Jan Paweł II
«VENITE FILII». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEMU SŁUDZE BOŻEMU JANOWI ANTONIEMU FARINIE, ZAŁOŻYCIELOWI SIÓSTR NAUCZYCIELEK ŚW. DOROTY CÓREK NAJŚWIĘTSZYCH SERC
Rzym, 04 listopada 2001 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Pójdźcie, synowie, słuchajcie mnie; nauczę was bojaźni Pańskiej” (Ps 34 [33], 12).
Słowa Psalmisty, które Czcigodny Sługa Boży Jan Antoni Farina obrał za swoje biskupie zawołanie, znalazły znamienne urzeczywistnienie w jego życiu i działalności. Przez dwadzieścia trzy lata pełnił posługę kapłańską, a przez trzydzieści osiem lat posługę biskupią w diecezjach Treviso i Vicenzy. Urodził się 11 stycznia 1803 roku w Gambellarze, w prowincji Vicenza. Pierwsze nauki pobierał u spokrewnionego z rodziną pobożnego kapłana. W wieku piętnastu lat wstąpił do seminarium duchownego w Vicenzy, gdzie tak bardzo wyróżniał się pobożnością i zdolnościami umysłowymi, że już jako dwudziestojednoletni alumn otrzymał zadanie nauczania młodszych seminarzystów. Święcenia kapłańskie przyjął 14 stycznia 1827 roku, a następnie uzyskał dyplom nauczyciela. Na początku swojej posługi nadal wykładał w seminarium. Przez dziesięć lat był wikariuszem w kościele św. Piotra w Vicenzy, a następnie został kierownikiem szkoły publicznej. W 1831 roku założył w tym mieście pierwszą szkołę ludową dla dziewcząt, a w 1836 roku powołał do życia Zgromadzenie Sióstr Nauczycielek św. Doroty Córek Najświętszych Serc, którego celem było wychowanie ubogich dziewcząt, niesłyszących, niemych i niewidomych oraz niesienie pomocy chorym i ludziom starszym. W 1850 roku został mianowany biskupem diecezji Treviso, gdzie posługiwał przez dziesięć lat. Dnia 18 czerwca 1860 roku został przeniesiony do diecezji Vicenza, którą kierował aż do śmierci. W obu diecezjach prowadził niezwykle owocną działalność duszpasterską. Troszczył się o formację intelektualną i duchową duchowieństwa oraz wiernych, odnowił program studiów i dyscyplinę seminarium duchownego, założył liczne stowarzyszenia dobroczynne oraz szerzył nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusowego i Najświętszej Maryi Panny. Odwiedził pastersko wszystkie parafie obu diecezji, a w Vicenzy zwołał synod diecezjalny. Z nieustanną ojcowską troską otaczał opieką założone przez siebie zgromadzenie, dbając o duchową i zawodową formację sióstr, aby mogły w sposób heroiczny dochować wierności otrzymanemu charyzmatowi. Droga duchowa Jana Antoniego Fariny była drogą miłosierdzia, prowadzącą od bojaźni Bożej do doskonałości miłości. Jako gorliwy pasterz miał tylko jedno pragnienie – szukać chwały Bożej. Nieustannie oddawał się dziełom miłosierdzia, ograniczając własny odpoczynek, a nawet zaniedbując konieczny dla siebie posiłek. Stał się wszystkim dla wszystkich, nie ustając w posłudze. Miłował Pismo Święte, szerzył częste przystępowanie do Komunii Świętej i żył w głębokim zjednoczeniu z Bogiem, z którego czerpała moc cała jego działalność apostolska. Biskup chętnie osobiście odwiedzał chorych w szpitalach, troszcząc się zarówno o ich potrzeby cielesne, jak i duchowe, a swoim przykładem pociągał powierzonych sobie kapłanów. Jego miłość była mądra i dalekowzroczna. Stał się prekursorem nowych metod pedagogicznych i wychowania młodzieży. Opowiadał się za wychowaniem obejmującym integralny rozwój człowieka, jak sam mawiał: „Prawdziwa wiedza polega na mądrości serca” (por. Ps 90 [89], 12). Zmarł świątobliwie 4 marca 1888 roku, otoczony opinią świętości, która z biegiem czasu jeszcze bardziej się umacniała.
Biskup Vicenzy rozpoczął proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny w 1981 roku. My sami 24 kwietnia 2001 roku orzekliśmy, że ten wybitny Pasterz Kościoła praktykował w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne i związane z nimi. Następnie 7 lipca tego samego roku w naszej obecności został ogłoszony dekret o cudownym uzdrowieniu, które dokonało się w Treviso w 1978 roku i zostało przypisane jego wstawiennictwu. Postanowiliśmy zatem, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Rzymie 4 listopada 2001 roku.
Dzisiaj więc na placu przed Bazyliką św. Piotra na Watykanie, podczas uroczystej Mszy Świętej, ogłosiliśmy następującą formułę beatyfikacji:
„Spełniając życzenie naszych Braci Jánа Hirki, biskupa Preszowa, Pietro Giacomo Nonisa, biskupa Vicenzy, Jorge Ferreira da Costa Ortigi, arcybiskupa Bragi, Juana Luisa kardynała Cipriani Thorne, arcybiskupa Limy, Michele kardynała Giordano, arcybiskupa Neapolu, oraz Juana Maríi Uriarte Goricelay, biskupa San Sebastián, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnym Sługom Bożym Pawłowi Piotrowi Gojdičowi, Metodemu Dominikowi Trčce, Janowi Antoniemu Farinie, Bartłomiejowi Fernandesowi dos Mártires, Alojzemu Tezzy, Pawłowi Mannie, Kajetanie Sterni i Marii Pilar Izquierdo Albero przysługiwał tytuł Błogosławionych oraz aby można było obchodzić ich święto: Pawła Piotra Gojdiča dnia 17 lipca, Metodego Dominika Trčki dnia 25 sierpnia, Jana Antoniego Fariny dnia 14 stycznia, Bartłomieja Fernandesa dos Mártires dnia 18 lipca, Alojzego Tezzy dnia 26 września, Pawła Manny dnia 16 stycznia, Kajetany Sterni dnia 26 listopada oraz Marii Pilar Izquierdo Albero dnia 27 lipca każdego roku, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Chcemy, aby to, co postanowiliśmy, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 4 listopada 2001 roku, w dwudziestym czwartym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS kard. SODANO
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
