku w Soano w Kantabrii. Idąc za powołaniem zakonnym, w wieku dwudziestu trzech lat wstąpiła do Zgromadzenia Kapucynek Tercjarek Świętej Rodziny, poświęcającego się wychowaniu opuszczonej młodzieży. Śluby zakonne złożyła 14 maja 1891 roku, a pięć lat później złożyła profesję wieczystą. W swoim zgromadzeniu pełniła obowiązki mistrzyni nowicjatu, przełożonej domu, przełożonej generalnej oraz wikarii generalnej. Gdy wybuchło prześladowanie, schroniła się w domu krewnych, lecz została pojmana i zamordowana 23 sierpnia 1936 roku w miejscowości Puçol koło Walencji. Na znak przebaczenia podarowała jednemu ze swoich prześladowców obrączkę oblubieńczą, którą nosiła jako oblubienica Chrystusa.
2. Siostra Serafina, czyli Emmanuela Justa Fernández Ibero, urodziła się 6 sierpnia 1872 roku w Ochoa koło Pampeluny. W wieku piętnastu lat wstąpiła do Zgromadzenia Kapucynek Tercjarek. Pierwsze śluby złożyła 14 maja 1891 roku, a po pięciu latach profesję wieczystą. W lipcu 1936 roku została zmuszona przez prześladowców do opuszczenia domu zakonnego. Pojmano ją i zamordowano 23 sierpnia 1936 roku. Tuż przed śmiercią wyznała wiarę, wołając: „Niech żyje Chrystus Król!”.
3. Siostra Franciszka Ksawera, czyli María Ferdinanda Fenollosa Alcayna, urodziła się 24 maja 1901 roku w Rafelbuñol, w regionie Huerta de Valencia. Pragnąc całkowicie poświęcić się Bogu, wstąpiła do Zgromadzenia Kapucynek Tercjarek. Śluby czasowe złożyła w maju 1923 roku, a wieczyste w roku 1928. Po wybuchu wojny domowej została zmuszona do opuszczenia klasztoru w Masamagrell i schroniła się u rodziców, lecz została odnaleziona i aresztowana. Rewolucjoniści zamordowali ją 27 września 1936 roku w miejscowości Gilet koło Walencji. Na wzór Boskiego Mistrza przebaczyła swoim zabójcom.
Wobec coraz szerzej rozszerzającej się opinii o ich męczeństwie arcybiskup Walencji rozpoczął w 1990 roku proces beatyfikacyjny, a ściślej – proces o uznanie ich męczeństwa. Po dopełnieniu wszystkich wymogów prawa dnia 18 grudnia 2000 roku w Naszej obecności został promulgowany Dekret o ich męczeństwie. Następnie postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Rzymie 11 marca 2001 roku wraz z beatyfikacją Józefa Aparicia Sanza i jego Towarzyszy.
Dzisiaj zatem podczas uroczystej Mszy Świętej na placu przed Bazyliką św. Piotra ogłosiliśmy następującą formułę beatyfikacyjną:
„Spełniając życzenie naszych Braci Agustíno García-Gasco Vicente, arcybiskupa Walencji, Ricardo Maríi kardynała Carlesa Gordó, arcybiskupa Barcelony, oraz Francesco Ciuranety Aymí, biskupa Lleidy, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodny Sługa Boży Józef Aparicio Sanz oraz dwustu trzydziestu dwóch Towarzyszy otrzymali tytuł Błogosławionych oraz aby ich święto mogło być obchodzone każdego roku dnia 22 września w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Napełnieni głębokim wzruszeniem i niewysłowioną radością z powodu tej chwalebnej beatyfikacji tak licznego grona męczenników, publicznie wysławialiśmy ich wiarę i męstwo, oddaliśmy im należną cześć oraz jako pierwsi z wielką pobożnością wezwaliśmy ich wstawiennictwa.
Chcemy, aby to, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 11 marca 2001 roku, w dwudziestym trzecim roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS kard. SODANO
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
