Jan Paweł II
«SICUT ABUNDAT». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNYM SŁUGOM BOŻYM MYKOLE CZARNECKIEMU
I 24 TOWARZYSZOM, MĘCZENNIKOM
Lwów, 27 czerwca 2001 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Jak bowiem obfitują w nas cierpienia Chrystusa, tak też przez Chrystusa obficie spływa na nas pociecha” (2 Kor 1, 5).
Czcigodni Słudzy Boży Mykoła Czarnecki i dwudziestu czterej Towarzysze, wierni uczniowie Chrystusa, dla zachowania wiary w Chrystusa Zbawiciela znosili zniewagi, wszelkiego rodzaju prześladowania, a w końcu ponieśli śmierć. We wszystkich tych doświadczeniach umacniały ich moc i pociecha płynące od Chrystusa.
Prześladowanie Kościoła katolickiego przez ateistyczny komunizm dosięgło ich wszystkich z jednakową, bezwzględną zaciekłością, choć na różne sposoby. Jedni padli ofiarą zamachów i represji, inni przez wiele lat byli więzieni w sowieckich obozach i miejscach odosobnienia, gdzie po doznanych torturach ponieśli śmierć lub zmarli wkrótce po odzyskaniu wolności. Wszyscy jednak okazali niezłomną jedność i męstwo, oddając życie aż do przelania krwi, aby pozostać w jedności z Następcą św. Piotra i własnymi pasterzami. Ci chwalebni męczennicy swoim życiem wyznali, że miłość jest silniejsza od śmierci. Oto imiona tych świadków Ewangelii:
1. Mykoła Czarnecki, lat 74, członek Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela, biskup tytularny Lebedii, egzarcha apostolski Wołynia i Podlasia. Po kilku latach niezwykle ciężkiego uwięzienia dopełnił męczeństwa we Lwowie 2 kwietnia 1959 roku.
2. Hryhoryj Chomyszyn, lat 78, biskup stanisławowski. Poniósł chwalebną śmierć w szpitalu więziennym w Kijowie 28 grudnia 1945 roku.
3. Josafat Kocyłowski, lat 71, zakonnik Zakonu Bazylianów św. Jozafata, biskup przemyski. Zmarł dla Pana 17 listopada 1947 roku w obozie pracy przymusowej w Czapajiwce, w obwodzie kijowskim.
4. Semen Łukacz, lat 71, biskup „podziemnego” Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego. Wyniszczony cierpieniami więzienia i ciężką chorobą, zakończył życie w miejscowości Starunia na terenie dawnej diecezji stanisławowskiej 22 sierpnia 1964 roku.
5. Wasyl Wełyczkowski, lat 70, członek Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela, biskup „podziemnego” Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego. Wskutek prześladowań, które podkopały jego zdrowie, oddał ducha Bogu 30 czerwca 1973 roku w Winnipegu w Kanadzie.
6. Iwan Słeziuk, lat 76, biskup „podziemnego” Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego. Po ciężkich cierpieniach doznanych w więzieniu poniósł śmierć męczeńską w Iwano-Frankiwsku 2 grudnia 1973 roku.
7. Nykyta Budka, lat 72, biskup egzarcha katolików ukraińskich w Kanadzie. Zakonczył życie w pokoju Chrystusa 28 września 1949 roku w obozie pracy w Karagandzie, w Kazachstanie.
8. Hryhorij Łakota, lat 67, biskup tytularny Daonii, biskup pomocniczy przemyski. Osiągnął palmę męczeństwa 5 listopada 1950 roku w obozie pracy w Abez na Syberii.
9. Leonid Fiodorow, lat 55, egzarcha katolików rosyjskich obrządku bizantyjskiego, kapłan studyta. Zmarł w Panu 7 marca 1935 roku w Kirowie (dawniej Wiatka) w Rosji wskutek chorób nabytych w więzieniu.
10. Mykoła Konrad lat 64, kapłan archidiecezji lwowskiej. Został zamordowany przez żołnierzy bolszewickich 26 czerwca 1941 roku w lesie koło Biłohorszczy (Birok), niedaleko Stradcza, w obwodzie lwowskim.
11. Andrij Iszczak, lat 53, kapłan archidiecezji lwowskiej. Poniósł śmierć męczeńską z rąk żołnierzy bolszewickich 26 czerwca 1941 roku we Lwowie, w miejscowości Sychów.
12. Roman Łysko, lat 35, kapłan archidiecezji lwowskiej. Przelał krew za Chrystusa w więzieniu we Lwowie 14 października 1949 roku.
13. Mykoła Cehelski, lat 54, kapłan archidiecezji lwowskiej. Dopełnił męczeństwa 25 maja 1951 roku w obozie pracy Jawas, koło stacji Potma w Mordowii, na terenie dawnego Związku Sowieckiego.
