Jan Paweł II
«QUICUMQUE, INVOCAVERIT». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNYM SŁUGOM BOŻYM TOMASZOWI SITJAR FORTIÁ
Z TOWARZYSTWA JEZUSOWEGO I 11 TOWARZYSZOM
Rzym, 11 marca 2001 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Każdy, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony” (Rz 10, 13).
Chrystus, Początek i Pełnia wiary uczniów, został posłany przez Ojca w pełni czasów, aby wyzwolić wszystkich ludzi z grzechu. Tylko Jego imię może przynieść zbawienie. Śmierć Jezusa jest jedyną ofiarą, przez którą dokonało się ostateczne zbawienie ludzkości. Czcigodni Słudzy Boży Tomasz Sitjar Fortiá i jedenastu Towarzyszy, wiedząc dobrze, że sprawiedliwi po śmierci ciała żyją z Chrystusem Zmartwychwstałym i że w dniu ostatecznym również oni zmartwychwstaną, otwarcie wyznali swoją wiarę. W niezwykle trudnych okolicznościach, zachowując pogodę ducha, dostąpili chwały męczeństwa.
Po wybuchu wojny domowej w Hiszpanii w 1936 roku władze republikańskie, kierujące się ideologią marksistowską, rozpętały wyjątkowo gwałtowne prześladowanie Kościoła katolickiego, okazując śmiertelną nienawiść wobec religii i jej wyznawców. Wśród tych, którzy przypieczętowali swoim życiem wierność Chrystusowi, znajduje się dwunastu członków Towarzystwa Jezusowego: siedmiu kapłanów, czterech braci koadiutorów oraz jeden świecki, którzy wszyscy ponieśli śmierć w 1936 roku.
Byli to:
1. Tomasz Sitjar Fortiá, kapłan, siedemdziesięcioletni. Posłany na misje do Urugwaju, wykładał tam filozofię. Po powrocie do Hiszpanii zasłynął jako katecheta i wychowawca. Pełnił obowiązki mistrza nowicjatu oraz przełożonego domu zakonnego w Gandii, ciesząc się powszechnym szacunkiem. Po uwięzieniu został zamordowany 19 sierpnia 1936 roku.
2. Konstantyn Carbonell Sempere, kapłan, siedemdziesięcioletni. Prowadził działalność apostolską w Gandii, Barcelonie i Alicante, poświęcając się przede wszystkim posłudze pojednania. Został zamordowany 23 sierpnia 1936 roku.
3. Piotr Gelabert Amer, brat koadiutor, czterdziestodziewięcioletni. Z wielką gorliwością wykonywał liczne obowiązki domowe. Choć mógł odzyskać wolność, postanowił pozostać przy ojcu Konstantynie Carbonellu i wraz z nim poniósł śmierć 23 sierpnia 1936 roku.
4. Rajmund Grimaltos Monllor, brat koadiutor, siedemdziesięciopięcioletni. Troszczył się głównie o ogrody domu jezuitów w Gandii. Razem z poprzednimi współbraćmi został zamordowany 23 sierpnia 1936 roku.
5. Paweł Bori Puig, kapłan, siedemdziesięciojednoletni. Posługiwał w Verueli i Gandii. Pełnił urząd ekonoma domu zakonnego. Został zamordowany 29 września 1936 roku.
6. Wincenty Sales Genovés, brat koadiutor, pięćdziesięcioczteroletni. Zawsze gotowy do wykonywania nawet najskromniejszych posług, poniósł śmierć męczeńską 29 września 1936 roku.
7. Józef Tarrats Comaposada, brat koadiutor, pięćdziesięcioośmioletni. Z wielką miłością pełnił posługę w domu opieki Towarzystwa Jezusowego w Walencji. Został zamordowany 29 września 1936 roku.
8. Dariusz Hernández Morató, kapłan, pięćdziesięciopięcioletni. Jako przełożony domu zakonnego w Walencji prowadził gorliwą działalność apostolską. Także wśród więźniów pełnił posługę kapłańską. Został zamordowany 29 września 1936 roku.
9. Narcyz Basté Basté, kapłan, sześćdziesięciodziewięcioletni. W Walencji z wielką troską i życzliwością służył ubogim. Poniósł śmierć męczeńską 15 października 1936 roku.
10. Alfred Simón Colomina, kapłan, pięćdziesięciodziewięcioletni. Z wielkim poczuciem odpowiedzialności kierował kilkoma kolegiami. Został zamordowany 29 listopada 1936 roku.
11. Jan Chrzciciel Ferreres Boluda, kapłan, siedemdziesięciopięcioletni. Był profesorem teologii moralnej i współuczestniczył w opracowaniu Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 roku. Poniósł śmierć męczeńską 29 grudnia 1936 roku.
12. Alojzy Campos Górriz, świecki, żonaty, trzydziestojednoletni. Był członkiem Kongregacji Mariańskiej, przewodniczącym diecezjalnej Rady Akcji Katolickiej oraz adwokatem, który bronił spraw ubogich. Został zamordowany 28 listopada 1936 roku.
Gdy sława ich męczeństwa coraz bardziej się rozszerzała, arcybiskup Walencji rozpoczął w 1952 roku proces beatyfikacyjny. Po dopełnieniu wszystkich wymogów przewidzianych prawem dnia 20 grudnia 1999 roku w Naszej obecności został promulgowany Dekret o ich męczeństwie. Następnie postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Rzymie dnia 11 marca 2001 roku wraz z beatyfikacją innych świadków wiary.
Dzisiaj zatem podczas uroczystej Mszy Świętej na placu przed Bazyliką św. Piotra ogłosiliśmy następującą formułę beatyfikacyjną:
„Spełniając życzenie naszych Braci Agustíno García-Gasco Vicente, arcybiskupa Walencji, Ricardo Maríi kardynała Carlesa Gordó, arcybiskupa Barcelony, oraz Francesco Ciuranety Aymí, biskupa Lleidy, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodny Sługa Boży Józef Aparicio Sanz oraz dwustu trzydziestu dwóch Towarzyszy otrzymali tytuł Błogosławionych oraz aby ich święto mogło być obchodzone każdego roku dnia 22 września w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Przejęci głębokim wzruszeniem i niewysłowioną radością z powodu wspaniałej chwały tak licznego grona męczenników, publicznie wysławialiśmy ich wiarę i męstwo, oddaliśmy im należną cześć oraz jako pierwsi z głęboką pobożnością wezwaliśmy ich wstawiennictwa.
Chcemy, aby to, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 11 marca 2001 roku, w dwudziestym trzecim roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS kard. SODANO
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
