Jan Paweł II
«DEI SERVUS». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEMU SŁUDZE BOŻEMU JANOWI MARII OD KRZYŻA ZE ZGROMADZENIA KSIĘŻY NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSOWEGO
Rzym, 11 marca 2001 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – Sługa Boży Jan Maria od Krzyża, noszący w świecie imię Mariano García Méndez, członek Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego, który 23 sierpnia 1936 roku, podczas wojny domowej w Hiszpanii, poniósł śmierć z nienawiści do wiary, urodził się 25 września 1891 roku w miejscowości San Esteban de los Patos, w diecezji Ávila. Już od najmłodszych lat przygotowywał się do wiernego naśladowania Chrystusa, co ostatecznie doprowadziło go do najwyższej ofiary – męczeństwa. Ono właśnie upodobniło go do Chrystusa przez przelanie krwi i jest przez Kościół uważane za szczególny dar oraz najwyższy dowód miłości (por. Sobór Watykański II, Lumen gentium, 42). Jako najstarszy spośród piętnaściorga dzieci w rodzinie rolników, odznaczającej się żywą wiarą i gorącą pobożnością, gorliwie rozwijał swoje powołanie kapłańskie i dlatego 18 marca 1916 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Przez blisko dziesięć lat pełnił posługę duszpasterską jako proboszcz w swojej diecezji, dając znakomity przykład pobożności eucharystycznej i maryjnej oraz gorliwej działalności apostolskiej. Pociągało go jednak życie zakonne, ponieważ pragnął jeszcze ściślej zjednoczyć się z Bogiem. Dlatego wstąpił do Karmelu w miejscowości Larrea Amorabieta, gdzie przyjął imię Jan Maria od Krzyża, które pozostało mu drogie przez całe życie. Z powodu słabego zdrowia był zmuszony opuścić Karmel i wstąpił do Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego, których w Hiszpanii potocznie nazywano „Padres Reparadores”. W uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata, 31 października 1926 roku złożył śluby czasowe, zachowując imię Jan Maria od Krzyża.
Kierowany Opatrznością stał się członkiem zgromadzenia założonego we Francji w 1878 roku przez Czcigodnego Leona Dehona.
Przeniknięty duchem i charyzmatem tego zgromadzenia służył wspólnocie w miejscowości Puente la Reina, troszcząc się o budzenie powołań oraz zbieranie środków na seminarium. Wojna domowa, która wybuchła w Hiszpanii w lipcu 1936 roku, całkowicie odmieniła jego życie. Dnia 22 lipca w Walencji stanowczo wystąpił przeciw tym, którzy sprofanowali i podpalili kościół Santos Juanes. Został uwięziony i bez wahania oświadczył, że jest kapłanem. Spędził tam miesiąc. Wszyscy, którzy go poznali, wspominali jego męstwo, niezachwianą wierność oraz wspaniałe świadectwo kapłana i zakonnika. Z przekonaniem powtarzał: „Jakże wielką nagrodą jest oddać życie za Chrystusa! Szczęśliwy jest ten, kto może przelać krew za naszego Pana!”. Wreszcie 23 sierpnia 1936 roku został wraz z dziewięcioma towarzyszami wywieziony na pola w okolicy Silla, niedaleko Walencji, gdzie został rozstrzelany. Wszyscy uznali jego śmierć, także ze względu na heroiczność jego cnót, za prawdziwe męczeństwo. Potwierdził to proces zwyczajny przeprowadzony w archidiecezji Walencji w latach 1959–1960, którego ustalenia zostały następnie jednomyślnie zaakceptowane przez konsultorów teologów oraz kardynałów i biskupów Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Dekret o męczeństwie został promulgowany 18 grudnia 2000 roku. Postanowiliśmy zatem, aby obrzęd beatyfikacji tego Sługi Bożego Jana Marii od Krzyża odbył się w Rzymie 11 marca 2001 roku wraz z innymi towarzyszami.
Dzisiaj zatem na placu przed Bazyliką św. Piotra na Watykanie, podczas uroczystej Mszy Świętej, ogłosiliśmy następującą formułę beatyfikacyjną:
„Spełniając życzenie naszych Braci Agustíno García-Gasco Vicente, arcybiskupa Walencji, Ricardo Maríi kardynała Carlesa Gordó, arcybiskupa Barcelony, oraz Francesco Ciuranety Aymí, biskupa Lleidy, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodny Sługa Boży Józef Aparicio Sanz oraz dwustu trzydziestu dwóch Towarzyszy otrzymali tytuł Błogosławionych oraz aby ich święto mogło być obchodzone każdego roku dnia 22 września w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Przejęci głębokim wzruszeniem i niewysłowioną radością z powodu tej chwalebnej beatyfikacji tak licznych męczenników, publicznie wysławialiśmy ich wiarę i męstwo, oddaliśmy im należną cześć oraz z głęboką pobożnością po raz pierwszy wezwaliśmy ich wstawiennictwa.
Chcemy, aby to, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 11 marca 2001 roku, w dwudziestym trzecim roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS kard. SODANO
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
