Jan Paweł II
«PER IPSUM ERGO». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ MARII BALDILLOU Y BULLIT ORAZ 7 JEJ TOWARZYSZKOM ZGROMADZENIA CÓREK MARYI, SIÓSTR SZKÓŁ POBOŻNYCH (PIJAREK)
Rzym, 11 marca 2001 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Przez Niego więc składajmy Bogu ofiarę czci ustawicznie, to jest owoc warg, które wyznają Jego imię” (Hbr 13, 15). A w Księdze Apokalipsy czytamy: „Tak szaty białe przywdzieje zwycięzca i z księgi życia imienia jego nie wymażę. I wyznam imię jego przed moim Ojcem i Jego aniołami.” (Ap 3, 5).
Do wielkiego grona tych, którzy odnieśli zwycięstwo i dali świadectwo Jezusowi Chrystusowi Maria Baldillou y Bullit oraz pięć jej sióstr ze a także dwie dawne świeckie wychowanki z Urugwaju, Dolores i Consuelo Aguiar-Mella Díaz. Pobudzone miłością do Jezusa Chrystusa poświęciły swoje życie dziełu głoszenia Ewangelii, które wyrażało się przede wszystkim w integralnym wychowaniu opartym na wartościach ludzkich i chrześcijańskich dziewcząt i młodych kobiet oraz w trosce o rozwój i godność kobiety. Wprowadziły bowiem w życie zasadę zawartą w Konstytucjach Zakonnic Szkół Pobożnych: „Uczestnicząc w tej miłości, z jaką Chrystus oddał życie za swoich przyjaciół, my również, na Jego wzór, poświęcamy nasze życie służbie Ewangelii, aby gdy w nas działa śmierć, w innych wzrastało życie” (nr 18).
Wierne i roztropne, pokorne, a zarazem mężne kobiety w prostocie i miłości wiernie wypełniały swoje powołanie, całkowicie oddając się wychowaniu dziewcząt i młodzieży. Nie angażowały się w sprawy polityczne, choć właśnie one w tamtym czasie w Hiszpanii wzburzały społeczeństwo i zwracały się przeciw Kościołowi. Kiedy w roku 1936 wybuchła hiszpańska wojna domowa, ugrupowania polityczne inspirowane ideologią marksistowską rozpętały krwawe prześladowanie Kościoła katolickiego, jawnie okazując nienawiść zarówno do religii, jak i do wszystkich, którzy ją wyznawali. Jako uczennice Chrystusa przelały swoją krew spokojnie i z pokojem serca, wyznając wiarę w Boga oraz przebaczając tym, którzy je krzywdzili, a nawet zabijali. W ten sposób otrzymały palmę męczeństwa.
Były to:
Matka Maria Baldillou y Bullit, urodzona 6 lutego 1905 roku w Balaguer (Lleida), śluby zakonne złożyła w 1927 roku. Już w nowicjacie odznaczała się wyjątkowymi cnotami. Skierowana do kolegium w Walencji stała się przykładem życia całkowicie oddanego Panu, pełnego prostoty i radości w wykonywaniu posługi wychowawczej. Poniosła męczeńską śmierć 8 sierpnia 1936 roku na wybrzeżu El Saler pod Walencją wraz z czterema następnymi Służebnicami Bożymi.
Matka Prezentacja Gallén y Martí, urodzona 20 listopada 1872 roku w Morelli (Castellón), złożyła śluby zakonne w Zgromadzeniu Zakonnic Szkół Pobożnych w 1892 roku. Od 1900 roku aż do swego męczeństwa w 1936 roku przebywała w kolegium w Walencji. Przez trzydzieści sześć lat z wielkim oddaniem prowadziła apostolat kalasantyński wśród dziewcząt oraz ich rodzin w tym mieście.
Matka Maria Alojza Girón y Romera urodziła się 25 sierpnia 1887 roku w Baena (prowincja Kordoba), a śluby zakonne złożyła w Carabanchel w 1918 roku. Od 1920 do 1934 roku prowadziła działalność wychowawczą na Kubie. Po powrocie do Walencji całkowicie poświęciła się pracy pedagogicznej i apostolskiej wśród uczennic oraz dawnych wychowanek aż do 1936 roku, kiedy dostąpiła chwały męczeństwa.