14. Petro Werhun, lat 67, kapłan archidiecezji lwowskiej, wizytator apostolski katolików ukraińskich w Niemczech. Poniósł śmierć męczeńską 7 lutego 1957 roku w obozie pracy w Angarsku, niedaleko Krasnojarska na Syberii.
15. Ołeksij Zarycki, lat 51, kapłan archidiecezji lwowskiej. Zmarł 30 października 1963 roku w obozie pracy w Dołynce koło Karagandy w Kazachstanie.
16. Klymentij Szeptycki, lat 81, kapłan studyta, archimandryta monasteru w Uniowie. Został uwieńczony męczeństwem 1 maja 1951 roku w więzieniu we Włodzimierzu nad Klaźmą w Rosji.
17. Sewerijan Baranyk, lat 51, kapłan profes Zakonu Bazylianów św. Jozafata. Zmarł pod koniec czerwca 1941 roku w więzieniu w Drohobyczu.
18. Jakim Senkiwski, lat 44, kapłan profes Zakonu Bazylianów św. Jozafata. Oddał ducha w ostatnich dniach czerwca 1941 roku w więzieniu w Drohobyczu.
19. Zenowij Kowalyk, lat 37, kapłan profes Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela. Zmarł pod koniec czerwca 1941 roku w więzieniu we Lwowie.
20. Witalij Włodzimierz Bajrak, lat 39, kapłan profes Zakonu Bazylianów św. Jozafata. Zakończył życie w więzieniu w Drohobyczu 16 maja 1946 roku.
21. Iwan Ziatyk, lat 52, kapłan profes Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela, wikariusz generalny Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego. Poniósł chwalebną śmierć 17 maja 1952 roku w obozie pracy Ozerłag koło Irkucka w Rosji.
22. Tarsykia (w świecie: Olha Mackiw), lat 25, profeska Zgromadzenia Sióstr Służebnic Niepokalanej Maryi. Została zamordowana przez rosyjskiego żołnierza 18 lipca 1944 roku w Krystynopolu.
23. Ołympia (w świecie: Olha Bida), lat 49, profeska Zgromadzenia Sióstr św. Józefa. Odeszła do Pana 28 stycznia 1952 roku w obozie pracy Charsk, w obwodzie tomskim na Syberii.
24. Ławrentija (w świecie: Łeokadia Harasymiw), lat 40, profeska Zgromadzenia Sióstr św. Józefa. Odeszła do Pana 26 sierpnia 1952 roku w obozie pracy Charsk, w obwodzie tomskim na Syberii.
25. Wołodymyr Pryjma, lat 34, wierny świecki i ojciec rodziny. Poniósł śmierć męczeńską z rąk żołnierzy rosyjskich 26 czerwca 1941 roku w lesie Birok koło Stradcza, w pobliżu Lwowa.
Gdy coraz bardziej rozszerzała się opinia o ich męczeństwie, w 1997 roku arcybiskup większy Lwowa rozpoczął proces beatyfikacyjny, czyli proces o uznanie męczeństwa. Po dopełnieniu wszystkich czynności przewidzianych prawem, 24 kwietnia 2001 roku został w Naszej obecności promulgowany dekret o męczeństwie. Postanowiliśmy zatem, aby obrzęd beatyfikacji odbył się we Lwowie 27 czerwca 2001 roku, podczas Naszej podróży apostolskiej na Ukrainę.
Dzisiaj zatem we Lwowie, podczas uroczystej celebracji Eucharystii, wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Lubomyra kardynała Husara, Arcybiskupa Większego Lwowa Ukraińców, Iwana Semediego, biskupa Mukaczewa obrządku bizantyjskiego, Sofrona Stefana Mudrego, biskupa Iwano-Frankiwska (Stanisławowa) Ukraińców, oraz Mychajła Kołtuna, biskupa Sokala Ukraińców, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodni Słudzy Boży Mykoła Czarnecki i dwudziestu czterech Towarzyszy, Męczenników, Teodor Romża, Omelan Kowcz oraz Josafata Hordaszewska nosili tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich święto, w miejscach i w sposób określony przez prawo, każdego roku: 27 czerwca – Mykoły Czarneckiego i dwudziestu czterech Towarzyszy, Męczenników, 1 listopada – Teodora Romży, 27 czerwca – Omelana Kowcza oraz 20 listopada – Josafaty Hordaszewskiej. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Po wygłoszeniu zwyczajowej homilii o życiu i cnotach tych nowych Błogosławionych, którzy ponieśli śmierć męczeńską, My sami, z sercem przepełnionym radością i podziwem dla ich gotowości przelania krwi z miłości do Chrystusa, publicznie wysławialiśmy ich chrześcijańskie męstwo oraz z głęboką pobożnością wezwaliśmy ich niebieskiego wstawiennictwa dla całego Kościoła pielgrzymującego jeszcze na ziemi.
Chcemy, aby to, co postanowiliśmy, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan we Lwowie na Ukrainie, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 27 czerwca 2001 roku, w dwudziestym trzecim roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS kard. SODANO
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
