Jan Paweł II
«OMNIS, QUI VIVIT». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNYM SŁUGOM BOŻYM JACKOWI SERRANO LÓPEZOWI
Z ZAKONU KAZNODZIEJSKIEGO I 19 TOWARZYSZOM MĘCZENNIKOM
Rzym, 11 marca 2001 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki” (J 11, 26).
Wiara w zmartwychwstanie Chrystusa zajmuje centralne miejsce w życiu każdego chrześcijanina i opiera się całkowicie na Bogu, który „nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych” (Mk 12, 27). Jezus, który zwyciężył grzech i śmierć oraz odkupił upadłą ludzkość, jest także fundamentem przyszłego zmartwychwstania. Ta właśnie nadzieja życia wiecznego sprawiła, że Czcigodni Słudzy Boży Jacek Serrano López i dziewiętnastu Towarzyszy przelali swoją krew, zachowując jedność z Chrystusem i Kościołem. Byli bowiem głęboko przekonani, że śmierć ciała dla tych, którzy pozostali wierni Chrystusowi, jest uczestnictwem w śmierci Pana i konieczną drogą do udziału w Jego zmartwychwstaniu.
Po wybuchu wojny domowej w Hiszpanii w 1936 roku władze republikańskie rozpętały gwałtowne prześladowanie religijne, wymierzone szczególnie przeciwko Kościołowi katolickiemu. Wielu poniosło wówczas śmierć, zwłaszcza kapłani i osoby zakonne. Wśród nich było osiemnastu członków Zakonu Braci Kaznodziejów z Prowincji Aragonii oraz dwóch kapłanów diecezjalnych. Choć nie wszyscy ponieśli śmierć w tych samych okolicznościach, wszystkich łączyły ten sam pokój ducha i niezachwiana ufność w Opatrzność, z którymi w 1936 roku przyjęli męczeństwo.
Oto osiemnastu członków Zakonu Braci Kaznodziejów:
1. Hiacynt (Jacek) Serrano López, kapłan, lat trzydzieści pięć. Był wykładowcą, kaznodzieją oraz wikariuszem prowincjalnym.
2. Alojzy Urbano Lanaspa, kapłan, lat pięćdziesiąt cztery. Był kaznodzieją generalnym i doktorem teologii, a także prowadził liczne dzieła miłosierdzia.
3. Konstantyn Fernández Álvarez, kapłan, lat dwadzieścia dziewięć. Uzyskał doktorat z teologii w Walencji i w Rzymie.
4. Rafał Pardo Molina, brat współpracownik, lat trzydzieści siedem. Pełnił obowiązki zakrystiana.
5. Lucjusz Martínez Mancebo, kapłan, lat trzydzieści cztery. Był gorliwym mistrzem nowicjuszy.
6. Antoni López Couceiro, kapłan, lat sześćdziesiąt siedem. Również pełnił urząd mistrza nowicjuszy.
7. Felicissimus Díez González, kapłan, lat dwadzieścia dziewięć. Wykładał filozofię.
8. Saturiusz Rey Robles, kapłan, lat dwadzieścia dziewięć. Był wykładowcą oraz infirmarzem klasztoru.
9. Tirso Manrique Melero, kapłan, lat pięćdziesiąt dziewięć. Wykładał język łaciński i był kaznodzieją.
10. Gumersindo Soto Barros, brat współpracownik, lat sześćdziesiąt siedem. Z wielką biegłością wykonywał prace ręczne.
11. Lambert de Navascués y de Juan, nowicjusz, lat dwadzieścia pięć.
12. Józef Maria Muro Sanmiguel, kapłan, lat trzydzieści jeden. Gorąco pragnął pracy misyjnej i męczeństwa.
13. Joachim Prats Baltueña, nowicjusz, lat dwadzieścia jeden.
14. Franciszek Calvo Burillo, kapłan, lat pięćdziesiąt pięć. Z wielką sumiennością pełnił obowiązki nauczyciela.
15. Franciszek Monzón Romeo, kapłan, lat dwadzieścia cztery. Został zamordowany wkrótce po przyjęciu święceń kapłańskich.
16. Rajmund Peiró Victorí, kapłan, lat czterdzieści pięć. Był cenionym wychowawcą młodzieży.
17. Józef Maria Vidal Segú, kapłan, lat dwadzieścia cztery. Poniósł śmierć męczeńską wkrótce po święceniach kapłańskich.
18. Jakub Meseguer Burillo, kapłan, lat pięćdziesiąt jeden. Wykładał teologię.
Oto dwaj kapłani archidiecezji Saragossy:
1. Emanuel Albert Ginés, kapłan, lat sześćdziesiąt dziewięć. Poświęcał się przede wszystkim posłudze chorym.
2. Zozym Izquierdo Gil, kapłan, lat czterdzieści jeden. Pełnił urząd proboszcza.
Gdy sława ich męczeństwa coraz bardziej się rozszerzała, arcybiskup Walencji rozpoczął w 1957 roku proces beatyfikacyjny, a ściślej – proces o uznanie ich męczeństwa. Po dopełnieniu wszystkich wymogów przewidzianych prawem dnia 20 grudnia 1999 roku w Naszej obecności został promulgowany Dekret o ich męczeństwie. Następnie postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Rzymie 11 marca 2001 roku.
Dzisiaj zatem podczas uroczystej Mszy Świętej na placu przed Bazyliką św. Piotra ogłosiliśmy następującą formułę beatyfikacyjną:
„Spełniając życzenie naszych Braci Agustíno García-Gasco Vicente, arcybiskupa Walencji, Ricardo Maríi kardynała Carlesa Gordó, arcybiskupa Barcelony, oraz Francesco Ciuranety Aymí, biskupa Lleidy, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodny Sługa Boży Józef Aparicio Sanz oraz dwustu trzydziestu dwóch Towarzyszy otrzymali tytuł Błogosławionych oraz aby ich święto mogło być obchodzone każdego roku dnia 22 września w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Napełnieni głębokim wzruszeniem i niewysłowioną radością z powodu wspaniałej chwały tak licznego grona męczenników, publicznie wysławialiśmy ich wiarę i męstwo, oddaliśmy im należną cześć oraz jako pierwsi z głęboką pobożnością wezwaliśmy ich wstawiennictwa.
Chcemy, aby to, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 11 marca 2001 roku, w dwudziestym trzecim roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS kard. SODANO
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