Matka Carmen Gómez y Lezán urodziła się 28 lipca 1869 roku w miejscowości Eulz w Nawarze. Profesję zakonną w Zgromadzeniu Zakonnic Szkół Pobożnych złożyła w 1895 roku. Następnie została skierowana do kolegium w Walencji, które pozostało miejscem całego jej apostolatu aż do męczeńskiej śmierci. Przez czterdzieści jeden lat pełniła obowiązki furtianki, prowadząc życie zakonne z wielką gorliwością pośród uczennic i ich rodzin, umiejętnie łącząc pracę z modlitwą, a pogodę ducha z życzliwością wobec wszystkich.
Matka Klemencja Riba y Mestres urodziła się 8 października 1893 roku w Igualadzie (prowincja Barcelona), a śluby zakonne złożyła w Barcelonie w 1919 roku. Przez pewien czas przebywała w junioracie w Saragossie, po czym została skierowana do kolegium w Walencji. Tam z wielkim oddaniem prowadziła apostolat wychowawczy wśród uczennic i dawnych wychowanek. Pan obdarzył ją nagrodą męczeństwa, gdy miała czterdzieści dwa lata.
Matka Maria de la Yglesia y de Varo urodziła się 25 marca 1891 roku w Egabro, niedaleko Kordoby, a śluby zakonne złożyła w Carabanchel pod Madrytem w 1911 roku. Jako nauczycielka pełniła posługę zakonną w kolegiach w Carabanchel, Kordobie i Madrycie, odznaczając się wielkim duchem ofiary wobec uczennic i dawnych wychowanek. Była wybitną wychowawczynią i nauczycielką przedmiotów szkolnych. Została zamordowana 19 września 1936 roku na przedmieściach Madrytu.
Dolores Aguiar-Mella y Díaz urodziła się 29 marca 1897 roku w Montevideo w Urugwaju z matki Urugwajki i ojca Hiszpana. W następnym roku wraz z całą rodziną przeniosła się do Hiszpanii. Była wychowawczynią internatu w kolegium w Carabanchel, gdzie wyróżniała się pobożnością i bystrością umysłu. Dnia 19 września 1936 roku została aresztowana przed domem, w którym mieszkała wraz z siostrami Zakonnicami Szkół Pobożnych, i tego samego dnia zamordowana u bram Madrytu wraz z wyżej wspomnianą Służebnicą Bożą.
Konsuela Aguiar-Mella y Díaz urodziła się 29 marca 1898 roku, a jako małe dziecko wraz z rodziną przeniosła się do Madrytu. W wieku siedmiu lat rozpoczęła naukę w kolegium w Carabanchel. Wyróżniała się jako roztropna młoda chrześcijanka, pełna miłości bliźniego. Dnia 19 września 1936 roku została pojmana przez żołnierzy i wkrótce potem zamordowana wraz ze swoją siostrą Dolores oraz swoją nauczycielką, Matką Marią de la Yglesia y de Varo.
Nigdy nie ustała opinia, że wszystkie te osiem Służebnic Bożych poniosło śmierć za wiarę. W latach 1985–1987 w archidiecezji Walencji przeprowadzono dochodzenie diecezjalne dotyczące ich męczeństwa, natomiast w latach 1986–1988 analogiczne postępowanie odbyło się w archidiecezji Madrytu. Po dopełnieniu wszystkich wymogów prawa dnia 28 czerwca 1999 roku został Nam przedłożony dekret o męczeństwie. Następnie postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Rzymie dnia 11 marca 2001 roku wraz z beatyfikacją Józefa Aparicio Sanza i innych świadków wiary, którzy ponieśli śmierć podczas tego samego prześladowania religijnego wymierzonego przeciw Kościołowi.
Dzisiaj zatem wobec niezliczonej rzeszy pasterzy i wiernych, podczas uroczystej celebracji Eucharystii, z wielką radością wypowiedzieliśmy następującą formułę beatyfikacji:
„Spełniając życzenie naszych Braci Agustíno García-Gasco Vicente, arcybiskupa Walencji, Ricardo Maríi kardynała Carlesa Gordó, arcybiskupa Barcelony, oraz Francesco Ciuranety Aymí, biskupa Lleidy, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodny Sługa Boży Józef Aparicio Sanz oraz dwustu trzydziestu dwóch Towarzyszy otrzymali tytuł Błogosławionych oraz aby ich święto mogło być obchodzone każdego roku dnia 22 września w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Po ogłoszeniu tej formuły z głęboką pobożnością oddaliśmy cześć nowym Błogosławionym, umocnieni ich niezłomną wiarą, a zarazem prosząc o ich nieustanną pomoc z nieba dla umacniania każdego dnia naszej wiary.
Chcemy, aby to, co postanowiliśmy, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 11 marca 2001 roku, w dwudziestym trzecim roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS kard. SODANO
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
